کانال غرب دریای کابل خانه‌ها را ویران می‌کند

نعمت‌الله اورنگ
باشندگانی غرب کابل، ساحه‌ی «نقاش» می‌گویند که تاکنون شاهد تخریب چندین خانه از اثر جاری شدن سیلاب در این ساحه بوده‌اند.
سخیداد بشردوست، وکیل گذر ساحه‌ی مذکور می‌گوید که چهار سال قبل در اثر بارندگی شدید سیلاب بزرگ جاری شد. به گفته‌ی وی کانال کوچکی به عمق سه متر و عرض دو‌ونیم متر که از این ساحه گذشته است ظرفیت انتقال آب زیادی را ندارد.
جاری شدن سیلاب خسارات سنگین مالی برای باشندگانی این ساحه برجا گذاشته است. آقای بشردوست در این مورد می‌گوید که آن زمان حدود 48 فامیل صرف در این ساحه متضرر شدند. به گفته‌ی وکیل بشردوست، 8 خانه کاملا تخریب شدند و فامیل‌های 40 خانه‌ی دیگر آسیب‌های شدید مالی دیدند.
اما وکیل بشردوست مسیر این کانال را از ساحه‌ی پول‌خشک الی قلعه‌ی سلطان‌جان هنگام جاری شدن سیلاب خطرناک می‌داند. وی می‌گوید که این مسیر نزدیک به ده کیلومتر طول دارد و در اطراف آن چندین صد خانواده زندگی می‌کنند.
این آخرین مورد از جاری شدن سیلاب نبوده است. باشندگانی که در اطراف این کانال خانه دارند از تجربه‌های تلخ نزدیک به دوهفته قبل‌شان و خسارات وارده از قبل آن سخن می‌گویند. دکانداری به‌نام هادی در این ساحه از مسوولان شهرداری می‌خواهد که انبار لوش و زباله را از جلو دکان‌ها و مسیر‌های رفت‌وآمد باشندگان بردارند.
باشندگان این ساحه یکی از عامل‌های بند شدن مسیر کانال را فعالیت شرکت ریگ و جغل‌سازی در ساحه‌ی کاکود قلعه‌ی نو می‌دانند. آن‌ها می‌گویند که طبق اندازه‌گیری‌یی که انجام شده با گذشت هر روز نزدیک به 30 سانتی متر سطح کانال از اثر جاری بودن رسوبات این شرکت بالا می‌آید.
باشندگان می‌گویند که هنگام جاری شدن سیلاب با هزینه‌ی شخصی‌شان رسوبات و زباله‌ها را از کانال آب بیرون کرده است.
آقای بشردوست می‌گوید که این شرکت مربوط به یکی از قومندان‌های بانفوذ به‌نام میرویس می‌باشد.
وی می‌افزاید که سه بار برای رفع این مشکل عریضه کرده است و هفت وکیل گذر متحدانه از مسوولان حکومتی خواسته‌اند که به این مشکل رسیدگی کنند، اما ارگان‌های مربوطه مسوولیت را تنها به دوش ریاست ناحیه گذاشته‌اند و ریاست ناحیه به‌تنهایی توان رسیدگی به این مشکل را ندارد.
مسوولان ناحیه‌ی سیزدهم شهر کابل نیز می‌گویند که آن‌ها چندین بار فعالیت این شرکت را متوقف کرده‌اند، اما آن‌ها بعد از مدتی دوباره به فعالیت‌های‌شان ادامه داده‌اند.
از منظر قانون حفظ و مراقبت محیط زیست، شرکت‌ها و فابریکه‌های تولیدی نمی‌توانند در ساحات مسکونی فعالیت داشته باشند.
غلام‌نبی رحیمی، رییس ناحیه‌ی سیزدهم با آن‌که از همکاری مسوولان حوزه‌ی امنیتی در امر متوقف ساختن فعالیت‌های این شرکت ستایش می‌کند اما در بخش دوباره فعال شدن این شرکت‌ها مسوولان حوزه را مقصر می‌داند. وی در این مورد می‌گوید که مسوولان حوزه‌ی امنیتی باید مانع فعال شدن دوباره‌ی این شرکت شود.
باشندگان غرب کابل می‌گویند که حکومت به‌خصوص شهرداری به به‌سازی این ساحه توجهی نکرده است. آن‌ها می‌گویند که کانال‌های آبی که از این ساحه به سوی پل‌سوخته امتداد یافته است، هیچ‌گاه از سوی شهرداری پاک‌کاری نشده است. در بخش ترمیم کوچه‌ها نیز مردمان این ساحه از سوی حکومت شاهد فعالیت‌های کم‌تری بوده‌اند.
عطامحمد، سخن‌گوی اداره‌ی مستقل انکشاف زون پایتخت می‌گوید که به‌سازی ساحات برچی را نیز در پلان کاری این اداره شامل است، اما رسیدگی به خواست‌های مردم و پوشش دادن ساحات مختلف وقت لازم دارد.
آقای عطا این گفته‌هایش را در حالی مطرح می‌کند که چندی قبل دریای کابل تا ساحه‌ی پل‌سوخته توسط این اداره پاکسازی شده بود. اما فعالیت‌های این اداره از پل‌سوخته پیش‌تر ادامه پیدا نکرد.
باشندگان ساحات متذکره می‌گویند در صورتی‌که به خواست‌های مشروع آن‌ها رسیدگی نشود، پول تنظیف را نمی‌دهند و صدای خود را از طریق رسانه‌ها بلند خواهند کرد.
تلاش کردم دیدگاه مسوولان شهرداری را نیز در این رابطه داشته باشم، اما با تماس‌های مکرر موفق به ایجاد ارتباط با آن‌ها نشدم.