هشت روز پیش صدها تن از زندانیان پلچرخی دست به اعتصاب غذایی زدند. شماری زیادی از این زندانیان لبهای شان را با سیخ آهنی دوختهاند.
شماری از رسانهها گزارش دادهاند که اعتراض و اعتصاب غذایی این زندانیان از روز جمعه (19اسد) آغاز شده است اما برخی از زندانیان در صحبت به روزنامه اطلاعات روز میگویند که امروز هشتمین روز اعتصاب غذایی شان است.
این زندانیان که شمار شان را بیش از 15 هزار نفر اعلام کردهاند، میگویند که به دلیل برخوردهای سلیقهیی در فرمانهای عفو عمومی رییسجمهور و عدم رسیدگی به خواستهای شان دست به اعتراض زدهاند. آنها هشدار میدهند اگر به خواستهای شان رسیدگی نشود، به اعتراضات شان ادامه میدهند.
تخفیف، عفو و رسیدگی به وضعیت بهداشتی زندانیان
فرهاد یکی از زندانیان از داخل زندان پلچرخی تیلفونی به اطلاعات روز گفت که آنان از رییسجمهور غنی میخواهند که فرمان فوقالعاده برای رسیدگی به خواستهای آنان صادر کند و یا از زندان آنان دیدار کند. او گفت که معترضان میخواهند که نصف مدت زمان زندان هر زندانی تخفیف داده شود. او میافزاید، فرمانی که آقای غنی در تاریخ 8 ماه ثور امسال برای رهایی و تخفیف مجازات زندانیان صادر کرده بود تا هنوز اجرا نشده، هرچه زودتر اجرا شود.
زندانیان از رییسجمهور غنی میخواهند که اکثر زندانیان پلچرخی از ولایتهای افغانستان هستند و آنان باید پس به ولایات شان انتقال داده شوند.
براساس قانون اساسی، رییسجمهور صلاحیت دارد که در روزهای خاص مانند عید، اول سال نو و روزهای هشت ثور و 28 اسد، روز استقلال افغانستان فرمان عفو عمومی زندانیان را صادر کند.
مسوولان در زندان پلخرچی میگویند که بیش از 3 هزار نفر زندانی چهار روز پیش دست به اعتراض زده و خواهان تخفیف و بخشش مجازات شان هستند.
عبادکریمی، مسوول مطبوعات زندان پلچرخی به روزنامه اطلاعات روز گفت که این زندانیان بیشتر کسانی هستند که به جرایم علیه امینت کشور متهماند.
آقای کریمی میگوید، زندانیانی که به جرم تهدید در برابر امنیت داخلی و خارجی زندانی هستند، این اعتصاب را آغاز کردهاند.
براساس قانون جزای افغانستان، جرايم عليه امنيت داخلي عبارت از ارتكاب اعمال مجرمانهیی است كه به قصد برهمزدن امنيت و اخلال در نظم عمومي يا به قصد صدمهزدن به حکومت و ساقط كردن آن صورت ميگيرد. جرايم عليه امنيت خارجي نیز به جرایمی گفته میشود که موجب صدمه به منافع ملی و منافع كشور توسط یک عامل خارجی اعم از فرد، گروه يا كشور ديگر فراهم شود، موضوع جرايم عليه امنيت خارجي كشور مطرح ميشود.
پلچرخی؛ بزرگترین زندان افغانستان
زندان پلچرخی بزرگترین زندان افغانستان است. این زندان در شرق کابل موقعیت دارد که اکثریت مجرمان به جرایم مختلف از جمله مواد مخدر، ورود غیر قانونی و همکاری با القاعده و طالبان، در آنجا زندانی هستند.
زندان پلچرخی کابل در زمان حکومت محمدداوود خان در آغاز دهه 1350 خ. ایجاد شد. در آن زمان و در آغاز کار این زندان، زندانیان «زندان دهمزنگ» که در آن زمان تنها زندان در مرکز شهر کابل بود، به این زندان انتقال داده شدند.
مسوولان زندان پلچرخی میگویند که در این زندان هم اکنون حدود 10هزار نفر زندانی هستند. اما برخی از زندانیان میگویند که در زندان پلچرخی حدود 18هزار نفر زندانی هستند.
حبیبالله 36 ساله که به جرم مسایل سیاسی در این زندان به سر میبرد به اطلاعات روز گفت، در یک اتاقی که گنجایش 8 نفر را دارد 38 نفر زندانی هستند.
او که چهار سال از عمرش را در زندان سپری کرده میگوید: «در اتاق ما مورچه پیدا شده. این وضعیت ما را سخت به تنگ آورده. در یک اتاق که تنها 8 نفر در آن جا میشود هم اکنون 38 نفر در آن زندگی میکنیم.» او از اینکه توجهی به اعتراضهای زندانیان نمیشود، شاکی است.
مسوولان کمیسیون مستقل حقوق بشر که از وضعیت زندانیان نظارت داشته میگویند که وضعیت زندانیان در افغانستان مطابق اصول و مقررات بینالمللی نیست.
موسی محمودی، کمشنر کمیسیون حقوق بشر به اطلاعات روز گفت که بررسیهای این نهاد نشان میدهد که خواستهای اکثر زندانیان معترض متفاوت است. به گفتهی آقای محمودی، بسیاری از زندانیان که به اعدام محکوم هستند، خواستار تبدیل شدن مجازات شان به حبس طویل هستند.
آقای محمودی میگوید که به لحاظ حقوقی درخواست زندانیان معترض با پیچیدگیهایی مواجه است. او تأکید کرد که حکومت افغانستان کمیتههای متعدد را موظف کرده است که در مورد سرنوشت زندانیان تصمیم بگیرند. نتیجهگیریهای این کمیتهها نیز تا کنون نهایی نشده است.
زندانیان چگونه به سیخ دسترسی پیدا کردند؟
به گفتهی مسوولان زندان، معترضان با استفاده از دستههای «سطل آب» برای خودشان سیخ ساختهاند و با آن لبهای شان را دوختهاند.
کمیسیون مستقل حقوق بشر با انتقاد از مسوولان زندان میگویند که حفاظت از جان زندانیان از وظیفهی اصلی آنان است و اکثر زندانهای افغانستان درست مدیریت نمیشود.
آقای محمودی گفت که براساس بررسیهای این نهاد در گذشته نیز زندانیان به ابزار خطرناک و مواد ممنوعه در داخل زندان دسترسی پیدا کرده بودند و اکنون نیز دسترسی زندانیان به چنین ابزاری تقصیر مسوولان است.
زندانیان شاکی هستند که غذایی که به آنان داده میشود، قابل خوردن نیست و آنان مجبور است مواد خوراکی شان را از بیرون تهیه کنند.
آنان مدعیاند که کارمندان در زندان پلچرخی «یک کیلو بامیه را به قیمت 150 افغانی برای زندانیان میفروشند.»
مسوولان زندان پلچرخی میگویند که روز گذشته هیأتی متشکل از ریاستجمهوری و دادستانی کل با نمایندگان زندانیان معترض دیدار کردند و تلاشها جریان دارد که آنان به اعتصاب شان پایان دهند.
