پس از افزایش تنش میان طالبان و پاکستان، این گروه در ولایت پنجشیر کارزاری را آغاز کرده است که هم برای تحریک طالبان پاکستان (تیتیپی) سربازگیری کند و هم باشندگان این ولایت را برای جنگیدن زیر پرچم خود در مقابل پاکستان بسیج کند. طالبان در پنجشیر مدعی شدهاند که بیش از چهار هزار جوان در این ولایت برای پیوستن به طالبان و جنگیدن در مقابل پاکستان نامنویسی کردهاند. اما چندین باشندهی پنجشیر به اطلاعات روز گفتهاند که چنین علاقهمندی در میان باشندگان این ولایت وجود ندارد. در عین حال، تبلیغات طالبان برای سربازگیری از مردم پنجشیر و فرستادن آنان به جنگ احتمالی زمینی با پاکستان، یا اعزام آنان به آن کشور برای جنگیدن زیر پرچم تیتیپی ادامه دارد.
در همین حال، مولوی لطفالله هاشمی، فرمانده پولیس طالبان در ولسوالی پریان پنجشیر، در یک سخنرانی بر حمایت از تحریک طالبان پاکستان (تیتیپی) و دیگر گروههای جهادی همسو با ایدئولوژی طالبان تأکید میکند. ویدیویی از این فرمانده طالبان در اختیار روزنامه اطلاعات روز قرار گرفته است که او در آن میگوید: «طالبان پاکستان برادر ما هستند، کوشش میکنیم که برای آنان کمک کنیم. مجاهدین چچن و تاجیکستان برادر ما هستند. امروز که ما به عزت رسیدیم برادران مجاهد خود را نباید فراموش کنیم. آنان هم ایثار و قربانی کردهاند. در کنار شان هستیم تا بیرق سفید را که کلمه طیبه در آن نوشته شده است، در پاکستان، تاجیکستان و چچن بلند نماییم.»
این فرمانده پولیس طالبان در پریان، از باشندگان ولسوالی رخه این ولایت است. منابع مردمی به اطلاعات روز گفتهاند که او پس از سقوط نظام جمهوریت به عضویت گروه طالبان درآمده و اکنون اهداف تبلیغاتی و ایدئولوژیک طالبان را در سطح ولسوالی پریان عملی میسازد.
جمعآوری اجباری پول
در کنار این فعالیتها، منابع مردمی در پنجشیر میگویند که طالبان برای حمایت از جنگ تحریک طالبان پاکستان (تیتیپی) از مردم، سرمایهگذاران، کارمندان دولتی و حتا آموزگاران پول جمعآوری میکنند و میگویند که این پول به جنگجویان تیتیپی در خط نخست نبرد با نظامیان پاکستانی فرستاده میشود. احمدالله (نام مستعار)، یکی از آموزگاران مکتب در پنجشیر، به روزنامه اطلاعات روز میگوید که به دستور طالبان مجبور شده است بخشی از حقوق ماهوار خود را برای کمک به تحریک طالبان پاکستان اختصاص دهد. او میگوید طالبان تأکید کردهاند که هیچ آموزگاری نباید کمتر از ۳۰۰ افغانی بپردازد. او میافزاید: «این پولها از هر مکتب به عناوین مختلف جمعآوری شده است. از یک مکتب بهمنظور کمک به مجاهدان پاکستان و از مکتب دیگر کمک به مهاجران پاکستان و همچنان کمک به حماس جمع شدهاند و این جمعآوری پول بهگونهی اجباری بوده است.»
بهگفتهی احمدالله، ماه گذشته مدیر مکتب از او و دیگر آموزگاران خواسته است که بخشی از معاش ماهوارشان را به جنگجویان تیتیپی اختصاص دهند تا از این طریق کمک مالی به کارزار جنگ این گروه علیه حکومت پاکستان صورت بگیرد. او میگوید: «پس از اخذ معاش مدیر مکتب برای ما گفت که از مدیریت معارف ولسوالی در تماس شدهاند که باید هر معلم برای مهاجرین پاکستان پول کمک کند. وقتی ما استدلال کردیم که برای مهاجرین باید دولت و مؤسسات خیریه رسیدگی کنند، مدیر مکتب برای تمام معلمان گفت زیاد پرسان نکنید، میفهمید که این پولها را برای طالبان پاکستان کمک میکنند. به ما دستور داده شده است که از شما پول جمع کنم. ما و شما مجبور هستیم که به خواستها لبیک بگوییم.»
احمدالله و دیگر آموزگاران پس از پایان این نشست ۳۰۰ افغانی به مدیر مکتب تحویل دادهاند و سپس این پول به مدیریت معارف سپرده شده است. این در حالی است که در دوران حاکمیت مجدد طالبان فقر و گرسنگی در افغانستان تشدید شده و بسیاری از مردم برای تأمین مصارف زندگیشان با دشواری مواجه هستند. بااینحال، برای مقامهای طالبان در پنجشیر این موضوع مانعی به شمار نمیرود و کارزار جمعآوری اجباری کمک به جنگجویان تحریک طالبان پاکستان (تیتیپی) همچنان جریان دارد. در عین حال، هیچ تضمینی مبنی بر اینکه پول جمعآوریشده واقعا به جنگجویان تیتیپی منتقل شود نیز وجود ندارد. طالبان این کارزار جمعآوری پول برای تیتیپی را بهگونهی علنی در پنجشیر اعلام نکردهاند، اما پول از آموزگاران جمعآوری میشود.

تلاش برای سربازگیری
در کنار جمعآوری پول، طالبان در پنجشیر در تلاش سربازگیری از جوانان این ولایت نیز هستند. فرهاد (نام مستعار)، یکی از کارکنان دولتی در پنجشیر، میگوید چندین بار مقامهای طالبان او را تشویق کردهاند که در کنار تیتیپی در جنگ با نظامیان پاکستانی شرکت کند. بهگفتهی او، مقامهای طالبان به وی گفتهاند که باشندگان پنجشیر «نیت سوء» پاکستان در برابر افغانستان را پیش از طالبان درک کرده بودند و با پاکستان «دشمن» بودهاند و اکنون طالبان نیز به این موضوع پی بردهاند.
فرهاد چگونگی دعوت شدن خود از سوی یکی از مقامهای طالبان برای پیوستن به صفوف تیتیپی را چنین روایت میکند: «من در کنار دریای ولایت پنجشیر نشسته بودم و هر عصر طالبان نیز میآمدند و در کنار دریا مینشستند. گاه گاه با من نیز قصه میکردند. میگفتند که برادران ما در پاکستان وضعیت خوبی ندارند. ارتش پاکستان آنان را بمباران کرده است. روزی از من خواستند که تو جوان هستی، باید بهخاطر نجات جان مجاهدین به پاکستان بروی و آنجا جهاد کنی.»
بهگفتهی فرهاد، او پس از شنیدن این سخنان به طالبان استدلال کرده است که نیازی نیست به جنگ برود، اما طالبان همچنان پافشاری داشتهاند که جهاد در پاکستان «فرض» است. او میافزاید: «فرمانده طالبان به من گفت مردم پنجشیر از قبل پاکستان را دشمن افغانستان میدانستند و همیشه علیه پاکستان شعار میدادند. ما وقتی به پنجشیر آمده بودیم، در دیوارها شعار ضد پاکستان نوشته شده بود. شما پنجشیریها نسبت به مردم دیگر ولایتها آگاه هستید و ما منتظر هستیم که وقتش برسد که رژیم پاکستان را سرنگون کنیم.»
بااینحال، فرهاد تأکید میکند که هیچگاه برای جنگیدن به پاکستان نخواهد رفت، اما از این هراس دارد که شماری از جوانان پنجشیر زیر تأثیر تبلیغات طالبان قرار بگیرند و به جنگ کشانده شوند. البته ارتش طالبان در پنجشیر شماری از جوانان پنجشیری را در صفوف خود استخدام کرده است، اما بهگفتهی منابع محلی، این جوانان بیشتر بهدلیل نبود فرصتهای شغلی، فقر و بیکاری به صفوف طالبان پیوستهاند و شمار آنان نیز زیاد نیست.

استفادهی ابزاری از تریبون مساجد
در کنار این اقدامات، طالبان که کنترل شدید بر مساجد و مدارس دینی در پنجشیر دارند، از تریبون این مکانها نیز علیه حکومت پاکستان و ارتش آن کشور تبلیغ میکنند و همزمان از تحریک طالبان پاکستان (تیتیپی) حمایت میکنند تا مردم را برای جنگیدن با پاکستان متقاعد سازند. منابع مردمی روزنامه اطلاعات روز در ولایت پنجشیر میگویند طالبان برای پیروزی تیتیپی در پاکستان در مساجد این ولایت دعا میکنند و از مردم نیز میخواهند که برای طالبان پاکستان دعا کنند تا مانند طالبان افغانستان پیروز شوند.
حاتم (نام مستعار)، از باشندگان ولسوالی رخه پنجشیر، به روزنامه اطلاعات روز میگوید که تبلیغات طالبان علیه حکومت پاکستان و حمایت و دعا برای تحریک طالبان پاکستان (تیتیپی) در ماه رمضان بیشتر میشود، زیرا در این زمان جمعیت مردم در مساجد افزایش مییابد. او میافزاید: «هیأت طالبان که متشکل از دفتر والی طالبان، ریاست حج و اوقاف، محتسبان امر به معروف و نمایندگان پولیس و استخبارات طالبان هستند به مساجد میآیند و در ختمهای قرآن در ماه رمضان شرکت میکنند. در مسجد ما چندین بار طالبان برای تیتیپی دعا کردند و از مردم هم خواستند که این کار را بکنند. طالبان به مردم گفتند که شما ختم قرآن کردید و خدا دعای شما را قبول میکند و وقتی ما برای تیتیپی دعا میکنیم، شما مردم آمین بگویید.»
بهگفتهی حاتم، یکی از مقامهای طالبان در مسجد اینگونه برای تیتیپی دعا کرد: «خداوندا به برکت ختم قرآن کریم، مجاهدین پاکستان را کامیاب بگردان، پروردگارا تیتیپی را در مقابل نظام غیرشرعی پاکستان کامیاب بساز و یک روز مانند مجاهدین افغانستان پیروز بگردان شان.» بهگفتهی او، طالبان بارها دعاهای مشابهی برای حفاظت و پیروزی طالبان پاکستان در مساجد مطرح کردهاند.
حاتم میگوید که او و دیگران نمیخواستند به این دعاهای طالبان «آمین» بگویند، اما از ترس طالبان ناچار شدند آهسته آمین بگویند تا مورد شک آنان قرار نگیرند.
تحریک طالبان پاکستان (تیتیپی) در دوران جنگ طالبان با حکومت پیشین و متحدان غربی آن، در افغانستان نیز مصروف جنگ بود و همین امر باعث شد که ارتباط نزدیک میان طالبان افغانستان و تیتیپی شکل بگیرد. با سقوط حکومت افغانستان و پایان داعیه «جهاد طالبان» و همچنین افزایش مهارت جنگی و تجربهی نظامی تحریک طالبان پاکستان در جنگ افغانستان، مأموریت این گروه بیشتر بر پاکستان و بهویژه ایالت خیبرپختونخوا متمرکز شد. پس از آن، حملات مسلحانه، گروگانگیری و عملیاتهای انتحاری تیتیپی با تقلید از تاکتیکهای طالبان در افغانستان تشدید شد.
پاکستان از حکومت طالبان خواسته بود که مانع حملات تیتیپی شوند، اما طالبان به پاکستان گفتهاند که افزایش ناامنی و تروریسم در خاک پاکستان مسئولیت آنان نیست و این گروه نمیتواند امنیت پاکستان را تضمین کند.