سازمان غذا و کشاورزی سازمان ملل متحد (فائو) و برنامه جهان غذا می‌گویند که پیش‌بینی می‌شود در زمستان سال جاری حدود ۴۰ درصد از جمعیت افغانستان با سطوح بالایی از ناامنی غذایی حاد مواجه شوند.
این دو نهاد متعلق به سازمان ملل متحد امروز (پنج‌شنبه، ۲۳ میزان) در یک اعلامیه‌ی مشترک، همچنین گفته‌اند که انتظار می‌رود موارد سوءتغذیه حاد در طول سال ۲۰۲۷ در افغانستان به‌شدت افزایش یابد.
در این اعلامیه آمده است که این ارزیابی براساس جدید‌ترین تحلیل «طبقه‌بندی یکپارچه مراحل امنیت غذایی» انجام شده است که نشان می‌دهد ۱۹ میلیون نفر بین ماه نوامبر امسال و اپریل سال آینده‌ی میلادی که شامل فصل زمستان نیز می‌شود، با سطوح بالایی ناامنی غذایی حاد روبه‌رو خواهند شد.
براساس این اعلامیه، این رقم نسبت به پیش‌بینی ۱۷.۴ میلیون نفری برای همین دوره در سال قبل، افزایش یافته است.
این دو نهاد سازمان ملل متحد گفته‌اند که برآورد می‌شود که پنج میلیون نفر از کسانی که دچار ناامنی غذایی حاد هستند، با سطوح اضطراری گرسنگی (مرحله‌ی چهارم طبقه‌بندی یکپارچه امنیت غذایی) مواجه شوند؛ رقمی که دو برابر پیش‌بینی انجام‌شده برای دوره‌ی اپریل تا سپتامبر ۲۰۲۶ است.
آن‌ها گفته‌اند که شدیدترین وضعیت در ولایت‌های بدخشان، بادغیس، دایکندی، غور، سمنگان، سرپل و مناطق روستایی غزنی پیش‌بینی شده است و برای جلوگیری از مرگ‌ومیر و فروپاشی کامل معیشت مردم، به کمک‌های غذایی فوری و حمایت‌های اضطراری در بخش زراعت، نیاز مبرم وجود دارد.
در اعلامیه‌ی مشترک فائو و برنامه جهانی غذا همچنین آمده است که سوءتغذیه حاد به یکی از ویژگی‌های اصلی بحران در افغانستان تبدیل شده که در آن، مادران و کودکان بیش از همه آسیب می‌بینند.
براساس این اعلامیه، انتظار می‌رود موارد سوءتغذیه با افزایشی نزدیک به ۱۰ درصد نسبت به سال ۲۰۲۶، به چهار میلیون نفر برسد.
این دو نهاد سازمان ملل متحد پیش‌بینی کرده‌اند که یک چهارم موارد ابتلا به سوءتغذیه در افغانستان، شدید و تهدیدکننده‌ی زندگی باشد.
آنان گفته‌اند که با وجود افزایش موارد ابتلا به سوءتغذیه، خدمات پیش‌گیری و درمان بسیار عقب‌تر از نیازها هستند و این امر زنان، و به‌ویژه کودکان را در معرض خطر بیشتری قرار می‌دهد.
فائو و برنامه جهانی غذا خواستار تأمین بودجه‌ی فوری برای افزایش کمک‌های غذایی، حمایت‌های اضطراری زراعتی و پیش‌گیری و درمان سوءتغذیه شده‌اند.
آن‌ها گفته‌اند که این حمایت‌ها باید قبل از این‌که زمستان دسترسی به جوامع آسیب‌پذیر را محدود کند و دهقانان فرصت‌های حیاتی کاشت را از دست بدهند، به خانواده‌ها برسد.
این دو نهاد تأکید کرده‌اند که «افغانستان نمی‌تواند یک سال دیگر را با تشدید گرسنگی و سوءتغذیه تحمل کند».
ریچارد ترنچارد، نماینده‌ی سازمان غذا و کشاورزی سازمان ملل متحد در افغانستان گفته است: «ما باید اکنون راه‌حل‌های عملی را افزایش دهیم، قبل از شوک‌های قابل پیش‌بینی اقدام کنیم و در فرآوری و کسب‌وکارهای کشاورزی محلی که دهقانان را به بازارها متصل می‌کنند و شغل ایجاد می‌کنند، سرمایه‌گذاری کنیم.»
او افزودها است: «خانواده‌ها برای عبور از این زمستان به حمایت و فرصت‌هایی برای کسب درآمد قابل اعتماد نیاز دارند که به آن‌ها در مقاومت در برابر شوک بعدی کمک کند.»
جان آیلف، مسئول دفتر برنامه جهانی غذا در افغانستان نیز گفته است که «گرسنگی و سوءتغذیه عرصه را بر خانواده‌های افغانستانی تنگ‌تر می‌کنند و هم‌زمان با کاهش منابع لازم برای مقابله با این وضعیت، افراد بیشتری را به مرز فاجعه می‌کشانند».
او افزوده است: «مشخصه‌ی اصلی این بحران، شکافی است که روزبه‌روز میان نیازهای فزاینده و بودجه‌ی روبه‌کاهش، عمیق‌تر می‌شود.»
مسئول برنامه جهانی غذا گفته است که فرصت برای اقدام محدود و به سرعت در حال بسته‌شدن است.
او تأکید کرده است که «با حمایت فوری، خانواده‌ها می‌توانند زمستان را با عزت پشت سر بگذارند و بدون آن، بسیاری با انتخاب‌های غیرممکنی روبه‌رو خواهند شد که هیچ والدینی نباید مجبور به چنین انتخاب‌هایی شود».
افغانستان پس از تسلط دوباره‌ی طالبان بر این کشور، با بحران گسترده‌ی بشری مواجه شده است؛ بحرانی که میلیون‌ها نفر را نیازمند کمک‌های بشردوستانه کرده است.
اما این بحران در سال‌های اخیر به‌دلیل اخراج میلیون‌ها مهاجر از کشورهای همسایه، شوک‌های اقلیمی، از جمله خشک‌سالی شدید، سرازیرشدن سیلاب‌های ناگهانی، زمین‌لرزه‌های ویرانگر، بسته‌شدن مرزها میان افغانستان و پاکستان، اختلال در حمل‌ونقل کالاها از طریق تنگه‌ی هرمز و کاهش کمک‌های بین‌المللی تشدید شده است.
