آیا هنوز راهی برای نجات وجود داشت؟

اگر به سقوط جمهوریت افغانستان از منظر تاریخی نگاه کنیم، پاسخ به این پرسش که آیا سقوط اجتناب‌ناپذیر بود؟ نه کاملا مثبت است و نه کاملا منفی. سقوط جمهوریت در ۲۴ اسد ۱۴۰۰ نتیجه‌ی یک حادثه‌ی ناگهانی نبود، بلکه حاصل انباشته‌شدن مجموعه‌ای از بحران‌های سیاسی، نهادی، امنیتی، اقتصادی و اجتماعی…

استقلال نامبارک یک کشور غمگین

طالبان در تمام مدتی که علیه نظام جمهوری می‌جنگیدند، شعار اصلی‌شان این بود که افغانستان «اشغال» شده و حکومت کابل یک حکومت مزدور و دست‌نشانده‌ی امریکا و غرب است. تاکید می‌کردند که جنگ‌شان برای «استقلال» است و پایان دادن به اشغال. اکنون، پنج سال کامل پس از بازگشت طالبان به قدرت، افغانستان -چنان که طالبان توصیف می‌کردند-…

از جغرافیای خشونت تا بازپس‌گیری اختیار

«چشمش به فروشگاه کوچکی افتاد که کرکره آهنی‌اش پایین بود و تعطیل. تابلوی کوچکی هم سرش دیده می‌شد که رویش نوشته شده بود «خرازی قندهاری». ضربان قلبش تند…

شاهراه کابل-هرات چرا بدنام است؟

برای هزاران مسافری که هر روز در شاهراه کابل-قندهار-هرات رفت‌وآمد می‌کنند، رسیدن به مقصد همیشه امر بدیهی نیست. این مسیر در سال‌های اخیر بارها صحنه تصادف‌های مرگ‌بار بوده…

سواد رسانه‌ای؛ مهارتی برای زندگی در دنیای اطلاعات و مقابله با اخبار جعلی

براساس گزارش مجله تایم، در سال ۲۰۱۶ شایعه‌ی بی‌اساس با عنوان «پیتزاگیت» در شبکه‌های اجتماعی منتشر شد که مدعی بود یک پیتزافروشی در واشنگتن محل فعالیت یک باند…

زندان‌های شخصی برای زنان در قندهار

سه کانتینر فلزی در کنار ساختمان ولسوالی میان‌شین قندهار، در گرمایی بالاتر از ۴۰ درجه‌ی سانتی‌گراد به زندان گروهی از زنان تبدیل شده‌اند. پشت دیواره‌های داغ و بسته‌ی…

مهندسی جهل؛ چرا طالبان از دانایی می‌ترسند؟

در چارچوب رفتارشناسی حکومت‌های توتالیتر و ایدئولوژیک، انباشت سازمان‌یافته‌ی جهل و کنار زدن ابزارهای تحلیلی از فضای عمومی، نه پی‌آمد ناخواسته‌ی جانبی، بلکه استراتژی اصلی بقای رژیم است. سیاست‌های آموزشی، فرهنگی و اجتماعی طالبان نیز از…

انتخاب سردبیر

برای نان رفتند؛ اسیر توفان شدند

«مادر، من می‌میرم». در روزهای اخیر، این جمله، پاره‌ای از پیام ویدیویی مردی به‌نام حیات‌الله برای خانواده‌اش، رنج سهمگینی را بازتاب داد که مردم افغانستان پیوسته تجربه می‌کنند. رنج بیرون آمدن برای نان…

شهرک امید سبز غصبی نیست

بهمن زاولستانی زمین‌های عام، ملک انحصاری دولت نیستند، بلکه متعلق به عموم مردم‌ اند و هر شهروند به اندازه‌ی نیاز متعارف خود نسبت به آن‌ها حق انتفاع دارد. از سوی دیگر، اکثریت قریب…

از محرومیت تا عاملیت؛ نوشتن به‌مثابه‌ی مقاومت

سحر نزدیک به پنج سال است که از درس خواندن رسمی محروم است. نگذاشتند به دانشگاه برود. اگر حکومت طالبان نبود، امسال باید فارغ می‌شد. شاید از رشته‌ی ادبیات یا رشته‌ی حقوق؛ رشته‌ای…

آیا این آغازِ پایان فصیح‌الدین فطرت است؟

گزارشگر: حمید نعمان پس‌ازچاشت ۲۶ سرطان، چند ساعت پس از سقوط ولسوالی یفتل پایین بدخشان به‌دست نیروهای «جبهه‌ سپاهیان میهن»، قاری فصیح‌الدین فطرت، رییس ستاد ارتش طالبان، در این ولسوالی دیده شد. ویدیوهایی…

از بُن‌بست به گشایش

گرگ در دره‌صوف؛ حقیقت محیط‌‌زیستی یا شایعه‌ای متورم؟

در روستاهای ولسوالی دره‌صوف پایین ولایت سمنگان، مدتی است که فرارسیدن شب برای شماری از مردم با ترس و اضطراب همراه است. یک هفته پس از حمله‌ی گرگ‌ها به دست‌کم ۱۹ نفر، از…

تک‌نگاری‌ای ارزشمند در تنگنای یک عنوان پرادعا

بررسی انتقادی کتاب «فرهنگ هزاره در سیمای مالستان»

شکست روایت حاکمیت سراسری طالبان؛ در بدخشان چه می‌گذرد؟

چند روز دیگر حاکمیت طالبان در افغانستان پنج‌ساله می‌شود. در طول این مدت، مهم‌ترین ادعای سیاسی و تبلیغاتی این گروه، تأمین امنیت سراسری، کنترل کامل جغرافیای افغانستان و نبود نیروی مخالف مؤثر در…

تنور

آسمان پشت سرش هنوز سرخ بود؛ همان سرخی کوتاه پیش از طلوع که خیلی زود محو می‌شود. سبزه‌ها و درخت‌های ننگرهار در پس‌زمینه دیده می‌شدند و صدای زاغ‌ها از جایی دور می‌آمد. خسته…