ربات‌سازان تاریخ‌ساز؛ سفر دختران هراتی از کجا شروع شد؟
در اوایل سال 2018 این دختران برای آموزش با یک تیم رباتیک به کانادا دعوت شدند و پس از تمرین برای شرکت در مسابقه‌ای میان 700 تیم در دیترویت واجد شرایط شناخته شدند. آن‌ها دیروقت شبی به هتلی در حومه‌ی شهر رسیدند؛ جایی که بار آن پر از مردان و زنان در حال نوشیدن، خندیدن و خوردن بال مرغ بود.
نبرد قهرمانانه قمرگل علیه طالبان خصومت خانوادگی نیز بود
او رابطه نزدیکی با یک فرمانده بی‌رحم طالبان در ولایت غور برقرار کرده بود که به او وعده‌ی کمک داده بود تا قمرگل را بدون پرداخت هیچ‌گونه پولی به خانه‌ی نعیم بازگرداند. آن‌ها ساعات اولیه بعد از نیمه‌شب 17 جولای را برای یک حمله غافل‌گیرانه انتخاب کردند و با حدود ده نفر از جنگ‌جویان خود خانه‌ی آقای رحیمی را در دامنه‌ی کوه محاصره کرده و اقدام به حمله کردند.
صلح با طالبان؛ بیم و امید زنان
همین‌ حالا زنان در مناطق تحت حاکمیت طالبان از آموزش و آزادی‌های فردی و اجتماعی محروم هستند. دادگاه صحرایی چون سنگ‌سار، شلاق و قتل زنان در این مناطق امر معمول است. این نوع برخورد ریشه در باور افراطی طالبان دارد که به زن نگاه فرودست نسبت به مرد دارند. طالبان برای این دیدگاه خود پافشاری دارند و بعید به‌نظر می‌رسد به‌راحتی از آن دست بردارند.
حضور زنان در تصمیم‌گیری؛ از حرف تا عمل
با توجه به شرایط ویژه و تحولات بنیادی سیاسی پیش رو، ایجاب می‌کند که حکومت نقش زنان را در جایگاه تصمیم‌گیری بیش‌تر و به خواست هویت‌طلبی زنان توجه کند. از طرف دیگر، نقش زنان در هیأت گفت‌وگوکننده صلح برجسته نیست و لازم است حضور زنان پررنگ‌تر شود.
زنان و روند صلح؛ بی‌تفاوتی تا مغز استخوان
به‌نظر می‌رسد سخت‌گیری و تفسیر طالبان از اسلام و چگونگی میانه حکومت و جامعه نگران‌کننده‌تر از این نیست که ما دست روی آلاشه گذاشته‌ایم و کاری انجام نمی‌دهیم. چنین وضعی، امیدواری را اندک و ناامیدی از آینده‌ی حقوق زنان را بیش‌تر می‌کند. افغانستان برای نهادینه‌شدن برابری زنان راه درازی در پیش دارد.
به ملا مصباح و مولوی انصاری فکر می‌کند. ملا مصباحی که مولوی انصاری را قبول ندارد، او را افراطی می‌خواند و حتا از دایره‌ی اسلام بیرون می‌داندش. مولوی انصاری‌ای که ملا مصباح را رافضی می‌خواند و قتلش را مباح.
به روایت آمار؛ مشارکت زنان در سکتورهای دولت چگونه است؟ | ویژه‌نامه «زنان و طالبان»
بر اساس آماری که پارسال وزارت تحصیلات عالی به اطلاعات روز ارائه کرد بود، بیش از ۸۸ هزار دانشجوی زن در سراسر افغانستان در دانشگاه‌های دولتی و خصوصی در حال تحصیل‌اند. از این میان در حدود ۴۴ هزار دانشجو در ۳۷ دانشگاه دولتی درس می‌خوانند و بیشتر از ۴۳ هزار دانشجوی دیگر در دانشگاه‌های خصوصی مشغول تحصیل‌اند.
کافه‌های آزاد کابل؛ «زنان فرهنگ‌سازی می‌کنند، نه مردان»
در فرهنگ اسلامی حتا دیکته می‌شود که زنان چه بپوشند و چه نپوشند، کافه‌ها پناه‌گاهایی است که زنان می‌توانند با مردان بنشینند. این سنت‌ها که 18 سال از سقوط حاکمیت طالبان ـ‌حکومتی که دختران در آن از مکتب باز مانده بودند، زنان در خانه زندانی شده بودند و مجبور بودند در جاده و خیابان برقع بپوشند‌ـ می‌گذرد هنوز هم بر زنان تحمیل می‌شود.