قصه‌های ما صدای درد است
برای ساخت فیلم شما باید هزینه داشته باشید. واضح بگویم فیلم با پول ساخته می‌شود، اما وقتی سرمایه‌گذاری‌های خارجی از ترس نتوانند در افغانستان فیلم تولید کنند و دولت هم امکانات مالی ساخت فیلم‌های سینمایی را نداشته باشد واضح است که وضعیت سینما بهبود نمی‌یابد.
شورای عالی مصالحه ملی؛ سرنوشت، چشم‌انداز و کارنامه شش‌ماهه
خواست شورای عالی مصالحه و حکومت افغانستان از جوانب خارجی این است که شما از پروسه صلح حمایت کنید؛ از صلحی که مورد قبول مردم افغانستان باشد. یعنی دخالت نباشد، بلکه حمایت باشد. هر توافقی که مورد قبول طرف‌ها بود، دنیا و همسایگان افغانستان از آن حمایت کند.
صلح در عدم صیانت از حقوق شهروندان؛ آرامشی که یک پایش می‌لنگد
ارزش‌های دموکراتیک از جمله مهم‌ترین موضوعات‌اند. جمهوریت ارزشی است که مردم افغانستان نزدیک به دو دهه برای آن هزینه پرداخته و وقت صرف کرده‌اند. بحث مردم‌سالاری موضوع مهم دیگر است. حکومت پس از توافق صلح باید از ارزش‌های حقوق بشری مردم حفاظت و پاسداری و آن را ترویج کند.
برخورد با گذشته
لازم است که گذشته را برای کنترل عقده‌های که ممکن است تبدیل به باورت جنگ شود، واکاوی کنیم. چنان‌که همین حالا در جامعه‌ی اسپانیا کسانی هستند که دنبال پدر و مادر واقعی خودند و همین‌طور پدران و مادرانی که در جست‌وجوی فرزندان‌شان‌اند.
حکیم علی‌پور
شعر خیلی پیش‌تر از آن‌که بنویسم رخ می‌دهد. نوشتن یک شعر زمان زیادی را در بر می‌گیرد، شاعر به هفته‌ها و ماه‌ها و گاه سال‌ها زمان نیاز دارد تا بتواند یک شعر را بنویسد. چگونه ممکن است شعری خوب به نوشته درآید بی‌آن‌که شاعر به فهم درستی از زمینه و زمانه‌اش رسیده باشد.
امیدها به ناامیدی تبدیل شده است
طالبان آزموده شده‌اند؛ آنان در نظام‌سازی ناکام بوده‌اند و در زمان حاکمیت‌شان حرمتی برای ارزش‌های انسانی قائل نبودند، به زنان که نیمی از پیکر جامعه را تشکیل می‌دهند در دوران حاکمیت آنان هیچ سهمی در حکومت داده نشده بود، اجازه‌ی کار و تحصیل و حتی حق انتخاب همسر را نداشتند.
«باید منسجم شویم»
به‌نظر من که یک شاگرد دین‌ام، زنان افغانستان باید در حد نامزدشدن برای ریاست‌جمهوری در مورد حقوق‌شان بحث کنند و پایین‌تر از آن چندان جای نگرانی ندارد؛ مثلا یک تعداد در مورد مسأله‌ی حجاب نگران‌اند، درحالی‌که زنان افغانستان بی‌حجاب نیستند که نیازی به طرح این مسأله باشد.
سیاسی‌شدن قومیت در افغانستان
امان‌الله خان بعضی تغییرات را که می‌خواست بیاورد، بیشتر نمایشی و تقلیدی از ایران و ترکیه بود. اما در اساس او بسیار «قوم‌پرست» بود. چنان‌که «قانون ناقلین» در زمان امان‌الله خان به میان آمد. اگرچه این عمل از قبل نیز وجود داشت.
«رعایت حقوق بشر متضمن صلح پایدار است»
به باور آقای دادگر، دولت افغانستان و طالبان هردو باید برای پایان‌دادن به خشونت جاری و برقراری آتش‌بس سراسری در کشور از خود انعطاف نشان دهند. وی می‌گوید، دولت افغانستان باید در چارچوب تعهدات بین‌المللی خود در زمینه‌ی حقوق بشر و بر مبنای ارزش‌های مندرج در قانون اساسی، در مورد مسئله‌ی صلح در افغانستان تصمیم بگیرد.
کج‌روی‌های اجتماعی با پوشش ارزشی؛ بهانه‌ای که نباید به دست دشمن داد
دو طرف گفت‌وگو تا زمانی که از خود انعطاف نشان ندهند نتیجه‌ای به‌دست نخواهد آمد و برای این انعطاف تا اندازه‌ای از خودگذری هم باید وجود داشته باشد، اما اگر هردو طرف به شروط و ارزش‌های خود تأکید کنند به نتیجه نخواهند رسید.
نقش «ثالث باالخیر»
من فکر می‌کنم که ضرورت عاجل به گروه میانجی‌‌گر است. گروه میانجی می‌تواند ضرورتا از نهادهای باشد که به‌صورت مستقیم در افغانستان نه حضور داشته و نه هم ضرورتا نقش داشتند. به خاطری‌که یک مقدار اعتمادسازی می‌تواند از این‌جا شروع شود که آن‌ها در پروسه افغانستان سهیم نبوده‌‌اند.
برای حفظ آزادی مبارزه خواهیم کرد
معامله با حقوق زنان نه تنها برای من، بلکه برای هیچ‌یک از زنان افغانستان قابل قبول نیست. دسترسی زنان به حقوق‌شان از بزرگ‌ترین دست‌آوردهای آنان و در کل تمام شهروندان به شمار می‌رود، البته زنان افغانستان هنوز به صورت کامل به حقوق‌شان دست نیافته‌اند و مشکلات زیادی بر سر راه‌شان قرار دارد، اما ما به مبارزه ادامه می‌دهیم.