در نبود قربانیان جنگ،‌ گفت‌وگوهای صلح موفق خواهد شد؟
به باور آقای احمدی قشر عظیم قربانیان جنگ از دو طرف (هم حکومت و هم طالبان) می‌تواند یک گروه ذینفع قوی را به نفع صلح عادلانه و پایدار و حقوق بشر تشکیل دهد: «حالا گفت‌وگوهای صلح دو طرف دارد. من پیشنهاد می‌کنم که طرف دیگر هم داشته باشیم و آن بازماندگان و قربانیان جنگ، نمایندگان گروه‌های اجتماعی مانند رسانه‌ها و مطبوعات و نمایندگان قشر دانشگاهی و آکادمیک باشد.»
زهرا جویا ساحه‌ی پل سوخته در غرب کابل به محل بودوباش همیشگی معتادان مواد مخدر تبدیل شده است. از سیزده...
علی محبی اشاره‌ی اول مؤسسه‌ی خانه‌ی سبز توسط جمعی از دانشجویان و دانش‌آموختگان جوان به‌منظور توانمندسازی، کارآفرینی و کارآموزی در...
سقوط مشارکت در انتخابات؛ آیا حکومت بعدی با چالش عدم مشروعیت روبه‌روست؟
عبدالله شفایی می‌گوید کسانی که ادعا کنند انتخابات و حکومت منتخب بعدی مشروعیت قانونی ندارند، نیروهای مرکزگریز یا قانون‌گریز هستند: «اگر میزان مشارکت پایین باشد، آسیبی به مشروعیت انتخابات نمی‌رسد. نتیجه‌ی منطقی این استدلال این است کسانی‌که مخالف آن گپ می‌زنند و مشروعیت انتخابات این‌چنینی را زیر سوال می‌برند، بدون مبنای قانونی گپ می‌زنند.»
«نقشه‌ی‌ راه صلح»؛ کارزار انتخاباتی یا راه رسیدن به صلح؟
در نقشه‌ی راه صلح آمده که حکومت وحدت ملی برای رسیدن به صلح در آستانه‌ی شتاب واقعی است: «ما این عجله را از سال‌ها بدین سو داشته‌ایم و ما قبل از قبل در جریان پنج سال زمینه را برای صلح پایدار فراهم کرده‌ایم. پیشنهاد صلح ما در ۲۸ فبروری سال ۲۰۱۸ مثال واضح این استعجالیت می‌باشد.»
تنبیه کودکان در خانه؛ آزاری که خانواده‌ها فکر می‌کنند «تربیت» است
عبدالله، مرد میان‌سال و پدر چند فرزند است. او فکر می‌کند با تنبیه کودک در جهت تربیت درست کودک گام بر می‌دارد. او می‌گوید: «برای این‌که فرزندان خوب و با تربیت داشته باشیم نیاز است که گاهی اوقات آن‌ها را تنبیه کنیم. مرا هم پدر و مادرم در زمان کودکی‌ام می‌زدند و حالا اگر من مرد شدم به‌خاطر همان تربیه‌ی سالم خانواده من است که من را نازدانه بزرگ نکردند.»
کمی بی‌عدالتی؛ سهمیه‌بندی کانکور صددرصدی نیست
در ولایت‌های که تا کنون امتحان کانکور برگزار شده، برای هر متقاضی دو برگه‌ی انتخاب رشته داده شده است: یکی برای ۷۵ درصد و دیگر برای ۲۵ درصد. دانش‌آموزان این فرصت را دارند که هم در رقابت عمومی بخت‌آزمایی کنند و هم در رقابت حوزه‌ای.
پارلمان و یک جلسه‌ی قانون‌گذاری در سه ماه؛ قانون‌گذاران کجایند؟
در گزارش نهاد مطالعات زنان برای صلح آمده که برخی از نمایندگان مجلس، از بی‌برنامه‌بودن نشست‌های عمومی مجلس انتقاد می‌کنند، اما رییس مجلس از نبود اجندای مشخص برای نشست‌های عمومی، غیابت بیش‌تر 150 نماینده در بیش از سه هفته و غیرحاضری مکرر اعضای مجلس در نشست‌های کمیسیون‌های مجلس سخن می‌گوید.