سازمان گزارشگران بدون مرز میگوید که افغانستان در ردهبندی «جهانی آزادی رسانهها ۲۰۲۲» با سقوط ۳۴ رتبه در جایگاه ۱۵۶ قرار گرفته است.
این سازمان امروز (سهشنبه، ۱۳ ثور) در تویتی نوشته است که ردهبندی جهانی آزادی رسانهها نشانگر وضعیت روزنامهنگاری در ۱۸۰ کشور جهان است.
در این ردهبندی، ناروی، دانمارک و سویدن سه کشوری هستند که به ترتیب در صدر قرار گرفتهاند. سه کشور قعر جدول هم ایران، اریتره و کوریای شمالیاند.
گزارشگران بدون مرز گفته است که افغانستان با فروافتادن ۳۴ رتبه، روزنامهنگاران و رسانهها شرایط دشواری دارند. طبق ردهبندی سال گذشته این سازمان، افغانستان در جایگاه ۱۲۲ قرار داشت.
این سازمان میگوید که به قدرت رسیدن طالبان پیامدهای جدی برای احترام به آزادی مطبوعات و امنیت خبرنگاران، به ویژه زنان داشته است.
طالبان پس از تسلط بر افغانستان محدودیتهای شدیدی علیه رسانهها وضع کردهاند. این گروه بارها اقدام به بازداشت و تهدید خبرنگاران نیز کرده است. در شماری از ولایات، خبرنگاران محلی میگویند که استخبارات طالبان پس از نشر خبرهایی که به نفع طالبان نباشد، به آنان تماس میگیرند و تهدید میکنند.
آمار مرکز خبرنگاران افغانستان نشان میدهد که در هفت ماه حاکمیت طالبان حداقل ۸۰ خبرنگار و کارمند رسانه در ولایتهای مختلف بازداشت شدهاند که اکثر این بازداشتها توام با خشونت و تهدید بوده است.
همچنین براساس آمار، پس از رویکارآمدن طالبان نیمی از رسانههای دیداری و شنیداری خصوصی در افغانستان تعطیل شده و برخی دیگر هم در آستانه تعطیلی اند. چالش مالی و محدودیتهای طالبان از عوامل سقوط رسانهها دانسته میشود.
سازمان عفو بینالملل هم میگوید که روزنامهنگاری در افغانستانِ تحت حاکمیت طالبان در معرض تهدید است.
این سازمان امروز (سهشنبه، ۱۳ ثور) در پیامی به مناسبت روز جهانی آزادی مطبوعات گفته است که رسانههای آزاد افغانستان در حال فروپاشی هستند.
مته نودسن، معاون نمایندهی ویژه دبیرکل سازمان ملل متحد برای افغانستان نیز میگوید که خبرنگارانی که در داخل کشور باقی مانده و هنوز هم با تعهد و فداکاری کار میکنند، تحت ترس و ارعاب زندگی میکنند. او گفته است که زنان خبرنگار سنگینترین بار را به دوش میکشند.
او گفته است که کار خبرنگاری در افغانستان در شرایط ناپایدار و احتمالا در یکی از چالشبرانگیزترین دوران در بیش از دو دههی گذشته قرار گرفته است: «رسانههای آزاد مورد حمله قرار گرفتهاند. شبکههای خبری تعطیل شدهاند. خبرنگاران وظایف خود را از دست دادهاند. تعداد زیادی کشور را ترک کردهاند، اما بسیاری از آنهایی که در کشور باقی ماندهاند، با آیندهای مبهم روبهرو هستند.»
