کارزار «نامم کجاست»؛ خواست کوچک، اما مهم زنان
به گفته‌ی جواد سلطانی، با درج نام مادران در شناس‌نامه، به زنان باید حق کار، تحصیل و حضانت از فرزند باید داده شود و قوانین بازنگری شود تا زنان بتوانند در راستای کسب هویت‌شان تلاش کند. به باور آقای سلطانی این کار در نهایت سبب کاهش کشمکش‌ها و خشونت‌ها در خانواده و اجتماع می‌شود.
طالبان مادرم را شلاق زدند
مادرم روایت می‌کند که روزی با چند زن از خویشاوندان ما برای خرید به بازار غزنی رفته بودند که یک‌بار مورد هجوم شلاق‌های طالبان قرار گرفتند. مادرم تا یک هفته‌ی دیگر بدنش درد می‌کرده و از زن بودنش متنفر بوده است، اما هیچ راهی به جز صبوری نداشته است.
محو خشونت جنسیتی؛ جهان را نارنجی کنید
کمپین 16 روزه محو خشونت علیه زنان یک کمپین بین‏المللی سالانه است که از 25 نومبر (روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان) آغاز می‏شود و تا 10 دسامبر (روز جهانی حقوق بشر) ادامه می‏یابد. ممکن افرادی را ببینید که از نوارهای نارنجی استفاده می‏کنند تا سطح آگاهی عمومی در مورد خشونت مبتنی بر جنسیت را افزایش دهند.
آیا «فمینیسم» می‌تواند «اسلامی» باشد؟
فمینیسم اسلامی از یک طرف توسط لیبرال‌ها، که به دنبال انحصار فمینیسم هستند، مورد حمله قرار می‌گیرد و از طرف دیگر، محافظه‌کاران و سنت‌گرایان دینی-مذهبی فمینیسم اسلامی را به دلیل لیبرال‌بودن بیش از حد آن و زیرسوال‌بردن اصول اسلام ــ که از نظر آنان مقدس است و نباید کسی آن‌را زیرسوال ببرد ــ محکوم می‌کنند.
اطلاعات روز: ویدا ساغری فعال حقوق زن و گرداننده‌ی برنامه‌ی تلویزیونی «خواهرخوانده» در شبکه‌ی آریانا، گفته است که او هر...
فراموش‌شدگان بی‌سرنوشت؛ زنانی که جایی برای رفتن ندارند
یک‌ونیم سال پیش وقتی رقیه اولین فرزندش را در بامیان به‌دنیا آورد، مورد ضرب و شتم شدید اکبر، شوهرش قرار گرفت. البته کاسه‌کوزه شکستن‌های گاه و بی‌گاه و داد و فریادهای صبح و شام اکبر پس از عروسی‌شان آغاز می‌شود، اما پس از آن‌که می‌فهمد نوزاد، دختر است، بدرفتاری و خشونت با رقیه کار همیشگی‌اش می‌شود. سرانجام کار به‌جایی می‌کشد که رقیه برای فرار از مرگ، با دختر کوچکش به ‌خانه‌ی پدر پناه می‌برد.
«اگر زنان بخواهند، گفت‌‌‌وگوهای صلح به سود آنان خواهد بود»
زنان زیادی طی سال‌‌‌های اخیر، دست به فعالیت‌‌‌های اجتماعی و سیاسی زده و تأثیرگذاری خوبی داشته‌‌‌اند؛ به همین دلیل موضوعات مربوط به زنان باید از اولویت‌‌‌های گفت‌‌‌وگوهای صلح باشد و اجازه داده نشود که زنان دوباره به نقطه‌‌‌ی صفر بازگردند، بلکه بتوانند جایگاه خود را حفظ کنند و برای دست‌‌‌آوردهای بیش‌تر و بهتری تلاش کنند.
زنانِ خشمگینِ باخبر
بسیاری از نارضایتی‌ها و تنش‌های خانوادگی میان همسران جوان و باسواد افغانستان چنین صورتی دارد: مردان از نظر ذهنی همراه با ذهن زنان‌اند، اما از نظر عملی آماده‌ی همراهی با آن ذهنیت نیستند. زنان از نظر ذهنی به درجات پیشرفته‌ای از حقوق خود آگاه شده‌اند، اما از نظر عینی نمی‌توانند ساختار متصلب جامعه‌ی مردسالار را زیاد حرکت بدهند.
رهایی از ننگ
جواد سلطانی، جامعه‌شناس و استاد دانشگاه عدم همدردی با قربانیان خشونت‌های جنسی را ناشی از سه عامل می‌داند و می‌گوید شرمساری اجتماعی ناشی از یک کردار، فهم نادرست اجتماعی از یک رویداد و نبود نهادهای حمایتی از قربانیان خشونت‌های جنسی سه عاملی است که منجر می‌شود قربانی در نتیجه‌ی آن بیش‌تر آسیب‌پذیر باشد.