«آمده‌ام که به افغان‌فیلم جان بدهم»
فعالان حوزه‌ی سینما و فرهنگیان حالا چشم امید به صحرا کریمی دوخته‌اند. او در پاسخ به این فعالان می‌گوید آگاهانه آمده و می‌خواهد با تمام مشکلات افغان‌فیلم حریف شود و برنامه‌های اصلاحی‌اش را برای سروسامان دادن این نهاد ملی و سینمایی اجرا کند تا سینمای افغانستان دست‌کم حرفی برای مخاطبان داخلی‌اش داشته باشد.
«پراکندگی دیدگاه‌ها در بین اعضای تیم، گفت‌وگوهای صلح را با مشکل روبه‌رو می‌کند»
به باور بانو فرید، اگر طالبان در راس قدرت قرار بگیرند، جنگ پایان نخواهد یافت و به نام‌های متفاوت ادامه خواهد داشت. وی می‌افزاید طالبان باید این طرز فکر اشتباه را تغییر بدهند که تنها با جنگ می‌توانند حاکمیت سیاسی داشته باشند؛ زیرا این کار از راه مصالحه نیز امکان‌پذیر است.
«جایگاه زنان نظامی باید حفظ شود»
اگر یک صلح واقعی برقرار شود، فعالیت آنان ممکن خواهد بود؛ زیرا به نظر من در بین طالبان افرادی با سطح بالایی از آگاهی نیز هستند. در دوره‌ی کاری‌ام یک‌بار از یک طالب دستگیرشده شنیده بودم که می‌گفت، مادرش روش استفاده از یک سلاح را به جنگ‌جویان طالب آموزش می‌دهد؛ این یعنی هرچند طالبان بروز نمی‌دهند، اما در گروه آنان زنان هم فعالیت می‌کنند.
«حکومت به مشارکت سیاسی زنان باور ندارد»
زنان باید مشارکت معنادار می‌داشتند؛ یعنی باید زنانی که در مذاکره، علوم اسلامی یا فلسفه تخصص دارند برای مذاکرات انتخاب می‌شدند تا طالبان می‌فهمیدند که زنان فهیمی در تیم دولت افغانستان حضور دارند.
«اگر زنان بخواهند، گفت‌‌‌وگوهای صلح به سود آنان خواهد بود»
زنان زیادی طی سال‌‌‌های اخیر، دست به فعالیت‌‌‌های اجتماعی و سیاسی زده و تأثیرگذاری خوبی داشته‌‌‌اند؛ به همین دلیل موضوعات مربوط به زنان باید از اولویت‌‌‌های گفت‌‌‌وگوهای صلح باشد و اجازه داده نشود که زنان دوباره به نقطه‌‌‌ی صفر بازگردند، بلکه بتوانند جایگاه خود را حفظ کنند و برای دست‌‌‌آوردهای بیش‌تر و بهتری تلاش کنند.
«پیشنهاد تعدیل قانون اساسی به عنوان مشوق برای طالبان، اشتباه بزرگ بود»
طالبان و دولت چشم‌انداز متضادی از پایان جنگ دارند. انتظار اصلی طالبان کسب قدرت از طریق غلبه‌ی سیاسی و نظامی است، در حالیکه هدف دولت افغانستان ادغام طالبان در روند سیاسی‌ای است که طالبان آن را نامشروع می‌خوانند.
«حضور بانوان در گفت‌وگوهای صلح، نماینده‌ی هویت ترقی‌طلب زنان افغانستان است»
جامعه‌ی ما در هر صورت به صلح نیاز دارد و امیدوارم به هر روش ممکن بتوانیم به یک صلح همیشگی دست یابیم. آغاز گفت‌وگوها به شکل مقدماتی و به اصطلاح قرار گرفتن در مرحله‌ی صلح‌پروری و صلح‌سازی قناعت‌بخش است. همین‌که دو طرف درگیر به جای جنگ، دور میز گفت‌وگو نشسته‌اند، یک موفقیت است و نوید تحقق صلح سرتاسری در کشور را می‌دهد.
«باید راه برای صلح هموار شود»
آزموده را آزمودن خطاست. حرکات طالبان نسبت به گذشته نظام‌مندتر شده است. در مناطقی که این گروه در آن حضور دارد مکاتب دختران بسته است، زنان اجازه‌ی کار ندارند.
گفت‌وگوی اختصاصی روزنامه‌ی اطلاعات روز با دکتر سردار‌محمد رحیمی، نامزد‌وزیر وزارت تجارت و صنایع اطلاعات روز: آقای رحیمی، از مدت‌ها...
«حفظ نظام کنونی، باید خط سرخ دولت باشد»
این فعال مدنی می‌گوید در کنار نظام جمهوری، موارد مهم دیگری که باید به‌عنوان خطوط سرخ در گفت‌وگوها مطرح شود، دست‌آوردهای دو دهه‌ی اخیر و حضور موثر زنان در حوزه‌های گوناگون، از جمله سیاست و اجتماع است. به باور آقای اسحاق‌زاده، تمام موضوعات مورد بحث در مذاکرات باید با مردم در میان گذاشته شود.
«خطر اصلی در گفت‌وگوهای صلح دو مرحله‌ای بودن آن است»
آنچه خلیلزاد دنبال می‌کند، یک پروسه دو مرحله‌ای است. مرحله اول مذاکره طالبان و امریکا و مرحله دوم مذاکره طالبان و حکومت افغانستان. در اصل، این پروسه مطابق خواست سیاسی طالبان طراحی شده است و خطر اصلی در همین دو مرحله‌ای بودن پروسه است که مطابق آن حکومت و مردم افغانستان شامل پروسه در مرحله اول نمی‌شوند.