افغانستان در صدد معرفی مجدد اعدام با سنگ‌سار در محضر عام

منبع:Independent
مقام‌های افغان پیش‌نهاد کرده‌اند ‌عمل وحشیانه‌‌ای که در دوران طالبان برای مجازات زناکاران مورد استفاده قرار می‌گرفت، باز گردانده شده و مورد استفاده قرار ‌گیرد. دیده‌بان حقوق بشر گفته است، مقام‌ها در وزارت عدلیه‌ی افغانستان پیش‌نهاد کرده‌اند ‌سنگ‌سار در محضر عام دوباره به عنوان مجازات زناکاران مورد استفاده قرار ‌گیرد.
این در حالی است که این عمل به عنوان شنیع‌ترین نماد وحشی‌گری رژیم طالبان، به ویژه در مورد زنان، بعد از فروپاشی این رژیم در کشور غیر‌قانونی اعلان شده بود. با وجود این، یک گروه کاری حکومت افغانستان که روی تهیه‌ی پیش‌نویس قانونی کار می‌کند، پیش‌نهاد کرده است تا از سنگ‌سار به عنوان مجازات اشخاصی که «جرایم اخلاقی» را مرتکب می‌شوند، استفاده شود. جرایم اخلاقی‌ای که به روابط جنسی خارج از رابطه‌ی زناشویی مربوط می‌شوند.
این در حالی است که این مجازات از سوی جامعه‌ی بین‌المللی و حکومت رییس جمهور کرزی بارها به طور گسترده‌‌ای محکوم شده است. روزنامه‌ی گاردین گزارش می‌دهد که بخش ترجمه شده‌ی این پیش‌نویس بارها به سنگ‌سار، به‌شمول یادداشت‌های گسترده‌ی مورد نیاز دادگاه برای صدور حکم مراجعه کرده است. نظر به گزارش این روزنامه، در فقره‌ی 21 این پیش‌نویس آمده است: «مردان و زنانی که زنا می‌کنند، نظر به چگونگی انجام این کار به ‌مجازات زیر محکوم خواهند شد: «شلاق زدن و سنگ‌سار تا سرحد مرگ». در فقره ی 23 این پیش‌نویس مشخص شده است که عمل سنگ‌سار باید در محضر عام انجام شود. نظر به این پیش‌نهاد، مردان و زنان متأهلی که زنا می‌کنند، باید سنگ‌سار شوند، در حالی که زانیان مجرد با صد شلاق تنبیه خواهند شد.
این در حالی است که دیده‌بان حقوق بشر از جامعه‌ی جهانی و کمک کننده‌ها خواسته است، ‌به آقای کرزی بگویند که در صورت تبدیل شدن این پیش‌نویس به قانون، کمک‌ها به این کشور کاهش یافته ‌یا حتا متوقف خواهند شد. براد آدامز، مدیر بخش آسیایی دیده‌بان حقوق بشر گفته است: «این که 12 سال بعد از سقوط رژیم طالبان‌ حکومت آقای کرزی به سنگ‌سار به عنوان شیوه‌‌ای برای مجازات مراجعه می‌کند، واقعا تکان دهنده است». وی در ادامه افزوده است: «آقای کرزی باید با رد این پیش‌نهاد، تعهد بنیادی‌اش نسبت به حقوق بشر را ثابت کند. کمک کنندگان باید واضح بسازند که حمایت جهانی از حکومت افغانستان یک چک سفید نیست». وی در ادامه افزوده است : «کمک‌های جهانی باید سخاوت‌مندانه در بخش‌های مراقبت‌های بهداشتی، آموزش و پرورش و سایر نیازهای حیاتی جامعه‌ی افغانستان به مصرف برسند، اما پول کمک کننده‌ها نباید در تمویل سو‌ استفاده‌هایی که سیر قهقرایی داشته و افغانستان را به دوران طالبان خواهند کشاند، هزینه شوند».