اطلاعات روز: شبکهی اجتماعی زنان فعال به کمک و حمایت وزارت امور زنان، شهرداری کابل و معنیت امور جوانان وزارت اطلاعات و فرهنگ با راهاندازی یک راهپیمایی مسالمتآمیز، دیروز در شهر کابل خشونت علیه زنان و خیابانآزاری را محکوم نمودند و خواهان مصئونیت زنان از سوی شهروندان شدند. به گفتهی معترضان، زنان حتا در اماکن عمومی مصئونیت ندارند و این یک معضل بزرگ اجتماعی است.
روشن مشعل، یکی از مسئولان شبکهی اجتماعی زنان افغان معتقد است که خیابانآزاری برعلاوهی این که یک مسئلهی جدی آزار و خشونت علیه زنان است، یک معضل بزرگ اجتماعی نیز میباشد. به گفتهی خانم مشعل، نیروهای امنیتی در قبال این مسئله بیتوجهاند. او میگوید، یکی از زنان بعد از این که مورد آزار قرار میگیرد، به نیروهای امنیتی مراجعه نموده و آنان به جای این که با ایشان همکاری نمایند، مورد نکوهش قرار داده و میگویند که چرا از خانه برآمدهای؟ به گفتهی خانم مشعل، این گونه برخورد نیروهای امنیتی نه تنها که کمک به اصلاح و دستگیری مجرمان ومتخلفان نمیکند، بلکه متخلفان را به نحوی جرئت انجام چنین کار را میدهد. خیابانآزاری یکی از مسایل جدی در شهر کابل است که بارها برای حل این معضله برنامهها، تظاهرات و کمپاینهایی راهاندازی شدهاند.
پروین صدیقی، رییس سرسبزی شهرداری کابل معتقد است که خیابانآزاری و خشونت علیه زنان افزایش یافته و هر روز شاهد خیابانآزاری بانوان هستیم. به گفتهی خانم صدیقی، شانه زدن بانوان، حرفهای رکیک و زشت از سوی مردان، تعقیب و دنبال کردن زنان از سوی مردان، از جملهی مسایلی است که هر روز بانوان شهر کابل با آن مواجه است. وی از شهروندان کابل خواست تا بانوان را همانند اعضای خانوادهیشان دانسته و دست از این عمل ناروا و ناانسانی بردارند. با یک نگاه سطحی میتوان چندین نوع از این رفتار را در سطح شهر و اماکن عمومی دید.
نیلوفر میری، یکی از اعضای شبکهی جامعهی مدنی معتقد است که خیابانآزاری و حرف زدن به زنان جزو فرهنگ مردم شده است. به گفتهی خانم میری، پسران جوان برخورد این گونهای با زنان را جزوی از افتخارات خود دانسته و با یکجا شدن جوانان پسر، این مسئله بیشتر قابل حس است. نیلوفر همچنان میگوید که برای مبارزه با این پدیدهی ناپسند، نیاز به کارهای بزرگتر است که جهت اصلاح و تغییر این روند، گنجاندن موادهای جدید در نصاب تعلیمی مکاتب، شروع خوبی شده میتواند. هرچند مضمونی بهنام اخلاق در نصاب تعلیمی وزارت معارف وجود دارد، اما ایشان مضامین گنجانده شده در آن را کافی نمیدانند.
مصطفی سعیدی، رییس پالیسی معنیت جوانان وزارت اطلاعات و فرهنگ میگوید که از اعتراضات مدنی بانوان حمایت صورت گیرد. به گفتهی سعیدی، معنیت جوانان وزارت اطلاعات و فرهنگ توانسته است که پالیسی جوانان را برای نهادینهسازی حقوق جوانان بسازد. وی از حکومت افغانستان خواست تا در زمینهی تطبیق قانون گامهای جدیتری بردارد تا مشکل حل گردد. به گفتهی سعیدی، قانون اساسی کشور حقوق مشخص و تعریف شدهای را برای زنان در نظر گرفته که باید در زمینهی تطبیق و نهادینهسازی آن اقدامات عملی صورت گیرد. هرچند تلاشها در زمینهی مبارزه با خشونت علیه زنان و تصویب این قانون صورت گرفته، اما تاهنوز این معضل بزرگ دامنگیر اجتماع بوده و حل نشده باقی مانده است.
خانم مشعل معتقد است که توجه در زمینهی آگاهیدهی جمعی و تجدید نظر در نصاب تعلیمی وزارت معارف میتواند برای رفع و مبارزه با این معضل کمک نماید. پروین صدیقی معتقد است که آگاهیدهی از طریق رسانهها در زمینهی اخلاق اجتماعی و توجه خانوادهها میتواند اصلاحات را در جامعه رونما سازد. هرچند که رسانهها در زمینهی بازتاب آزار خیابانی و معضلات این گونهای برنامههای مختلف آگاهیدهی را انجام دادهاند، اما در این زمینه بازخواست و برخورد جدی با متخلفان وجود ندارد و این امر سبب شده که تأثیر آنچنانی نداشته باشد.
نیلوفر میری معتقد است که شاگردان مختلط از هردو جنس در یک کلاس، میتواند تاحدی این مسئله را کم کند. به گفتهی خانم میری، هرقدر که دو جنس مخالف را از همدیگر دور نگهداریم، به همان اندازه حساسیتها را در مقابل همدیگر تشدید میبخشیم. به گفتهی خانم نیلوفر، بهتر است که در مکاتب سیستم مختلط از شاگردان دختر و پسر را در یک صنف به وجود بیاوریم. در جامعهی سنتی افغانستان کمتر مکاتب سیستم مختلط داشته و این امر سبب میشود که بسیاری از خانوادهها از فرستادن دخترانشان به مکتب وسیستم مختلط درسی ابا ورزند.
راهپیمایی دیروز که از پل باغ عمومی شروع شده بود، با شعارهایی چون «مصئونیت زنان، آرامش مردان»، «ما مصئونیت میخواهیم» و «تأمین حقوق زنان با اتحاد من و تو ممکن است» تا برابر لیسهی استقلال ادامه یافت.
