ریچارد بنت، گزارشگر ویژه حقوقبشر سازمان ملل متحد با اشاره به سیاستهای طالبان میگوید که زندگی و کودکی کودکان و نوجوانان افغانستان را ترس، محرومیت و ناامیدی شکل داده است.
آقای بنت امروز (دوشنبه، ۱۶ سنبله) در نشست شورای حقوقبشر سازمان ملل متحد گفت که سخنان یک دختر اهل افغانستان را به یاد دارد که گفت: «سه کلمه زندگی ما را تعریف میکند: ترس، اشک و ناامیدی.»
گزارشگر ویژه حقوقبشر سازمان ملل متحد گفت که این سخنان بازتابدهندهی چیزهایی است که از کودکان و جوانان در سراسر افغانستان شنیده است.
او همچنین که همچنان گزارشهای در مورد خودکشی دختران در افغانستان میشنود، اما جزئیات بیشتری در این مورد ارائه نکرد.
آقای بنت که گزارش تازهی خود را با تمرکز بر وضعیت کودکان در افغانستان تهیه کرده است، گفت که طالبان همچنان تعریف بهرسمیت شناخته شده در قوانین بینالمللی از کودک را رد میکنند و نهادها و چارچوبهای قانوی را که از کودکان محافظت میکردند نیز از بین بردهاند.
او افزود که طالبان در عین حال فرامین و احکام جدیدی صادر کردهاند که حقوق کودکان را بیش از پییش تضعیف میکند.
گزارشگر ویژه حقوقبشر سازمان ملل متحد از جمله به «اصولنامه تفریق زوجین» اشاره کرد و گفت که در آن ازدوج کودکان به رسمیت شناخته شده است و هر دختری را به سن بلوغ رسیده باشد، واجد
شرایط ازدواج تلقی میکند.
او گفت که طالبان در این اصولنامه حتا سکوت یک دختر را به معنای رضایت برای ازدواج تلقی کردهاند.
ریچارد بنت در بخشی از سخنرانی خود گفت که پس از چهار سال کار به عنوان گزارشگر ویژه حقوقبشر سازمان ملل متحد، همچنان از آنچه شهروندان افغانستان دربارهی خشونت و سوءرفتار جسمی و روانی توسط مقامهای طالبان که بعضا با سوءاستفاده از سوی اعضای خانوادهشان یکجا میشود، با او در میان میگذارند، شوکه میشود.
او گفت که همچنان از اظهارات فزاینده غیرانسانی رهبران طالبان، از جمله انکار برابری زنان، شوکه میشود.
طالبان پس از بازگشت به قدرت در افغانستان محدودیتهای شدیدی بر حقوق و آزادی شهروندان از جمله زنان و کودکان وضع کردهاند.
این گروه آموزش دختران بالاتر از صنف ششم را منع کردهاند که براثر آن بیش از یک میلیون و ۲۰۰ هزار کودک دختر از آموزش محروم شدهاند.
طالبان همچنین در «اصولنامه تفریق زوجین» به صورت ضمنی کودک همسری را به رسمیت شناختهاند که نگرانیهای گستردهای را دربارهی ازدواج کودکان و آینده آنان ایجاد کرده است.
