روزنامه تلگراف گزارش داده است که پیتر رینولدز، شهروند ۷۹ سالهی بریتانیا در یک پیام صوتی، زندان پلچرخی تحت کنترل طالبان را «نزدیکترین چیز به جنهم» توصیف کرده است.
این روزنامه گفته است که این پیام صوتی را که از داخل زندان پلچرخی ارسال شده است، از طریق خانوادهی پیتر رینولدز دریافت کرده است.
بر اساس گزارش تلگراف، پیتر رینولدز در این پیام صوتی گفته است: «محافظان زندان مدام فریاد میزنند و مردم را لتوکوب میکنند. همین حالا شاهد بودیم که یک زندانی توسط محافظان در حیاط محل ورزش زندان، لتوکوب شد.»
بر اساس اطلاعات دریافتی روزنامه اطلاعات روز، پیتر رینولدز همراه با همسرش باربی رینولدز، فی دای هال، شهروند چینی-امریکایی و مترجم و رانندهی بامیانی شان در ۱۳ ماه دلو سال پیش خورشیدی از ولسوالی یکاولنگ بامیان بازداشت و سپس به کابل منتقل شدند.
در حال حاضر پیتر رینولدز و مترجم بامیانیاش در بخش مردانهی زندان پلچرخی کابل و باربی رینولدز در بخش زنانهی این زندان نگهداری میشوند.
فی دای هال، شهروند چینی-امریکایی که همراه با این افراد از بامیان توسط طالبان بازداشت شده بود، هفتهی پیش با میانجیگری قطر آزاد شد و به امریکا بازگشت.
بر اساس گزارش تلگراف، پیتر رینولدز در پیام صوتی خود گفته است که او با دستبند و پایبند و همراه با «قاتلان» یکجا نگهداری میشود.
او گفته است که در محل نگهداریاش در زندان فردی وجود دارد که زن و سه فرزندش را به قتل رسانده است و مثل جنزدهها فریاد میزند.
این زندانی کهنسال بریتانیایی این وضعیت را «مایه شرمساری» توصیف کرده و گفته است که «وحشتزده» است.
سارا انویتسل، دختر این زوج بریتانیایی به تلگراف گفته است که پدرش و مترجم بامیانی آنان در یک سلول نگهداری میشوند و طالبان به آنان روزی یک وعده غذا میدهند.
او افزوده است که پدرش وزن خود را از دست داده و برخی مشکلات سلامتی برایش بهوجود آمده است.
سارا انویتسل گفته است که پدرش و مترجمش اجازه دارند زمانی که «متجاوزان، قاتلان و زندانیان خارج از کنترل» به سلولهای خود بازگشتند، با خانوادههای خود تلفنی صحبت کنند.
او گفته است که مادرش در زندان راهی برای کمک به سایر زنان زندانی پیدا کرده و تلاش میکند به گروهی از زنان در یادگیری مکالمهی انگلیسی کمک کند.
خانوادهی این زوج بریتانیایی از دولت بریتانیا و امریکا خواستهاند که برای آزادی آنان از زندان طالبان تلاش کنند.
آنان از طالبان نیز خواستهاند که والدینشان را آزاد کنند و اجازه دهند که آنان به کمک به مردم افغانستان ادامه دهند.
