سیدآباد از قریه‌‌های در دشت هلمند است که در دهه ۱۹۶۰، هنگامی که انجنیران امریکایی کانال‌های آبیاری ساختند، وضعیت زراعت رونق گرفت و خانواده‌هایی از مرکز و شمال افغانستان به آن‌جا سرازیر شدند تا زمین‌ها را کشت کنند و برای‌شان خانه بسازند. این قریه در اطراف مکتبی ساخته شده است که از حوالی آن مسیرهای خاکی به مزارع گندم، جواری و خشخاش تریاک کشیده می‌شود.
چرا ترمپ طالبان را به کمپ دیوید دعوت کرد؟
پمپئو روز یک‌شنبه در پنج برنامه‌ی تلویزیونی پربیننده برای دفاع از طرح رییس‌جمهور حاضر شد. او در برنامه «این هفته» شبکه ای‌بی‌سی گفت: «در مذاکره در مورد صلح شما اغلب با آدم‌بدها سروکار دارید. من تاریخ کمپ دیوید را می‌دانم و راستش رییس‌جمهور ترمپ درباره‌ی آن فکر کرده بود. برخی آدم‌بدها در طول تاریخ مکتوب از این مکان گذر کرده‌اند.»
توافق امریکا با طالبان سرنوشت صلح را تعیین نمی‌کند
اگر مذاکرات بین‌الافغانی موفقیت‌آمیز باشد، ثبات در افغانستان امکان‌پذیر است و توافق بین امریکا و طالبان یک مقدمه‌ی ضروری برای آن خواهد بود. اگر مذاکرات بین‌الافغانی شکست بخورد، توافق اولیه امریکا و طالبان ممکن است هیچ شود. مهم‌ترین مرحله‌ی روند صلح افغانستان تازه آغاز شده است.
چندپارچگی طالبان؛ واقعیت یا برساخته‌ی ذهن؟
درست است که شبکه‌ی حقانی روزگاری یک جناح تندرو نیمه‌مستقل بود و تقریبا به‌طور انحصاری در یک منطقه‌ی واحد با همکاری نیم‌بند طالبان فعالیت می‌کرد، اما اکنون بین این شبکه و گروه طالبان وابستگی متقابل ایجاد شده است. سراج‌الدین حقانی اکنون بر جنبش طالبان که با نوعی اقتدار مشروع آماده‌ی بازگشت به افغانستان است، نفوذ دارد. بعید است که شبکه‌ی حقانی چه به‌خاطر ایدیولوژی چه به‌خاطر سایر انگیزه‌ها، طالبان را رها کند.
احتمال این‌که توافق صلح نتیجه‌ای بدتر از وضعیت موجود داشته باشد وجود دارد و آن یعنی بازگشت به جنگ داخلی تمام‌عیار که به اندازه‌ی جنگ با روس‌ها برای افغانستان تباهی آورد و چیزی است که اگر ما نیروهای‌مان را از افغانستان خارج کنیم می‌تواند در پی شکست در مذاکرات دامن‌گیر این کشور شود. اگر دولت ثباتش را از دست دهد، کسانی که خاطرات بدی از زندگی تحت سلطه‌ی طالبان دارند خواهند ایستاد و یک گروه ناراضی دربرگیرنده‌ی اقلیت‌های افغانستان، که باهم اکثریت افغانستان را تشکیل می‌دهند، شکل خواهد گرفت.
احمدشاه مسعود و دهلی‌نو؛ هند چگونه اتحاد شمال را تجهیز کرد؟
مسعود در اواخر ماه مِی 2001 به دعوت هند به دهلی‌نو سفر کرد و چهار روز در آن‌جا ماند. جسوانت سینگ در کتابش «A Call to Honour» می‌نویسد: «این بازدید به‌شدت محافظت‌شده بود، زیرا هر تعداد گروه تروریستی از افغانستان و پاکستان در صدد گرفتن جان او بودند. همکاری هند با اتحاد شمال تا هنوز عمدتا یک حکایت ناگفته است. برای روایت کامل‌تری از آن هنوز زود است.»
بی‌پناه در خانه و بی‌مدد در مهاجرت؛ رنج و اندوه همیشگی پناهجویان افغان
بر بنیاد آمار سازمان جهانی مهاجرت (UNHCR) ‌اکنون حدد 2.5 میلیون پناهجوی افغان در کمپ‌های مهاجرین در کشورهای مختلف منتظر پناهندگی‌اند؛ رقمی که نشان می‌دهد افغانستان در سطح آسیا نخستین و در سطح جهان دومین جمعیت پناهجویان را به لحاظ تعداد به خود اختصاص داده است.
عدالت برای زنان افغان؛ یک قصه مفت؟
برشنا در مصاحبه‌ای در زندان درحالی‌که با روسری صورتی‌رنگش جلو اشک‌هایش را گرفته بود، گفت: «چگونه می‌توانم فرزندم را که از شیر خودم به او دادم بکشم؟» او در توضیح وضعیتش در دادگاه گفت: «کسی حرفم را باور نکرد. آن‌ها گفتند که من یک مادر بد و یک قاتل هستم. اما آن مرد بر من و فرزندانم ظلم می‌کرد. من از او می‌ترسیدم.»
رویداد‌های تاریخی‌ افغانستان؛ ماجرای پیرِ شامی | بخش سوم و پایانی
در تاریخ 16 جولای، باربیه، وزیرمختار فرانسه از وزارت خارجه‌ی فرانسه تقاضا کرد که «قضیه» پیر شامی را به اطلاع کمیشنر عالی فرانسه در بیروت برساند؛ چرا که او یقین داشت که در صورت بازگشت «پیر» به دمشق، چون سوریه تحت کنترل فرانسه بود، از جانب حکومت کابل تقاضا‌هایی در این مورد صورت خواهد گرفت.
نقش پاکستان در مذاکرات صلح
تحلیل‌گران می‌گویند که پاکستان نیز با کمک به طالبان برای به‌دست‌آوردن قدرت و جایگاه سیاسی کلان‌تر در کابل پس از خروج نیروهای خارجی، از این مذاکرات برای تأمین منافعش در افغانستان استفاده می‌کند. مدیحه افضل از «موسسه بروکینگز» و نویسنده کتاب «پاکستان تحت محاصره: افراط‌گرایی، جامعه و دولت» می‌گوید: «پاکستان از اهمیت استراتژیک خود به خوبی آگاه است.»
افغانستان و کشمیر؛ نگذارید دهه هشتاد تکرار شود
غیرپشتون‌ها که اکثریت افغانستان را تشکیل می‌دهند خواستار تمرکززدایی قدرت هستند. پشتون‌ها، که در رأس‌شان غنی قرار دارد خواهان چیزی جز تمرکز قدرت نیستند. و هرچند کشاندن پای طالبان به میدان سیاست به مثابه‌ی برداشتن محرک اصلی خشونت از میدان منازعه‌ی افغانستان خواهد بود، اما خود طالبان توازن قدرت را بیش‌تر از پیش به نفع و به سمت پشتون‌ها کج خواهد کرد؛ امری که جنگ قومی را جاگزین جنگ ایدیولوژیک امروز خواهد کرد.
جهان در آتش، آتش‌افروزان در رهبری
تنش‌های داخلی درون گروه هفت بر سر سیاست‌ خارجی ایالات متحده، روسیه و امنیت جهانی، چین و تجارت، امکان هرگونه اقدام جمعی را در مورد منازعات منطقه‌ای، فقر و البته تغییرات اقلیمی تضعیف کرده است. به عبارت دیگر، با وجود تحولات دیپلماتیک در طول آخر هفته گذشته، خبری از توافق در مورد چالش‌های اصلی فراروی جهان شنیده نشد.