سازمان جهانی صحت با نشر اعلامیهای، خواستار حمایت مالی فوری برای رسیدگی به «نیازهای بیسابقه»ی صحی زنان و کودکان در مرزهای افغانستان با ایران و پاکستان شده است.
این نهاد امروز (سهشنبه، ۱۷ سرطان) گفته است که از ماه اپریل سال جاری میلادی به اینسو، بیش از ۸۳۶ هزار بازگشتکننده از طریق گذرگاههای اسلامقلعه، تورخم، ملک و اسپینبولدک وارد افغانستان شدهاند که این وضعیت یکی از بحرانیترین چالشهای بشردوستانهی این کشور را رقم زده است.
سازمان جهانی صحت گفته است که برای رسیدگی به نیازهای صحی بازگشتکنندگان یک «پلان عملیاتی» سهماهه با بودجه دو میلیون دالر ترتیب کرده، اما بدون بودجه اضافی، خدمات کلیدی مانند واکسیناسیون، مراقبت عاجل و حمایت صحی برای زنان و کودکان آسیبپذیر با خطر توقف مواجه خواهد شد.
ادوین سنیزا سالوادور، نمایندهی سازمان جهانی صحت در افغانستان گفته است: «ما با موج بزرگی از بازگشت مادران، کودکان و سالمندان مواجه هستیم که در حالت بیماری و بدون حمایت وارد کشور میشوند. ما تمام تلاش خود را انجام میدهیم، اما میزان نیازمندیها به سرعت در حال افزایش است. بدون حمایت فوری، توانایی ما برای پاسخدهی در مکانهای حیاتی به خطر خواهد افتاد.»
در اعلامیهی سازمان جهانی صحت آمده است: «بازگشتکنندگان، از جمله زنان حامله، مادران دارای نوزاد و کودکان بدون همراه، تنها با وسایلی اندک وارد میشوند.»
این نهاد افزوده است: «بسیاری از آنان بهشدت نیازمند مراقبتهای صحی، غذا و سرپناه هستند. تیمهای صحی مورد حمایت سازمان جهانی صحت با افزایش زخمها، عفونتها، کمآبی بدن و سوءتغذیه، بهویژه در میان کودکان و سالمندان مواجه اند.»
سازمان جهانی صحت گفته است که با ۱۷ تیم سیار صحی و چندین کلینیک پیشساخته، در حال رسیدگی به بازگشتکنندگان است و بیش از ۳۹۴ هزار نفر را از نظر علایم بیماریها معاینه کردهاند.
این نهاد افزوده است که فوریترین نیازها شامل مراقبت ابتدایی، زایمان مصون، حمایت صحی برای مادران و کودکان، خدمات صحی روانی و روان-اجتماعی، دسترسی به آب پاک و داروهای ضروری است.
سازمان جهانی با اشاره به اخراج گستردهی مهاجران افغانستان از ایران گفته است که تسهیلات صحی در مرز ملک و اسلامقلعه زیر فشار شدید قرار دارد؛ تعداد آمبولانسها کافی نیست، فضای مناسب برای قرنطینه وجود ندارد و تعداد کارمندان، بهویژه زنان که برای مراقبت از بیماران زن ضروری هستند، بسیار کم است.
سازمان جهانی صحت از شرکای بشردوستانه و تمویلکنندگان خواسته است که همکاری خود را افزایش دهند و همکاری جمعی برای محافظت از جان و کرامت انسانها در یکی از دشوارترین شرایط بشردوستانهی جهان از هر زمان دیگر مهمتر است.
