«زنان تاجر برای پیشرفت، به امنیت بیش‌‌تر نیاز دارند»
آرامش و صلح سرتاسری مهم‌ترین خواسته‌ی زنان تاجر است؛ زیرا زمانی که صلح برقرار باشد، زنان تاجر در کارشان پیشرفت خواهند کرد. بانو جامی با اشاره به ترکیب تیم مذاکره‌کننده و حضور کمرنگ زنان در آن، می‌گوید زنان افغان در هر عرصه، توانایی خوبی دارند و از این رو باید در هر بخش به آنان سهم مساوی با مردان داده شود.
درنگی بر انتظارات زنان در آستانه گفت‌وگوهای بین‌الافغانی
روزها و هفته‌های جاری و شاید ماه‌های پیش‌رو برای زنان این کشور به‌عنوان قربانیان اصلی 40 سال جنگ در کشور، حساس‌تر از هر زمانی‌ست. زنان باید حضور معنادار خویش را در همه سطوح مذاکره و در کل در روند صلح ثابت و حفظ کنند و این خیلی دشوار می‌نماید وقتی سیاسیون، زنان و حضور زنان و نقش آنان را در پروسه‌ها و رویدادهای ملی کم یا نادیده می‌گیرند.
عوامل آگاهانه و ناآگاهانه‌ی روایت قربانی‌نگر به زن
این عوامل منجر به کاهش قدرت چانه‌زنی سیاسی زنان افغانستان در حوزه‌های مختلف و همچنین سبب بی‌باوری‌های داخلی به حضور سیاسی زنان شده است. این عوامل باعث شده بحث حضور سیاسی زنان با اعداد اندازه‌گیری شود، نه براساس کیفیت، موثریت و تأثیرگذاری جمعی آنان.
30 سال صلابت و سختی؛ روایت زندگی منجی مادران بدخشانی
داکتر وکیله کریم می‌گوید که روزانه دست‌کم از 20 مادری که در شفاخانه‌ی دولتی این ولایت زایمان می‌کنند، دو تا سه مورد آن دختران زیر 18 سال هستند. گاهی مادرشوهرها، عروسان 13، 14 ساله‌ی خود را برای درمان نازایی به شفاخانه یا مطب شخصی داکتر کریم می‌آورند و او در جواب به ‌آن‌ها می‌گوید که «چرا می‌خواهند کودک، کودک به‌دنیا آورد؟»
درد دروغگو پنداری زنان افغان
انکار زنان و دروغ‌گو‌‌ پنداری آنان در حالی تقریباً عام و مسلط است که بارها زنانی که «به اتهام روابط نامشروع، تماس تلفنی و... » توسط گروه‌های افراط‌گرا بازداشت شده‌اند، به تنهایی سنگسار و یا کشته شده‌اند و خبری از «شریک جرم» آنان در میان نبوده است.
مشارکت زنان در ساختار حکومت
طبق معلومات ارایه شده به روزنامه اطلاعات روز، وزارت امور زنان از زنان هر ولایت خواسته است که پنج خانم نخبه و برتر را به این وزارت معرفی کند تا این وزارت بتواند بعد از بررسی فهرست، سه خانم نخبه را برای بست معاون والی ولایت به اداره مستقل ارگان‌های محلی معرفی کند.
موضع محتمل طالبان در برابر زنان؛ از موافقت‌های اعلامی تا مخالفت‌های اعمالی | ویژه‌نامه «زنان و طالبان»
طالبان حتی‌الامکان می‌کوشند تا از علنی شدن عزم زن‌ستیزی‌شان پیش‌گیری کنند. بنابراین ضریب زن‌ستیزی در گستره‌ی گفتاری و اقدامات اعلامی طالبان چندان چشم‌گیر نخواهد بود، اما در عرصه‌ی عمل و اقدامات اعمالی طالبان، شاهد مخالفت‌ها و موضع‌گیری‌های منفی علیه زنان خواهیم بود.
فراموش‌شدگان بی‌سرنوشت؛ زنانی که جایی برای رفتن ندارند
یک‌ونیم سال پیش وقتی رقیه اولین فرزندش را در بامیان به‌دنیا آورد، مورد ضرب و شتم شدید اکبر، شوهرش قرار گرفت. البته کاسه‌کوزه شکستن‌های گاه و بی‌گاه و داد و فریادهای صبح و شام اکبر پس از عروسی‌شان آغاز می‌شود، اما پس از آن‌که می‌فهمد نوزاد، دختر است، بدرفتاری و خشونت با رقیه کار همیشگی‌اش می‌شود. سرانجام کار به‌جایی می‌کشد که رقیه برای فرار از مرگ، با دختر کوچکش به ‌خانه‌ی پدر پناه می‌برد.
زنان، تاریخ و سیاست در افغانستان
طالبان، شخصیت زن را به‌عنوان انسان فاعل که می‌تواند نقش اجتماعی، سیاسی و اقتصادی بازی کند، قبول ندارند. در جهان‌بینی طالبان، زنان چیزی فراتر از یک آله‌ی جنسی نیست که باید در پستوی خانه و دور از چشم جامعه پنهان شود. بر همین اساس، در یک مقرره‌ی ارگان امر به معروف و نهی از منکر در نوامبر سال ۱۹۹۶، بیرون رفتن زنان «مشکلات اجتماعی» خطاب شده و از خانواده‌ها درخواست شده تا از این کار جلوگیری کنند.
مردهای دلسوخته‌ی مدنی | طنز
افراسیاب نوگام وقتی به منطقه‌ی خبرساز رسید، با خود فکر کرد که اگر از کسی آدرس شیما سلطان را بپرسد سوءظن ایجاد نشود. جامعه سنتی است و دیدی که به انواع چیزها متهم شدی. خود شیما ممکن است شک کند. باید نخست کارت دفتر خود را به او نشان بدهم. به او اطمینان می‌‌دهم که هیچ آجندای دیگر در میان نیست و منظور فقط پروموت کردن حقوق انسانی اوست.