ارتش «ارواح»، تاثیرگذاری نیروهای نظامی افغانستان را کاهش می‌دهد

منبع: سی.بی.اس نیوز

ترجمه: معصومه عرفانی
نیروهای افغان برای تقویت خط‌های مقدم جبهه‌های جنگ دربرابر طالبان، دچار مشکلات فراوانی هستند که بخشی از دلیل آن، تعداد بی‌شمار ارتش «ارواح» است که به آن‌ها حقوق پرداخته می‌شود اما آن‌ها فقط روی کاغذها و دفاتر ثبت حضور دارند.
این مشکل که در سراسر کشور وجود دارد، به‌ویژه در ولایت جنوبی هلمند، جایی که طالبان مناطق گسترده‌ای را در ظرف 12 ماه پس از پایان رسمی ماموریت رزمی ایالات متحده و ناتو و انتقال نیروهای‌شان به بخش آموزشی و حمایتی اشغال کرده‌اند، شدیدتر بوده است.
کریم اتل، رییس شورای ولایتی هلمند، گفت: «در پست‌های بازرسی که باید 20 سرباز حضور داشته باشد، تنها حدود 8 یا 10 تن حاضر هستند. دلیل این امر، افرادی هستند که به‌دلیل داشتن ارتباط با شخصی مهم مانند یک جنگ‌سالار محلی، حقوق دریافت می‌کنند اما کار خود را انجام نمی‌دهند».
به گفته‌ی اتل، در بعضی موارد، عبارت «ارواح» معنای دقیقی دارد؛ مانند زمانی که نام سربازان و پولیس‌هایی که جان خود را از دست داده‌اند هم‌چنان در دفتر باقی می‌ماند و مقامات ارتش یا پولیس ارشد که نام آن افراد را خط نمی‌زنند، حقوق آن‌ها را جمع‌آوری کرده و در جیب خود می‌گذارند.
او تخمین می‌زند که حدود 40 درصد از نیروهای ثبت‌شده‌ وجود خارجی ندارند. اتل می‌گوید کمبود نیروهای انسانی به طالبان کمک کرده است تا بتوانند 65 درصد این ولایت –بزرگ‌ترین ولایت افغانستان- را به کنترل خود درآورند و مرکز آن شهر لشکرگاه را با تهدید مواجه کنند. ارتش «ارواح» کسانی که در صحنه‌ی مبارزه حضور دارند را حتا بیشتر در معرض خطر قرار می‌دهند. تنها در سه ماه گذشته، حدود 700 پولیس کشته شده و 500 تن دیگر زخمی شده‌اند.
رییس پولیس سابق این ولایت، پاچا گل بختیار، می‌گوید 31000 نیروی پولیس در هلمند ثبت شده‌اند، «اما تعداد حقیقی فاصله‌ی زیادی با این رقم دارد».
نزدیک به 15 سال پس از حمله‌ی آمریکا که موجب سرنگونی طالبان شد، و علی‌رغم مصرف میلیاردها دالر برای تقویت ارتش، و کمک به دیگر بخش‌ها، افغانستان هنوز در باتلاق فساد باقی مانده است و نیروهای امنیتی محلی برای ممانعت از پیشرفت شورشیان در سراسر کشور با دشواری‌های زیادی روبه‌رو هستند. سال گذشته، طالبان کنترل شهر شمالی قندوز را برای مدت سه روز به‌دست گرفتند، که بزرگ‌ترین حمله‌ی آن‌ها به منطقه‌ای شهری پس از سال 2001 به‌حساب می‌آید.
روز دوشنبه مذاکرات چهارجانبه میان افغانستان، چین و ایالات متحده با هدف ازسرگیری مذاکرات صلح با طالبان برگزار می‌شود، اما حتا درصورتی‌که این تلاش‌ها به موفقیت دست یابند، انتظار می‌رود که شورشیان برای به‌دست آوردن زمین و اهرم فشار، هم‌چنان در حالت تهاجمی باقی بمانند.
وزارت دفاع حاضر به اظهارنظر دررابطه با نیروهای امنیتی «شبح» نشد. صدیق صدیقی، سخن‌گوی وزارت داخله این مشکل را تایید کرده و گفت که تحقیقات در این زمینه راه‌اندازی شده است، اما جزئیات بیشتری ارایه نکرد.
عراق نیز در گذشته با پدیده‌ی سربازان شبح دچار مشکل شده بود که عاملی در پیروزی‌های سریع گروه دولت اسلامی در بخش زیادی از شمال و غرب این کشور در سال 2014 به‌حساب می‌آمد. در ماه دسامبر همان سال، مقامات عراقی گفتند که پرداخت ده‌ها میلیون دالر به‌عنوان حقوق نیروهایی که درواقع وجود ندارند، متوقف شده است.
اما یکی از نمایندگان پارلمان افغانستان، غلام حسین ناصری، که بیش از یک سال دررابطه با این مشکل تحقیق کرده است می‌گوید که دولت افغانستان آن را نادیده می‌گیرد.
او می‌گوید: «زمانی که می‌گوییم ما 100 سرباز در میدان جنگ داریم، در واقع تنها 30 یا 40 تن حضور دارند. و زمان حملات دشمن، این امر خطر بالقوه‌ای برای فجایعی بزرگ به‌وجود می‌آورد».
ناصری اضافه می‌کند: «این نشانه‌ای از فساد گسترده است –دلیلی بر این‌که چرا افغانستان یکی از فاسدترین کشورهای جهان است». افغانستان همیشه درمیان فاسدترین کشورها در شاخص منتشرشده توسط دیده‌بان بین‌المللی شفافیت در جهان قرار دارد.
به گفته‌ی او، «به نظر نمی‌آید دولت افغانستان علاقه‌ای به داشتن اطلاعات در این زمینه داشته باشد». او ادعا کرد که پس از آشکارکردن نام‌های نمایندگان پارلمان که متهم به درگیری در فساد هستند، تهدید به مرگ شده است. او گفت که لیست نام‌های 31 تن از اعضای فاسد مجلس را به وزارت داخله داده، اما تاکنون هیچ پاسخی دریافت نکرده است.
نیروهای امنیتی افغان که با کمبود جدی منابع اقتصادی مواجه هستند، به‌طور کامل توسط جامعه‌ی بین‌المللی تامین می‌شوند. هزینه‌ی این نیروها حدود 5 میلیارد دالر در یک سال است که بیشتر این مبلغ را ایالات متحده پرداخت می‌کند. جان ساپکو، رییس اداره‌ی بازسی عمومی آمریکا در بازسازی افغانستان، سال گذشته در برابر کنگره‌ی این کشور گفت که دولت افغانستان آمار و ارقام پرسونل امنیتی را حساب می‌کند و این رقم را نمی‌توان دقیق دانست.
یک مقام افغان که به‌دلیل مجازنبودن به گفت‌وگو با رسانه‌ها نخواست نامش فاش شود، گفت: «هیچ‌کس تعداد دقیق نیروهای امنیتی افغانستان را نمی‌داند». او گفت که در بهترین برآورد داخلی، این رقم 120000 نفر به حساب آمده است که کم‌تر از یک سوم نیروهای مورد نیاز برای تامین امنیت کشور است.
سنگین‌ترین هزینه‌ی پدیده‌ی ارتش ارواح، در میدان جنگ نشان داده می‌شود. نه دولت و نه ناتو، آمار تلفات نیروهای امنیتی محلی را منتشر نمی‌کنند، اما برطبق یکی از گزارش‌های داخلی ناتو که به‌دست آسوشیتدپرس رسیده است، میزان تلفات به حدود 28 درصد بالاتر از سال 2014 رسیده است. در آن سال 5000 هزار نیروی افغان کشته شده بودند.
ماه گذشته یک پایگاه ارتش در ولسوالی سنگین ولایت هلمند، پیش از آن‌که نیروهای حمایتی با پشتیبانی حملات هوایی ایالات متحده و مشاوران نظامی بریتانیا برای کمک به آن‌جا برسند، به مدت یک هفته توسط شورشیان محاصره شد.
در منطقه‌ی کجکی در شمال هلمند، سربازی به نام اسلام محمد گفت که بسیاری از دوستانش پست‌های خود را ترک کرد‌ه‌اند، چرا که آن‌ها باور نداشتند اگر در جنگ کشته شوند، اجسادشان برای خانواده‌های‌شان فرستاده شود. بدون داشتن اجساد، خانواده‌ها برای پرداخت غرامت واجد شرایط دانسته نمی‌شوند.
او می‌گوید: «همه می‌دانند که علاوه بر این جنگ، ما با مشکل ارتش «ارواح» نیز روبه‌رو هستیم، و به همین دلیل است که نیروهای کافی نداریم. طالبان نیز این را می‌دانند. زمانی که آن‌ها به ما حمله می‌کنند، ما قادر به حفاظت از خودمان نیستیم. بعد، کسانی که قدرت را در دست دارند، از ما می‌پرسند چرا؟».