شکاکان از همان روزهای اول تشکیل حکومت وحدت ملی نِق میزدند که این حکومت حتا به اندازهی یک سنگ پشت هم راه طی نخواهد کرد. دلیلشان هم این بود که در این حکومت این قدری رییس و معاون هستند که یا خدا. اما این خیالِ زهی باطل شکاکان این روزها پیش چشم شاهدان عینی نقش بر آب میشود. حکومت وحدت ملی کند حرکت نمیکند که هیچ، آگاهان ترسیدهاند که سرعت زیادش باعث دردسر شود. همین پریروز میخواستند میدان هوایی کابل را به نام «میدان هوایی بینالمللی برادر متعهد و فداکار، حجتالاسلام والمسلمین سید محمدحسین بهجت نقوی یکاولنگی» کنند و همه فکر میکردند که ایشان پس از این همه خدمت به امت همیشه پشت صحنهی افغانستان حق دارد یک میدان هوایی به نامش ثبت شود. اما همین ملاحظهی «سرعت» سبب شد که برادران اهل تشیع از این امتیاز محروم شوند. گفتند، خواندن و نوشتن این نام باعث کندی در چرخش امور میشود. بعد، اسم میدان هوایی را گذاشتند «میدان کرزی». خط دیورند را در نظر بگیرید. رییس جمهور و رییس اجرائیه هیأتی را موظف کردند که متر و خط بردارند و بهسرعت به پاکستان بروند و خط دیورند را از جای فعلیاش بردارند و خوب عقب ببرند و در دل خاک پاکستان بگذارند. امروز خبر رسید که هیأت مذکور درهانگ کانگ رسیده و با سرعت برق و باد به سوی سویدن در حال حرکت است. گفته میشود، این هیأت کنترول خود بر سرعت خود را از دست داده و اعلام کرده که چنانچه دولت سویدن تقاضای پناهندگی اعضای هیأت را نپذیرد، امکان دارد که طبق قوانین علمی یک حرکت نسبتا سادهی یک هیأت رفته-رفته باعث سونامیهای فاجعهآلود شود و مادر بشریت، یعنی حضرت حوا را به عزا بنشاند.
بر اساس گزارشهای رسیده، دولت حکومت ملی فیصله کرده که از این پس تمام کودکانی که پس از ماه میزان امسال به دنیا میآیند، باید در ظرفِ هشت ماه مراحل غیرضرور رشد را پشت سر نهاده و هفت ساله شوند و به مکتب تشریف ببرند. احمد قسیم نورزاد، نمایندهی ویژهی رییس جمهور در زمینهی اصلاح کودکان به خبرنگاران گفت:
«ببینید، کودکان معمولا در پنج-شش سال اول فقط وغ وغ میکنند و مادران خود را به ستوه میآورند. امروز جهان پیشرفت کرده و لازم نیست چنین چیزی را تحمل کنیم. ما تصمیم داریم این مرحله را حذف کنیم و وضعیت را طوری سامان بدهیم که طفل پس از اولین وغی که میزند، فورا به «بابا آب داد» عبور کند و اول نمرهی صنف خویشتن شود».
وی از طرح دولت در زمینهی رشد فکری جوانان نیز پرده برداشت و گفت:
«برای ما مسئلهی سرعت بسیار حیاتی است. تصمیم ما با توکل بر خدای بزرگ این است که سیستم آموزشی را طوری عیار کنیم که هر جوان افغان بتواند در سیزده سالگی حداقل یک طیارهی بدون انجین بسازد که بعدا وقتی انجینش از کشورهای دوست آمد، همه با هم ببالیم، ببالیم و باز هم ببالیم».
