بلال خداداد
اشاره: این گزارش توسط مرکز تحقیقی پیک تهیه شده و اطلاعات روز در مورد ادعاهای مطرحشده در این گزارش مسئولیتی ندارد. اطلاعات روز در یک تفاهم رسانهای این گزارش را نشر میکند. مسئولیت محتوایی و حقوقی این گزارش برمیگردد به مرکز خبرنگاری تحقیقی پیک.
همزمان با اوجگیری خشونتها و دستبهدستشدن ولسوالیها و پوستههای امنیتی در برخی از ولایتهای کشور میان گروه طالبان و نیروهای دولتی، بیش از۲۰۰ سرباز «کندک محافظ دروازههای کابل»، از ماهها بدینسو معاش دریافت نکردهاند.
شماری ازاین سربازان که بهگونهی شبانهروزی در پوستهها و سنگرهای دفاع از دروازههای شهر کابل وظیفه انجام میدهند، در تماس و گفتوگو با خبرنگار پیک، ادعا کردهاند که بسیاری از آنان هرکدام از ۶ تا ۱۱ ماه بدینسو، معاش دریافت نکردهاند.
کمترین معاش ماهوار یک سرباز نیروهای امنیتی و دفاعی کشور، ۱۲هزار افغانی گزارش شده که آنهم سالانه بیشوکم پنجونیم میلیارد دالر ازسوی ایالات متحد امریکا تمویل میشود.
محفوظ یکی ازاین سربازان، به خبرنگار پیک میگوید که باوجود همهی مشکلات اقتصادی، مسئولیت نفقهی خانواده و انجام وظیفهی شبانهروزی آنهم در سنگر داغ با دشمن، بیشتر از شش ماه میشود که معاش دریافت نکرده است.
محمدصبور یکی دیگر از این سربازان به نمایندگی از دهها تن همقطارانش در یکی از دروازههای ورودی شهر کابل که از ده ماه بهاینسو معاش نگرفته، میگوید: «اگرچه بارها به مقامهای بالا عرضوداد کردیم، ولی هیچ گوش شنوایی نیست… .»
حکیمالله باشندهی ولایت بدخشان که به گفتهی خودش، پس از یک سال اجرای وظیفه در کندک دروازههای شهر کابل، ترک وظیفه کرده و در همین مدت، تنها یک ماه معاش دریافت کرده، میگوید: «خودما خیر فدای وطن، وقتی شکم اولادم گرسنه باشه، آیا بیمعاش هم سربازی میشه؟»
این پرسشی است که به گفته وی، هرگز پاسخ نیافت و مجبور به ترک وظیفه شد. اما این پرسش، زمانیکه ازسوی خبرنگار پیک مطرح میشود، سارمن ایمل، آمر پیژند کندک محافظ دروازههای کابل، با تأیید ادعای این سربازان، میگوید: «بهتازگی سرپرست صایب وزارت داخله هدایت دادند، ما هم اجراآت کردیم.»
به گفتهی وی، جدول معاش بیش از ۲۰۰ سرباز این کندک از ماه جوزای ۱۳۹۹ تا ثور۱۴۰۰ ترتیب و تکمیل و به وزارت امورداخله ارسال شده است. اما در پاسخ به این پرسش که این اقدام تازه چرا تاکنون عملی نشده، ماهر صافی رییس ارکان این کندک، دلیل پرداخت نشدن معاش این سربازان را مشکل فنی در سیستم قلمی و دیجیتالی عنوان کرده، میافزاید که موضوع را از ریاست مالی وزارت بپرسید. به گفتهی آقای صافی، این موضوع بارها با ریاست مالی وزارت شریک شده اما در پاسخ گفته شده که بودجه نیست.
هرچند طارق آرین سخنگوی وزارت داخله، میگوید که مشکل معاش این سربازان حل شده و بهزودی اجرا میشود، اما نمیگوید که چه زمانی اجرا خواهد شد.
به باور عتیقالله امرخیل، کارشناس مسائل نظامی کشور، دلیل نادرست «نبود بودجه» شک و تردیدها و پرسشهای کلان دیگری را بهوجود میآورد که در این صورت، سالانه میلیاردها دالر پول معاش سرباز و مصارف نظامی دولت افغانستان از بودجهی خارجی، به کجا میرود؟
آقای امرخیل میافزاید که وقتی دوصد سرباز محافظ دروازههای پایتخت به ماهها و سال معاش دریافت نمیکنند، پس آن سربازی که بدون مقاومت شهرستانهای دوردست بدخشان را به دشمن رها کرده، هیچ مقصر نیست.
این آگاهان و نمایندگان مردم در شورای ملی کشور، همچنان هشدار میدهند که با توجه به حرکتهای مبهم نیروهای دولتی در واگذاری ولسوالیها و تنگترشدن حلقهی محاصره پایتخت ازسوی طالبان، نپرداختن معاش سرباز ازسوی حکومت، جرم نابخشودنی است.
میرحیدر افضلی رییس کمیسیون امور امنیتی و دفاعی مجلس نمایندگان، پرداخت نشدن معاش نیروهای امنیتی را، یکی از عوامل اساسی سقوط شهرستانها و پوستههای امنیتی در برخی از ولایتهای کشور عنوان کرده، میگوید که این عامل سبب تضعیف روحیه سرباز شده و تأثیرات ناگواری هم بر وضعیت کنونی کشور درپی خواهد داشت.
آقای افضلی میافزاید که این موضوع را بهگونهی جدی از طریق مجلس نمایندگان، تعقیب خواهند کرد.
