غنی صاحب نیز برای مردم افغانستان دو راه را پیشنهاد می‌کند: یا بمیرید یا من بر شما حکومت می‌کنم. حکومت‌کردن غنی با فقر، بی‌کاری، ناامنی و جنگ همراه است. کسی صدا بلند نکند، اعتراض ممنوع است ورنه کشته می‌شود
ساکنانِ لبه‌‌ی پرتگاه
شمار کثیری از روشنفکران که اشرف غنی را امیدی برای برگذشتن حکومت از اندیشه‌‌های سیاسی عوامگرایانه می‌‌پنداشتند و در او تکنوکراتی توسعه‌‌دان و آشنا با تجربه‌‌های چند جهان می‌‌دیدند، در عمل با کسی روبه‌رو شدند که همچنان به تعهدات طایفه‌‌ای یک جامعه‌‌ی عقب‌‌مانده وفادار است.
افغانستان بر سر دو راهی
در صورتی که فرضا طالبان از طریق نظامی ‌پیروز هم شوند دولت‌شان از سوی جهان حمایت نخواهد شد و بدون حمایت بین‌المللی هیچ دولتی در افغانستان در شرایط کنونی شانس پیروزی و دوام‌آوردن را ندارد.
خطر ایدئولوژیک‌شدن جنگ
رییس‌جمهور غنی در سخنانش از آقای عبدالله تشکر کرد و نقل قولی را از عبدالر‌ب‌رسول سیاف آورد. حال آن‌که آن جمله در ذات خودش ارزش معنایی چندانی نداشت، ولی نام‌بردن از گوینده‌ی‌ جمله حایز اهمیت بود.
پس از 7 سال انحصار؛ آیا غنی می‌تواند محور بسیج ملی افغان‌ها شود؟
تا زمانی که مردم و جناح‌های سیاسی عملا ناظر بر تغییر بنیادین رویکرد، کارشیوه و باورهای رییس‌‌جمهور از انحصار به مشارکت نباشند، نمی‌توانند در ذیل زعامت او در برابر طالبان بسیج شوند زیرا نمی‌توانند به مردی اعتماد کنند که در ۷ سال، جز بر طبل انحصار، عصبیت، تمرکزگرایی افراطی و تک‌روی نکوبیده است.
در چهل سال گذشته، افغان‌ها صلح را به بازی گرفتند
اشرف‌غنی محصول دو انتخابات پرحاشیه، پر از تقلب و در مجموع محصول بحران مشروعیت نتایج انتخابات است. انتخاباتی که در نتیجه‌ی برگزاری آن بسیاری از مردم افغانستان اعتمادشان را به این نهاد از دست دادند. چرا که شفافیت و مکانیزم برگزاری آن پراز ابهام و چالش بود.
فرصتِ تاریخ برای غنی
طالبان در داخل کشور حمایت مردمی خود را از دست داده‌‌‌اند و در بیرون از کشور (مخصوصا در مناطق صوبه سرحد پاکستان) در حال از دست دادن پشتوانه‌‌‌های جنگی خود هستند. هیچ وقت زمان برای شکست دادن طالبان این‌‌‌قدر مساعد نبوده است.
معدنِ خالی نادانی
برپا داشتن مغاره‌‌هایی که بتوان در آن‌‌ها به افراد نادانی یاد داد، سهل بود. امروز کار نادانی‌‌فروشان مغاره‌‌ساز سخت‌‌تر شده است. حالا نورافکن‌‌های اطلاعات حتا بر تاریک‌‌ترین مغاره‌‌ها نیز روشنی می‌‌اندازند و پنهان‌‌ترین گوشه‌‌های آن مغاره‌‌ها را نیز به روی جهان بزرگ باز می‌‌کنند.
ایران و طالبان؛ تهدیدی که دست‌کم گرفته شده است
طالبان ممکن یک مخالف ایدئولوژیک دیگر در منطقه برای ایران مبدل شوند. ایران در حال حاضر به‌لحاظ ایدئولوژیک با عربستان سعودی، امارات متحده عربی و قطر اختلاف دارد و شکل‌گیری یک دولت افراطی دیگر در مرزهای شرقی این کشور می‌تواند به مشکل‌های این کشور بیفزاید.
رویارویی منطقه با محوریت چین علیه امریکا در افغانستان
خستگی مفرط مردم افغانستان از طولانی‌شدن جنگ، سبب نفرت فزاینده‌شان از امریکا شده؛ زیرا بازی‌های مرموز امریکا در این کشور، دیگر جای شکی باقی نگذاشته که این کشور خلاف ادعاهای اعلامی، علاقه‌ای به آوردن صلح واقعی و پایدار ندارد.
به‌ جای انباشت گورستان‌ها، باغستان می‌توان ساخت
بعد از انفجار، چوک دهمزنگ آیینه‌ای شد که در آن وحشت و سلاخی که سال‌هاست در گوشه و کنار افغانستان جریان دارد، به سطح آمد. در افغانستان بعد از ۲۰۰۱، پدیده‌ی«قتل عام»، با مرور زمان عام شده است. سرعت و تعداد فاجعه‌ها به حدی هستند که مجال حساب و ماتم را از مردم ما گرفته‌اند.
زبانی که طالبان می‌‌فهمند
در امارت اسلامی هیچ اهمیتی ندارد که سازمان ملل چه می‌‌گوید و نظر فلان نهاد حقوق بشری درباره‌‌ی افغانستان و رفتارهای طالبان چیست. در امارت اسلامی هیچ اهمیتی ندارد که کشور زیرساخت‌‌های اقتصادی دارد یا ندارد، پول کشور ارزش دارد یا ندارد، مردم برق دارند یا ندارند.