نسل‌کشی
تا زمانی که با این وضعیت خونبار با همه‌ی تلخی و دشواری آن، واکنش‌های درخور صورت نگیرد و سلسله‌ای از اقدامات سنجیده‌شده و استراتژیک امنیتی، سیاسی و حقوقی در سطوح مختلف روی دست گرفته نشود، هیولای توحش و کشتار از نوشیدن خون کودکان و غیرنظامیان هزاره باز نمی‌ایستد.
تروریزم نو در افغانستان
القاعده و داعش به‌‌عنوان دو گروه تروریستی جهانی نمودارهایی از تروریسم ‌نو در منطقه و جهان است که به تعقیب آن آینده‌ی افغانستان را تهدید می‌کند؛ افغانستانی که خشونت‌ها به‌گونه‌ی بی‌سابقه در آن افزایش یافته و درگیری‌هایی زمان‌بر و جنگ‌های ویران‌گر شرایط را بر باشنده‌های فقیرش تنگ کرده است.
استراتژی‌هایی برای پیشگیری و مواجهه با حملات تروریستی
این یک واقعیت است که دولت مسئول مستقیم تأمین امنیت شهروندان و حفظ جان آن‌هاست. با وجود این، تجربه‌ی زیسته در افغانستان نشان داده که دولت توانایی چشم‌گیری در تأمین امنیت مردم و جلوگیری از رویدادهای تروریستی ندارد. بنابراین ایجاب می‌‌کند مردم برای حفظ جان‌شان، خود وارد میدان شوند.
بگویید من چه بگویم
کسانی که پیشاپیش با مردم و عقایدشان همنوا هستند، کارشان آسان است. اما آنانی که در خلوت فردی خود منتقد عقاید دینی و مناسک مذهبی‌‌ جامعه هستند و در پشت میز خطابه هیچ چاره‌‌ای جز همنوایی با مردم ندارند، وضعیت مضحکی پیدا می‌‌کنند.
در آستانه‌ی سقوط برنامه‌ریزی شده
مذاکرات صلح نیز از زمان آغاز تا اکنون جز تاکتیک برای ادامه‌ی راه و رسیدن به دم دروازه سقوط چیز دیگری نبوده است. طالبان در پی صلح نیستند و این‌‌پا آن‌‌پا می‌‌‌کنند تا خارجی‌‌ها به‌صورت کامل افغانستان را ترک کنند و بعد آن‌‌ها با وحشی‌‌گری قدرت سیاسی را صاحب شوند.
حکومت اسلامی به مثابه‌ی پیراهن عثمان
برای پایان منازعه‌ی افغانستان، راهی جز پذیرش و به رسمیت‌شناختن ریشه‌های اصلی منازعه نیست. جناح‌های سیاسی و گروه‌های تباری، یا به‌دنبال انحصار قدرت‌اند یا در تلاش‌اند که انحصار قدرت بشکند و قدرت سیاسی در یک توافق جامع و منطقی میان گروه‌ها مختلف سیاسی، قومی و فرهنگی تقسیم شود.
چرا باید از بدترشدن وضع هراس داشت؟
به گفته‌ی آقای سراج، علاوه بر این افراد، ۳۰۹ شهروند خارجی دیگر مربوط به شبکه القاعده، جیش محمد، لشکر طیبه پاکستان و جنبش ترکستان شرقی نیز در افغانستان زندانی هستند که جرایم آنان بزرگ‌تر و مطابق بر جرایم علیه امنیت داخلی و خارجی است.
گرایش جنون‌آمیز به قدرت مطلقه و تبعات ناگوار آن بر افغانستان
پیامد اساسی میل به تمامیت‌خواهی در تداوم جنگ و نزاع در افغانستان این بوده که از یک طرف ابزارها، امکانات و زمینه برای تمامیت‌خواهوان وجود نداشته/ ندارد تا به هدف‌شان برسد، و از طرف دیگر از تلاش برای رسیدن به این اهداف دست نمی‌کشند.
نقش رسانه‌ها در فرایند صلح‌سازی جوامع پساجنگ
اگر راه‌حلی برای احیای دوباره‌ی ساختارهای جامعه جست‌وجو نکنیم، این احتمال که چرخه‌ی خشونت و بحران دوباره تکرار شود، وجود دارد. جامعه‌ی ما نیازمند روایت تازه‌ای از تفکر درباره‌ی زندگی، همدیگرپذیری و زیستن است. در خلق چنین روایتی رسانه‌ها می‌توانند پیشگام باشند.
کابل‌نان؛ روزشمار بی‌کاری مرد دواپاش
در روز ششم یک اتفاق بد برایش می‌افتد. آن روز سمت دارالامان می‌رود و زنگ دروازه‌ی یک خانه‌ی پر از جنگل را می‌فشارد، لحظات بعد مردی دروازه را باز می‌کند و پس از کمی گفت‌وگو با مشت به‌ صورت محمد‌عمر می‌زند و می‌گوید: «قواره‌ات قواره‌ی طالبان‌واری است، زود از این‌جا گم شو!»
«هشت ثور» در خاطره‌ی جمعی ما
پس از آن‌که اتحاد جماهیر شوروی از درون به سمت فروپاشی رفت و جایگاه و اتوریته‌ی خود را در جهان دوقطبی از دست داد و پیروزی‌های مجاهدین در نتیجه‌ی سیاست‌های سازمان استخبارات پاکستان و حمایت‌های این کشور تکرار شد، مجاهدین رفته‌رفته به فکر ایجاد حکومتی مبتنی بر ارزش‌های اسلامی افتادند.
آیا اسلام حکم می‌کند که زنان را محارم شرعی همراهی کنند؟
طالبان همیشه نگاه خشک و انعطاف‌ناپذیری نسبت زنان داشته است. به همین دلیل نه‌تنها هیچ نقشی برای زنان قایل نشده بلکه محدودیت بسیار شدید را علیه زنان وضع کرده‌اند، از جمله در مورد خروج زنان از خانه بدون محرم شرعی.