نصیراحمد فایق، سرپرست نمایندگی افغانستان در سازمان ملل گفته است که مردم این کشور هرگونه عادیسازی روابط با طالبان را رد میکنند.
او که شام دیروز (چهارشنبه، ۲۹ قوس) در نشست شورای امنیت سازمان ملل سخنرانی کرده، گفته است که تطبیق توصیههای گزارش هماهنگکنندهی سازمان ملل باید مشروط باشد.
فایق تأکید کرده است که بدون مشروط بودن و شفافیت در اجرای توصیهها، نگرانیهای جدی موجود در مورد چشمانداز تلاشهای عادیسازی بیشتر با طالبان بدون تغییرات در سیاستها و اقدامات این گروه، جدیتر خواهد شد.
او گفته است که این نگرانیها در نامههای سرگشاده توسط نمایندگان افغانستانیها، از جمله فعالان زن و گروههای جامعهی مدنی بیان شده است.
فایق تأکید کرده است که نظریات این افراد باید به دقت شنیده شود و در مراحل بعدی گزارش هماهنگکنندهی سازمان ملل مورد توجه قرار گیرد.
او در ادامه گفته است که جامعهی بینالمللی باید به درخواستهای فزایندهی مردم افغانستان برای رد هر گونه عادیسازی با رژیم طالبان که در احترام به حقوق بشر و معیارهای بینالمللی ناکام مانده، توجه و بر يافتن راهحلی كه منجر به تشكيل دولت فراگير و مشروع شود، تمرکز کند.
او تأکید کرده است که نقشه راه آینده دربارهی افغانستان بر اساس خواست مردم این کشور باید شکل بگیرد که تنوع این کشور را نشان دهد.
سرپرست نمایندگی افغانستان گفته است که طالبان از گفتوگو امتناع میکنند و از همهشمول بودن تفسیر نادرست دارند.
او افزوده است که ایجاد سیستم دولت قانونی مبتنی بر حاکمیت قانون، عدالت و پاسخگویی بسیار مهم است و اکنون مسئولیت طالبان است که باید با حل بنبست سیاسی و احترام به خواستههای مشروع مردم افغانستان و جامعهی جهانی، منافع این کشور را در اولویت قرار دهند.
نصیراحمد فایق در بخشی دیگر از سخنان خود تأکید کرده است که شورای امنیت و سازمان ملل باید روی یک برنامهی عمل توافق داشته باشند تا رهنمودهای گزارش ارزیابیکنندهی سازمان ملل پیاده شود، از جمله تعیین نمایندهی ویژه از سوی دبیرکل سازمان ملل.
او افزوده است که اگرچه این گزارش به اندازهی کافی طالبان را بهعنوان بازیگر اصلی بحران کنونی، سیاستهای سرکوبگرانه و نقض حقوق بشر انعکاس نداده، اما میتواند یک سند راهنما برای شروع بحث جهت رسیدگی به مشکلات باشد.
فریدون سینیرلیاوغلو، هماهنگکنندهی ویژه دبیرکل سازمان ملل در گزارش خود از ارزیابی مستقل از افغانستان، پیشنهاد کرده است که یک فرستادهی خاص از سوی سازمان ملل باید تعیین شود و این نماینده باید روی دیپلماسی میان شرکای همکار بینالمللی و افغانستانی و تحقق گفتوگوهای بینالافغانی تمرکز کند.
طالبان این بخش گزارش سینیرلیاوغلو را رد کرده، اما از موارد دیگر گزارش استقبال کردهاند.
نقشه راه برای به رسمیت شناختن طالبان و عادیسازی روابط این گروه نیز بخشی از گزارش سینیرلیاوغلو است.
این گزارش با انتقاد مخالفان طالبان مواجه اند و منتقدان آن را ناقص میدانند.
