چرا جنگیدن با طالبان دشوار است؟

طالبان عکس و فیلم دو تن از افراد انتحاری خود را منتشر کردند. آن دو نفر که در حمله‌ی انتحاری خونین و پر تلفات هفته‌ی گذشته در کابل شرکت کرده بودند، قبلاً در نزد دولت افغانستان محبوس بوده‌اند. یک وجه مهم این وضعیت این است که دولت افغانستان هم در دوره‌ی کرزی و هم در دوره‌ی اشرف‌غنی پیوسته تروریست‌هایی را از بند رها کرده‌اند که دوباره سلاح برداشته‌اند و علیه دولت و مردم جنگیده‌اند. این وجه قضیه صدها بار مستند شده و البته مستند شدن‌شان در رفتار دولت تغییری نیاورده. وجه دیگر این قضیه این است که چرا طالبان عکس و هویت افرادی را منتشر می‌کنند که قبلاً در زندان‌های دولت بوده‌اند؟ آیا طالبان از این بیمناک نیستند که ممکن است از این پس رفتار دولت با زندانیانی که هنوز در بند هستند تغییر کند؟ هر گروهی که در موقعیت طالبان باشد، منطقاً باید این محاسبه را داشته باشد که اگر عکس تروریست‌هایی را منتشر کند که قبلاً در زندان دولت بوده‌اند، ممکن است نتیجه‌یی که دولت از این کار بگیرد این باشد که دیگر نباید چنان افرادی را از بند رها کنند. آیا طالبان، که معمولاً در کار تبلیغاتی و ظرافت‌های افکار عمومی بیشتر از دولت مهارت دارند، چنین چیز ساده‌یی را نمی‌دانند؟
به‌نظر می‌رسد دو تضمین اساسی سبب می‌شود که طالبان در انتشار نام و عکس تروریست‌های خود تردیدی نکنند. یکی این‌که طالبان به‌درستی می‌دانند که حتا اگر هزاران مورد مستند هم به دولت ارایه شوند که نشان بدهند زندانیان رهاشده‌ی طالبان دوباره به میدان جنگ علیه دولت برگشته‌اند، دولت اشرف‌غنی سیاستِ مدارای دایمی با طالبان را کنار نخواهد گذاشت. طالبان به‌مدد یاران خود در درون دولت از این وضعیت آگاه‌اند و بنابراین مطمین هستند که افشا کردن نام تروریست‌های‌شان خطری متوجه بقیه تروریست‌ها نمی‌کند. دیگری این‌که افراد طالبان چه در زندان باشند و چه در بیرون زندان، برای مبارزه با دولت افغانستان و بر پا کردن نظام منحط اسلامی مورد نظر خود آمادگی کامل دارند. به این معنا که برای آنان فرقی نمی‌کند که رهبران‌شان در موردشان چه تصمیمی می‌گیرند. این دست رهبران را باز می‌گذارد که با خیال راحت مرگ انتحاری‌های خود را ابزار تبلیغاتی بسازند، بی‌آن‌که از باقی افراد محبوس یا آزاد خود اعتراضی بشنوند.
نبرد با طالبان دشوار است چون از یک سو دولت با آنان همکاری می‌کند و از سوی دیگر آنان با انگیزه‌ی بسیار قوی و سطح اعتماد و وفاداری گروهی بسیار بالا وارد میدان می‌شوند. دولت افغانستان نه مورد اعتماد مردم و سربازان اردو است و نه می‌تواند انگیزه‌ی لازم را به سربازان بدهد.