زن‌سوزی
اقلیما ۳۰ سال دارد و ساکن اصلی ولسوالی شیندند هرات است. او که به سختی می‌تواند حرکت کند، وارد هشتمین ماه بارداری‌اش شده است. اقلیما که نایی برای صحبت‌کردن ندارد، آهسته روایت آن لحظه ترسناک را که در میان شعله‌های اتش دست‌وپا می‌زد بازگو می‌کند.
هشت مارچ؛ اعتراض و دگردیسی در برابر تاریخ مذکر
جرقه‌های جنبش حق رأی برای زنان و نبردهای سیاسی طبقه کارگر در انگلستان و اروپا آهسته‌آهسته برای زنان حقوق شهروندی، اجتماعی و اقتصادی قایل شد و بعدها حقوق سیاسی و حق رأی برای زنان به رسمیت شناخته شد. نخستین کشوری که در اروپا حق رأی برای زنان را به رسمیت شناخت هالند، درسال ۱۹۱۵، است.
حبیبه سرابی، عضو هیأت مذاکره‌کننده‌ی جمهوری اسلامی افغانستان
سیمون وی وکیل و سیاستمدار فرانسوی و از چهره‌های مدافع حقوق زنان و بازمانده اردوگاه آشویتس بود. او در سال ۱۹۷۴ میلادی به سمت وزارت بهداشت فرانسه منصوب شد و از حق سقط جنین در این کشور دفاع کرد. با تلاش‌های او حق سقط جنین بدون ارائه‌ی دلایل پزشکی، در سال ۱۹۷۵ به تصویب رسید و به نام قانون او معروف شد.
زن و ذهنِ زندانی در تن
دوبووار در ادامه می‌نویسند که این آرایش و پیرایش‌ها «معمولی‌ترین کارش این است که استحاله زن را تکمیل کند». البته یادآور شوم که دوبووار این «شی‌وارگی» را برآیند جامعه‌ی مردسالار می‌داند. نهایت این «شی‌شدگی» به نگاه «اروتیک» در مردان می‌انجامد.
زنان هندی، پیشگام اعتراضات کشاورزان؛ «دیگر اجازه نمی‌دهم مرا بترسانند یا بخرند»
اکنون در تظاهرات زنان صحبت می‌کنند. پیش از این، برخی از زنان بدون حجاب از خانه‌های خود بیرون نرفته بودند، چه رسد به این‌که در صحنه، مقابل هزاران مرد صحبت کنند. بسیاری از آن‌ها با تراکتور که نماد قدرت است و پیش از این مردانه بود، خود را به پایگاه‌های اعتراضی می‌رسانند.
سرنوشت تراژیک یا واقعیت محتوم؟
سیون دو بووار، فیلسوف و فمینیست تأثیرگذار قرن بیستم و نویسنده کتاب «جنس دوم»، گفته بود زن، زن به دنیا نمی‌آید بلکه جامعه آن را به زن (موجودی فرودست) تبدیل می‌کند. اصولا به لحاظ ذاتی و ماهوی زنان با مردان تفاوتی ندارند اما سنت‌ها و باورهای حاکم در یک جامعه باعث می‌شود که زنان در جایگاه پایین‌تر از مردان قرار بگیرد.
دختران کوبانی | مرور کتاب
زنان تک‌تیرانداز کُرد، بی‌رحم و قاطع در برابر دشمن، از نیروهای تحت‌فرمان‌شان که اکثرا مرد بودند، محافظت می‌کردند. اما آن‌ها به هدف‌شان نیز عمیقا متعهد بودند. برای آن‌ها این مبارزه صرفا یک جنگ نظامی نبود، بلکه مبارزه‌ی سیاسی و ادای مسئولیت برای شکل‌دادن به آینده‌ و زندگی نسل‌ بعدی‌شان بود.
سکوت و قربانیان نسل‌اندرنسل خشونت‌های خانوادگی
دو ماه می‌شود که زهره به همراه خواهر خردش پروانه، مادر و چهار فرزندش پنهانی زندگی می‌کنند. زهره برای نجات خود و فرزندانش به ادارات گوناگون حکومت مراجعه کرده است ولی هنوز به نتیجه قانع‌کننده‌ای دست نیافته است. او در جست‌وجوی کار و زندگی است.
بی‌فرجامی دو شکایت؛ سرنوشت زنان پولیسی که مورد آزار جنسی قرار گرفتند
مومنه درحالی‌که پشت تلفن گریه می‌گرد،‌ با صدای بغض آلود گفت: «آن قدر ناامید شده بودم که هیچ راه امید دیگری نداشتم.» او با قبول پیشنهاد قاضی صدیقی، تصمیم گرفت خودش را در مقابل ادارات دولتی آتش بزند تا «درس عبرتی» برای بهبود وضعیت زنان کارمند در ادارات دولتی شود.
سلاح در خانه خشونت علیه زنان را افزایش می‌دهد
از پیشنهادات شبکه برای بهبود این وضعیت شامل‌کردن زنان در نقش تصمیم‌گیری در زمینه‌های برنامه‌ریزی، اجرا و نظارت بر استراتژی‌های خلع سلاح است. به باور مسئولان شبکه، استخدام زنان در نهادهای اجرایی همچون وزارت داخله، وزارت دفاع و امنیت ملی می‌تواند در راستای حفظ منافع زنان در زمینه‌ی خلع سلاح حمایت کند.
یک حبس ابد خانگی
داستان زندگی زنان لوگری و به‌ویژه زنان قریه‌ی ما، همه شبیه هم است. خیلی کم زنان خوشبخت پیدا می‌شود که پدر و برادر حامی و همراه‌شان باشد. در اکثر موارد همه‌مان در تمام زندگی زجر می‌بینیم.
اخاذی به بهانه‌ «تجاوز»
حمید، راننده‌ تاکسی است. او هر روز در مسیرهای پل باغ عمومی، شهرنو و قلعه فتع‌الله مسافرکشی می‌کند. او هشت سال است به شغل رانندگی مشغول است. حمید می‌گوید تا به حال سه بار در این دام گرفتار شده است. او می‌افزاید روش این زنان برای گرفتن پول این‌گونه است که راننده را تهدید به بی‌آبرویی می‌کنند و می‌گویند اگر پول ندهد، آبرویش را می‌برد.