بامیان کجاست؟

دیروز روز جهانی معلومات عمومی بود. از این روز در سراسر جهان، منجمله در افغانستان نیز تجلیل شد. اکثریت کشورها در این روز مسابقات عمومی برگزار کرده و در آن شهروندان می‌توانند به محک زدن معلومات عمومی خویش بپردازند. در نهایت، کسی که بیشترین سوالات را پاسخ بگوید، مورد تقدیر قرار می‌گیرد. ماهم دیروز یک مسابقه برگزار کردیم. البته شرکت‌کنندگان مسابقه‌ی ما شاگردان مکاتب و شهروندان کشور نه، بلکه مقامات بلندرتبه‌ی دولتی بود.
ما یک سوال خیلی ساده مطرح کردیم که مقامات ما در جواب دادن به مشکل برنخورند و پیش هم‌دیگر بی‌آبرو نشوند. سوال ما این بود: «بامیان کجاست؟» یک تعداد از مقامات جواب دادند که جواب‌های شان را ذیلاً خدمت شما تقدیم می‌کنیم.
محمد اکبری یکی از نمایندگان مردم بامیان در پارلمان: بامیان جایی قرار دارد که تا سال 2032 صاحب برق نخواهد شد. از آن به بعدش من زنده نخواهم بود، بناءً نمی‌فهمم صاحب برق خواهد شد یا نه؟ فقط همین‌قدر می‌دانم که این اشرف غنی کوه هندوکش را پر از برق خواهد کرد اما به بامیان حتا یک هارس‌پاور هم روا نخواهد داشت.
والی بامیان: این‌جا بامیان است و خانه‌ها تاریک! به همین خاطر شما صدای ما را هیچ نمی‌شنوید. به نقل از سخن‌گوی بنده، ما فقط یک میگاوات برق داریم که کفایت نمی‌کند. وقتی در اتاق نشیمن هستیم، لامپ‌های دست‌شویی را خاموش می‌کنیم. وقتی هم که دست‌‎شویی می‌رویم، لامپ‌های خانه را خاموش می‌کنیم. چرا که برق کم‌زور است.
رییس برشنا: من شخصاً در یک فامیل باسواد و روشن‌فکر متولد و بزرگ شده‌ام. به اندازه کافی معلومات عمومی و تخصصی دارم. در حال حاضر تمام معلومات من این است: اگر لین برق از مسیر بامیان بیاید، من هم وظیفه‌ی خویش را از دست می‌دهم، هم حیات فامیلم به خطر می‌افتد. به من گفته شده که مرد آن است که مخالف جریان آب شنا کند. این‌که شرکت آلمانی سروی کرده و مسیر بامیان را مسیر مطمئن و کم‌هزینه برای انتقال برق وارداتی به کابل می‌داند، مربوط ما نمی‌شود. ما فقط همین‌قدر می‌فهمیم که لین برق نباید از بامیان بگذرد.
اشرف غنی: نمی‌دانم چرا هر وقت نام بامیان را می‌شنوم، معده‌ام درد می‌گیرد؟ هرچه هست بلا ده پسش. من از چیزهای که مرا اذیت کند، متنفرم. به همین خاطر هرکسی بعد از این نام بامیان را پیش من بگیرد، از معاونیت دوم ریاست جمهوری اخراجش می‌کنم.
سرور دانش: با…. ببخشید! آن‌چه رییس جمهور افغانستان را معده درد می‌کند، یکی از ولایت‌های افغانستان است. ولایتی که در طول تاریخ مورد ستم و تبعیض سیستماتیک قرار گرفته. من از ریاست برشنا می‌خواهم برق را از مسیر منطقی و درستش عبور دهد. بگذارید آن‌جا روشن شود و رییس صاحب رییس جمهور ببیند که درد معده‌ی او از آن‌جا نیست، بلکه قضا و قدر چنین است که معده‌ی او درد کند. اما مطابق قانون اساسی کشور، رییس جمهور حق دارد معاونین خویش را بازی دهد. لاکن مردم افغانستان می‌فهمد که کار اشتباه و غیرمنطقی در این اواخر زیاد شده.
عبدالله عبدالله: انشاءالله به یاری خداوند، یک کمیسیون حقیقت‌یاب تشکیل می‌کنم که این کمیسیون در هماهنگی کامل با ریاست اجرائیه روی این سوال انشاءالله کار خواهد کرد. من به عزت مردم کاملاً اطمینان دارم و مردم باعزت افغانستان بارها ثابت کرده که این‌گونه سوال‌ها را بی‌جواب نخواهند گذاشت. به امید روزی که معتادان دیگر بالای وزیر صحت عامه با سرنگ حمله نکند!
محمد محقق: بامیان گهواره‌ی زیبای شرق/ نقطه‌ی وصل تمدن‌های شرق. به قول بچه‌ها این هم جواب آته باقر!
وکلای غزنی: بامیان در افغانستان است. سال‌ها مورد ستم و تبعیض سیستماتیک قرار گرفت، ما گفتیم زیاد به ما مربوط نمی‌شود. چرا که در غزنی موسی خان اکبرزاده والی بود. اما حالا که حکومت اشرف غنی تصمیم گرفته گلوی روشنایی و انرژی را در بامیان ببرد، ما دیگر سکوت نخواهیم کرد. البته ما غالمغال خویش را بالای رییس برشنا خواهیم کرد. بامیان هرگز اجازه نخواهد داد توحش در آن رشد کند. هرقدر که حکومت مرکزی کابل علیه این ولایت دست به بی‌توجهی و تبعیض آشکار بزند، بازهم امکان ندارد مردم شریف بامیان از چوکات زندگی انسانی خارج شوند.
پارلمان: ما وظیفه داریم از اجرای قانون نظارت کنیم. در قانون نیامده که بامیان کجاست. فکر کنم مسایل بامیان به خانه ملت مربوط نمی‌شود. اما در خصوص انتقال برق، بگذارید اول از مسیرهای دیگر بیاورند، اگر دیدیم که این کار دور از منطق و پرهزینه است، دوباره آن را از مسیر بامیان انتقال می‌دهیم. اما اگر زیاد هم غیرمنطقی نبود، ما توان این را نداریم که دوبار روی انتقال برق مصرف کنیم. ما یک عالم بی‌جاشد‌گان داخلی داریم!