ترجمه گزیده ها

آیا «جنگ خوب» اوباما در افغانستان ادامه خواهد یافت؟

ران پاول، عضو پیشین کانگرس امریکا منبع: the new American magazine ترجمه: قدرت احمدی

هفته‌ی گذشته، هنگامی که توجه رسانه‌ها درگیر ادعای بدون شواهد سیا ( CIA) که گویا روس‌ها انتخابات ریاست‌جمهوری را هک کرده‌اند، بود، رئیس‌جمهور اوباما ۳۰۰ نیروی دریایی امریکا را خاموشانه دوباره در ولایت هلمند افغانستان فرستاد. در سه سال گذشته این اولین‌بار است که نیروهای امریکایی در آن منطقه‌ی منازعه فرستاده می‌شوند و این بیانگر شکست نهایی پالیسی اوباما در افغانستان است. رئیس‌جمهوری که در پایان کار خود رسیده، وعده داده بود که در پایان دور دوم ریاست‌جمهوری‌اش تنها شمار اندکی از نیروهای امریکایی برای تامین امنیت سفارت امریکا [در افغانستان] باقی خواهد ماند. اما حالا با رفتن او از کاخ سفید، بیش از ۸ هزار نیروی امریکایی آن‌جا باقی خواهند ماند.
زمانی که اوباما برای بار اول انتخاب شد، سوگند خورد که جنگ امریکا در عراق را خاتمه خواهد بخشید (جنگ بد) و حضور نیروهای امریکایی را در افغانستان افزایش خواهد داد (جنگ خوب). او افزایش نیروها در هر دو جنگ را پایان بخشید، در حالی‌که وضعیت در هر دو کشور رو به خرابی است.
چرا نیروهای دریایی در هلمند ضرورت است؟ به‌خاطری‌که اگرچند ۱۵ سال جنگ احمقانه و زیانبخش امریکا در افغانستان مدت‌ها قبل به شکست مواجه شده بود، [اما] واشنگتن نمی‌تواند با این حقیقت مواجه شود. سال گذشته طالبان ۲۰درصد این ولایت را تحت کنترل خود درآوردند. لذا میلیاردها دالر دیگر باید مصرف شود و جان‌های زیادی نیز از دست خواهد رفت.
آیا این ۳۰۰ سرباز نیروی دریایی چیزی را به‌دست می‌آورند که در سال ۲۰۱۱، ۱۰۰۰۰۰ سرباز امریکایی قادر نبودند به‌دست آورند؟ آیا این آخرین فشار، جنگ را به پیروزی خواهد رساند؟ به سختی! هرچه رئیس‌جمهور دستور به اقدامات نظامی در عراق و افغانستان داد، وضعیت بدتر شد. به‌عنوان مثال، در سال ۲۰۱۶ رئیس‌جمهور اوباما ۱۳۳۷ بمب را در افغانستان انداخته است، ۴۰ درصد افزایش نسبت به سال ۲۰۱۵. براساس آمار سازمان ملل متحد، در سال ۲۰۱۶ شمار تلفات غیرنظامیان در جنگ‌ها ۲۵۶۲ نفر بوده و ۵۸۳۵ نفر هم زخمی شده‌اند. طالبان هم پیروزی‌های زیادی را بردولت دست‌نشانده‌ی افغان به ثبت می‌رسانند.
مداخله‌گران در واشنگتن سیاست خارجی ما را بدون این ملاحظه که چه کسی انتخاب شده، ادامه می‌دهند. آن‌ها بر جنگ پافشاری می‌کنند، آن‌ها برای تغییر رژیم فشار می‌آورند، بعد برای میلیاردها دالر، تا کشورهای پس از جنگ را بازسازی کنند. زمانی که کشور «آزاد شده» در یک وضعیت بدتر قرار می‌گیرد، آن‌ها ادعا می‌کنند که این به‌خاطر آن است که ما آنچه که کشور را در جای اول تخریب کرد، انجام ندادیم. این کاملا غیرمنطقی است، اما رییسان جمهوری که مشوره‌ی نومحافظه‌کاران را تعقیب می‌کنند، به نظر می‌رسد توجهی ندارند. اوباما- کاندیدای صلح و رئیس‌جمهور ثابت کرده است که تفاوتی با اسلاف خود ندارد.
رئیس‌جمهور ترامپ با ۱۵ سال تجربه‌ی ناکام ملت‌سازی در افغانستان چه خواهد کرد؟ او از سیاست طولانی‌مدت «تغییر رژیم» و «ملت‌سازی» امریکا در جریان رقابت‌های انتخاباتی انتقاد کرده است و من دوست دارم فکر کنم که او سربازان را به خانه باز خواهد گرداند. اگرچند، من متعجب نخواهم بود اگر او اقدامات نظامی امریکا را در افغانستان برای یک بار و همیشه جهت پیروزی در جنگ افزایش دهد. او موفق نخواهد شد اگر همچنان این کار را ادامه دهد، چون این جنگ قابل بردن نیست. هیچ‌کسی نمی‌داند «پیروزی» چگونه است. ما ممکن است کشتار بیشتر سربازان امریکایی در افغانستان را از حالا بهتر ببینیم حتا، اگر برنامه چنین است. این یک تراژدی وحشتناک خواهد بود.