ممنوعیت آموزش دختران حاکی از شکاف عمیق در درون رهبری طالبان است
وی با اشاره به جمعی از مقامات طالبان از جمله عبدالحکیم شرعی سرپرست وزارت عدلیه، نورمحمد ثاقب سرپرست وزارت ارشاد، حج و اوقاف و محمدخالد حنفی سرپرست وزارت امر به معروف و نهی از منکر، افزود: «محافظه‌کاران افراطی در این دور پیروز شدند.»
مکتب آنلاین هرات
ساره نبیل، مؤسس «مکتب انترنتی افغانستان» می‌گوید که پس از بازگشت مجدد طالبان به قدرت، به فکر افتاد که باید راهی برای آموزش دختران جستجو کند: «ما تلاش می‌کنیم که دختران به جای افراطیت آموزش‌های جدید و عصری را فرا گیرند.»
طالبان تلفن زنان معترض را گرفته بودند و تحت نظر داشتند. آنان برای دست‌رسی یافتن به اطلاعات موجود در تلفن و یافتن اطلاعات تماس و سایر فعالیت‌ها ابتدا کُد تلفن را گرفتند، اما به آن بسنده نکردند و بعد کُد و رمز عبور و تمام اطلاعات ضروری رسانه‌های اجتماعی راگرفتند.
سئوالی از طالبان دارم؛ مکاتب دخترانه را بستید! داکتران و پرستاران زنی که حالا در بیمارستان‌ها و مرکز درمانی حضور دارند تا ابد عمر نمی‌کنند، وقتی این‌ها بمیرند و زن‌تان – خواهرتان آبستن شود و نیاز به داکتر زن داشته باشد می‌خواهید داکتر مرد بر بالین‌اش بیاورید یا می‌گذارید بمیرد؟ چون آن‌زمان هیچ پزشکِ زن وجود نخواهد داشت.
به گزارش رویترز، بانک جهانی با اشاره به نگرانی عمیق خود در مورد ممنوعیت تحصیل دختران گفته است که تمام فعالیت‌هایی که توسط ARTF تمویل می‌شود، برای حمایت از دست‌رسی و برابری خدمات برای زنان و دختران در افغانستان است.
روایت نخست از گرفتاری ۲۹ دختر معترض از زبان یکی از آنان که خودش را «پیچک عصیانگر» می‌نامد. او می‌گوید درحالی که جهان جنایات طالبان را نادیده می‌گیرند و مردم افغانستان را فراموش کرده‌اند، او مانند پیچک‌ها به تنه‌ی ظلمت گروه تروریستی جوانه می‌زند.
این سازمان امروز (جمعه، ۲۰ حوت) در تویتی، گفته است: «آینده‌ی میلیون‌ها زن در افغانستان در معرض خطر قرار دارد. آنان زیر ترس و خشونت طالبان زندگی می‌کنند و از دست‌رسی به حقوق ابتدایی‌شان منع شده‌اند.»
توماس نیکلاسون، نماینده ویژه اتحادیه اروپا در امور افغانستان
نیکلاسون شب گذشته (پنج‌شنبه، ۱۹ حوت) در تویتی، نوشته است: «زنان [افغانستان] باید در هر فرایند مربوط به افغانستان شریک برابر در نظر گرفته شوند. زنان افغانستان باید اجازه داشته باشند که به جای خود صحبت کنند و نماینده‌ی خود باشند.»
میشل باشله، کمیشنر عالی حقوق بشر سازمان ملل
خانم باشله گفته است که زنان برای برگزاری تظاهرات بدون ترس از بازپرسی، آزادانه صحبت‌کردن در مورد مشکلات جامعه و برای یافتن راه‌های حلی که واقعیت‌ها و خواسته‌های آنان را منعکس کند، سهم داشته باشند؛ زیرا زنان حق برابر با مردان دارند.