آقای رییس جمهور محمد اشرف غنی سلام!
میدانم این نوشته را هرگز نخواهی خواند، بازهم مینویسم. هرازگاهی عکسها و کلیپهای ویدیوییتان را میبینم که در حال انجام یک کار نمایشی برای تشویق مردم هستید. از درختی که غرس کردید گرفته تا اشتراکتان در پاککاری شهر. میدانم و خوب هم میدانم که هدفتان از این کارها، تشویق مردم برای انجام کارهای ساده، آسان اما مفید است.
شما چندی قبل، نهالی را در محضر دهها نفر غرس کردید و این انتظار را داشتید که شهروندان افغانستان بهتبعیت از شما، حد اقل یک نهال را غرس کنند تا خیلی زود عالمی از درخت و فضای سبز داشته باشیم. اما کمتر کسی نهال غرس کرد. آنهایی که نهال غرس کردند، نه بهتبعیت از شما که از روی فهم فردی، عشق یا ضرورت خویش به درخت، درخت غرس کردند. شاید از همان تعداد آدمی که روز غرسکردن نهال کنار شما عکس گرفتند، تعداد اندکی درختی برای فردا شانده باشند.
دیروز شما را کنار کارمندان شهرداری دیدم که داشتید کثافت تلنبارشده روی جاده را بر میداشتید. بازهم تعداد زیادی از آدمهای شیک و خندان کنار شما بودند. هیچ یکی بیل بهدست نداشتند. فقط به تماشای شما ایستاده بودند. خواست شما از شهروندان معقول بود، اما خودت میدانی که بازهم تعداد افرادی که از این حرکت شما انگیزه بگیرند، در نهایت از چند نفر نمیگذرند.
آقای رییس جمهور به سه عکس زیر دقیق نگاه کنید!
دو تا عکس مربوط دو حرکت نمادین شما در جهت تشویق ملتتان است. یکی هم از ناریندرا مودی نخستوزیر هند. در عکسی که مربوط ناریندرا مودی است، میبینید تمام آدمهاییکه پشت سر او قرار گرفته در حال تمرین یوگا است. اما تمام آدمهاییکه کنار شما قرار دارند، یا میخندند یا هم از روی مجبوریت کنار شما حاضر شدهاند.
حالا یک باریکی میان شما و ناریندرا مودی است. آن باریکی تصور ذهنی از شما و آقای مودی در ذهن ملت هردویتان است. دوست ندارم مودی را بر شما ارجحیت بدهم، اما متأسفانه اینجا ناگزیرم. من در جمعیت پشت سر مودی، عشق نخستوزیر یک مملکت را در قلبهای شهروندانش میبینم که نیاز به شعور خیلی بالا و جیب پُر ندارد. اما در جمعیت کنار شما، در هر دو عکس، نه تنها از این عشق اثری نیست که وضع شعور فردی هم فاجعه است. شاید آنهاییکه کنار شما قرار دارند، هیچیکی جز مردم عام نباشند و همه از مأمورین حکومت شما باشند.
اینکه چرا ملت شما از حرکتهای نمادین و مثبت شما تبعیت نمیکنند، همهاش دال بر بیشعوری نیست. یک قسمت اعظمش راوی احساس مردم نسبت به شماست. احساسی که شایسته یک رییس جمهور نیست. تقصیر هم به گردن خود شماست. عملکرد شما از زمان شکلگیری حکومت وحدت ملی، این احساس منفی را در ذهن و ضمیر مردم خلق کرده. حالا خودتان بهتر از هر کسی دیگر در این مملکت درک میکنید که رویکرد شما در سیاستهای داخلی، اشتباه است. با کارهای نمادین نمیتوانید مهر بخرید، قیمت شما با کارهای بنیادین تعیین میشود. کارهای بنیادینی که بر اساس منافع قبیله نه بلکه بر اساس منافع همگانی باشند. آنکه میتواند منفی باشد، مطلقاً توانایی مثبتبودن را هم دارد! تجربهاش کنید.
عکسنامهیی برای رییس جمهور
با دیگران به اشتراک بگذارید
بدون دیدگاه
بدون دیدگاه