در پی نشر خبرهای مربوط به درخواست حامد کرزی ازعطا محمد نور برای حمایت از نامزدی سیاف در انتخابات ریاست جمهوری پیش رو، دفتر ریاست جمهوری مجبور به واکنش درپیوند به نشر این خبر شد. ایمل فیضی، سخنگوی رییس جمهور، این خبر را تکذیب کرد و گفت که رییس جمهور مصمم هست که در انتخابات آینده از هیچیکی از نامزدان حمایت نکند. این که آن خبر درست بود یا میشود به حرفهای سخنگوی رییس جمهور اعتماد کرد یا نه، موضوع جداگانه است. اما نقش رییس جمهور در انتخابات آینده پررنگ خواهد بود و به همین دلیل تمامی جریانهای سیاسی به نحوی منتظر تصمیم حامد کرزیاند و ازجبههگیری او میترسند.
هراس از بازی حامد کرزی بیشتر ناشی از دو نقش متفاوت است. اول، حامد کرزی به عنوان فرد اول مملکت دارای صلاحیتهای انحصاری و گسترده است. مخالفان سیاسی آقای کرزی به صورت صریح از این نقش حامد کرزی ابراز هراس و ترس کردهاند. نگرانی آنان ناشی از مداخلهی حامد کرزی در فرایند انتخابات و نتیجهی انتخابات است. حامد کرزی با صلاحیتهای انحصاری و شبکهی گسترده و پیچیدهی اداری به نام حکومت، در تمامی ولایتها و ولسوالیها امکانات مداخله در نتایج انتخابات را در دست دارد. با گزیده شدن یوسف نورستانی به عنوان رییس کمیسیون مستقل انتخابات، این نگرانیها به دلیل نزدیکی او با رییس جمهور کرزی بیشتر شده است. مداخلهی نهادهای حکومتی در امور انتخابات، میتواند نتیجهی انتخابات را تغییر دهد. مخالفان سیاسی دولت فعلی بیشتر از این وجه نگرانند. اما سخنگوی رییس جمهور حامد کرزی بارها این ادعا را رد کرده است. حکومت در موضع رسمی خود بارها اعلام کرده است که از انتخابات شفاف و عادلانه حمایت میکند و پاسدار این ارزشها خواهد بود. لذا، با وجود این که حامد کرزی امکانات مداخله در انتخابات را بیشتر از هرجریان سیاسی دیگر در اختیار دارد؛ اما هنوز زود است که قضاوت کرد که آیا انتخابات از مداخلهی حامد کرزی و سایرجریانهای سیاسی مصئون خواهد بود یا خیر؟
دوم، هرچند که مخالفان سیاسی، بهویژه جبههی ملی و ائتلاف ملی، اعلام کردهاند که نگران مداخلهی رییس جمهور از آدرسها و امکانات دولتی در فرایند انتخاباتاند؛ اما شکی وجود ندارد که این جریانها نگران نفوذ رییس جمهور بر هدایت آرای مردم به آدرس کاندید مشخص نیز هستند. حالا حامد کرزی که روزی پشت بانکهای رأی سرگردان بود، خودش یکی از بزرگترین بانکهای رأی شده است. دوازده سال زمامداری و فرد اول مملکت بودن برای حامد کرزی این نفوذ را تأمین کرده است که بتواند آرای قابل توجهی را به صندوق نامزد مشخصی بریزد. نفوذ گستردهی او در تمامی ولایتها با واگذاری مناصب و مراکز حکومتی به افراد متفاوت از تمامی اقوام افغانستان، دست کم برگ برندهی رییس جمهور در انتخابات پیش رو است. افرادی که روزی با حمایت کرزی والی و ولسوال و سایر کرسیهای حکومتی را عهدهدار بودهاند، هنوزهم این اطمینان را دارند که حمایت شان از رییس جمهور و جبههی او، به معنای دوام کار و تضمین کرُسی است. پس دلیلی ندارد که به اشارهی رییس جمهور نبینند.
حامد کرزی اگر بخواهد در نتایج انتخابات با استفاده از امکانات دولتی مداخله کند، نهادهای زیادی وجود دارند که مانع این نوع مداخلهی رییس جمهور شود. اما اگر حامد کرزی بخواهد از نامزد مشخصی حمایت کند، ابزارهای چنین بازیای بیشتر از هرشخص و نامزد دیگر برای رییس جمهور میسر است. درصورت حمایت رییس جمهور از نامزدی مشخص، نمیشود جلو این حمایت را گرفت. سازوکاری که رییس جمهور در اختیار دارد، به صورت خودکار و سادهتر از سایر جریانهای سیاسی، برای جلب آرا به آدرس نامزد مشخص، عمل میکند. از اینرو، اپوزیسیون اگر به صورت آشکار ازمداخلهی رییس جمهور در روند انتخابات نگران است و از نفوذ او برنهادهای انتخاباتی، بهویژه اعضای ارشد کمیسیون مستقل انتخابات هراس دارد، پشت پرده از نفوذ مردمی و سازمانی رییس جمهور نیز میترسند. نفوذی که مشروع و قانونی و در عین حال راهگشا و تعین کنندهی انتخابات بعدی است. پس اگر جریانهای سیاسی و انتخاباتی از یکسو از مداخلهی رییس جمهور نگرانند، از سوی دیگر از نفوذ او نیز نگرانند. صفآرایی شخص رییس جمهور در انتخابات بعدی به نفع کاندید مشخص، به گونهی مطلق صفبندیهای انتخابات را برهم خواهد زد و نامزد مورد حمایت رییس جمهور را به مدعیترین نامزد انتخابات ریاست جمهوری سال 93 تبدیل خواهد کرد.
