صندوق بینالمللی توسعه کشاورزی سازمان ملل متحد میگوید که بین سالهای ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۵ میلادی، میزان پولی که مهاجران به خانوادههای شان در کشورهای خود حواله میکنند، ۹۴ درصد افزایش یافته و بسیار بیشتر از رشد ۲۸ درصدی مهاجران از این کشورها است.
بر اساس این گزارش، حدود ۲۲۰ میلیون مهاجر و اعضای جوامع مهاجر و دیاسپورا، از حدود ۱.۱ میلیارد نفر از بستگان خود حمایت مالی میکنند و پول ارسالی آنان به میلیاردها دالر میرسد.
پدرو دِ واسکونسلوس، مدیر تسهیلات تأمین مالی حوالههای مهاجران در صندوق بینالمللی توسعه کشاورزی سازمان ملل متحد گفته استکه پشت این میلیاردها دالر، معمولاً حوالههایی به ارزش ۳۰۰ تا ۴۰۰ دالر قرار دارد که مهاجران سالانه ۹ یا ۱۰ بار ارسال میکنند.
بر اساس گزارش صندوق بینالمللی توسعه کشاورزی سازمان ملل متحد مجموع پولی که مهاجران در سال ۲۰۲۵ به کشورهای خود فرستادند، بیش از چهار برابر کل کمکهای رسمی توسعه در جهان بود و همچنین از میزان سرمایهگذاری مستقیم خارجی در کشورهای کمدرآمد و با درآمد متوسط بیشتر شد.
با این حال در این گزارش گفته شده است که افزایش اهمیت حوالههای مهاجران، خانوادهها و اقتصادها را در برابر تغییراتی که مهاجران در خارج از کشور با آن مواجه میشوند، آسیبپذیرتر میکند.
بر اساس این گزارش، این موضوع بهویژه در امریکای لاتین و حوزه کارائیب آشکار است؛ جایی که ایالات متحده همچنان بزرگترین منبع حوالههای ارسالی است.
این گزارش هشدار میدهد که اخراج مهاجران، محدودیتهای اشتغال یا کاهش تقاضا برای نیروی کار در کشورهای که مهاجران در آن بسر میبرند، میتواند هم شمار افرادی را که پول ارسال میکنند کاهش دهد و هم توانایی آنان برای فرستادن پول را محدود کند.
با این حال دِ واسکونسلوس گفته است که سیاستهای سختگیرانه تر مهاجرتی در امریکا و اروپا تا اکنون بر حواله های ارسالی مهاجران تأثیر گسترده نداشته است.
او افزوده است که نیازهای خانوادهها معمولاً باعث میشود جریان حوالهها حتی در زمان بحران نیز مقاوم باقی بماند.
تزریق مالی مهم به اقتصاد کشورها
صندوق بینالمللی توسعه کشاورزی سازمان ملل متحد گفته است که امریکای مرکزی از جمله مناطقی است که بیشترین آسیبپذیری از سیاستهای سختگیرانه مهاجرتی خواهد داشت.
بر اساس گزارش این نهاد، حوالههای مهاجران در سال ۲۰۲۵ معادل ۳۰ درصد تولید ناخالص داخلی هندوراس، ۲۸ درصد تولید ناخالص السالوادور و ۲۷ درصد تولید ناخالص داخلی نیکاراگوئه بود.
این نهاد همچنین با استناد به یک مطالعه گفته است که ۶۱ درصد افرادی که در گواتمالا به کشور خود بازگشته بودند، نانآور اصلی خانوادهشان بودهاند و این موضوع نشان میدهد که بازگشت اجباری مهاجران میتواند به معنای از دست رفتن ناگهانی درآمد برای اعضای خانوادهای باشد که در کشور باقی ماندهاند.
در گزارش این نهاد آمده است که امریکای لاتین و حوزه کارائیب سریعترین رشد حوالههای مهاجران را در میان مناطق مختلف جهان ثبت کردهاند؛ بهگونهای که این حوالهها با ۱۳۲ درصد افزایش به ۱۶۸.۶ میلیارد دالر رسیده است.
طبق این گزارش، آسیا و اقیانوسیه در سال ۲۰۲۵، همچنان بزرگترین منطقه دریافتکنندهی حوالهها در جهان بود و در مجموع ۳۸۴.۹ میلیارد دالر دریافت کرده که معادل ۵۳ درصد کل حوالههای جهان است.
صندوق بینالمللی توسعه کشاورزی سازمان ملل متحد گفته است که آفریقا در سال ۲۰۲۵ ۱۲۴.۲ میلیارد دلار دریافت کرد که نسبت به یک دهه قبل ۸۶ درصد افزایش را نشان میدهد و در این میان، مصر با پیشی گرفتن از نیجریه به بزرگترین دریافتکنندهی حوالههای مهاجران در قاره آفریقا تبدیل شد.
منبع حیاتی درآمد خانوادهها
صندوق بینالمللی توسعه کشاورزی سازمان ملل متحد گفته است که حوالههای مهاجران منابع حیاتی درآمد خانوادههای آنان است.
بر اساس گزارش این نهاد، حدود سهچهارم حوالههای مهاجران صرف نیازهای فوری مانند غذا، سرپناه و هزینههای آب، برق و سایر خدمات اساسی میشود.
این نهاد افزوده است که یکچهارم باقیمانده، یعنی بیش از ۱۸۰ میلیارد دالر در سال، برای مراقبتهای صحی، آموزش، مسکن، پسانداز و راهاندازی کسبوکارها مصرف میشود.
بر اساس گزارش این نهاد، در سال ۲۰۲۵، نزدیک به ۲۳۳ میلیارد دالر، یعنی تقریباً یک دالر از هر سه دالر حوالهی ارسالی، به اقتصادهای روستایی رسید؛ مناطقی که معمولاً دسترسی ضعیفتری به فرصتهای شغلی، خدمات مالی و زیرساختهای عمومی دارند.
صندوق بینالمللی توسعه کشاورزی سازمان ملل متحد همچنین گفته است که خانوارهای دریافتکنندهی حواله همچنین سالانه حدود ۲۲ میلیارد دالر در بخشهای کشاورزی و سیستمهای غذایی روستایی سرمایهگذاری میکنند.
این نهاد در گزارش خود همچنین بر نقش حوالهها در کمک به خانوادهها برای مقابله با پیامدهای تغییرات اقلیمی تأکید کرده؛ از جبران درآمدهای ازدسترفته گرفته تا بازسازی خانهها و زندگی پس از وقوع حوادث طبیعی.
با این حال، دِ واسکونسلوس، از مسئولان صندوق بینالمللی توسعه کشاورزی سازمان ملل متحد تأکید کرده است که این پولها منابع خصوصی خانوادهها هستند و «نمیتوانند جایگزین سرمایهگذاری عمومی، حمایتهای اجتماعی، کمکهای بشردوستانه یا تأمین مالی اقلیمی شوند.»
تأکید بر دیجیتالی شدن حوالهها
صندوق بینالمللی توسعه کشاورزی سازمان ملل متحد گفته است که اکنون بیش از نیمی از حوالهها از طریق روشهای دیجیتالی ارسال میشوند، اما بسیاری از آنها همچنان در نهایت به صورت نقدی به گیرنده تحویل داده میشوند.
بر اساس گزارش این نهاد، در سال ۲۰۲۵، تنها ۳۵ درصد از خدمات انتقال پولی که مورد بررسی قرار گرفتند، از ابتدا تا انتها کاملاً دیجیتالی بودند.
در گزارش این نهاد تخصصی سازمان ملل متحد آمده است که انتقالهای دیجیتالی ارزانتر هستند و بهطور متوسط ۴.۶ درصد هزینه دارند، در حالی که هزینه خدمات غیردیجیتالی حدود ۷.۳ درصد است.
دِ واسکونسلوس گفته است: «فناوریها واقعاً میتوانند کمک کنند. اما این کافی نیست.»
او تأکید کرده است که خانوادهها علاوه بر فناوری، به روشهای مطمئن و مقرونبهصرفه
برای دریافت و استفاده از پول نیز نیاز دارند.
صندوق بینالمللی توسعه کشاورزی سازمان ملل متحد خواستار کاهش هزینه و افزایش شفافیت انتقال پول، دسترسی بهتر به خدمات مالی و فراهم شدن فرصتهای بیشتر برای خانوادهها جهت پسانداز، بیمه و سرمایهگذاری شده است.
