ملاله یوسفزی، فعال پاکستانی با اظهارات اخیر سفیر این کشور در سازمان ملل که منع آموزش دختران در افغانستان را برخاسته از فرهنگ پشتونها دانسته بود، مخالفت کرده و گفته است که چنین فرهنگی از طالبان است نه از پشتونها.
منیر اکرم، نمایندهی پاکستان در سازمان ملل هفتهی گذشته در یک نشست این سازمان گفته بود که منع آموزش و کار زنان توسط طالبان جنبهی دینی ندارد، بلکه ناشی از فرهنگ خاص پشتونهای افغانستان است.
این اظهارات واکنشهای گستردهای را در پی داشت و خود اکرم بهخاطر آن عذرخواهی کرد.
یوسفزی در یادداشتی که در روزنامهی دان پاکستان نشر شده، نوشته است که او بهعنوان یک زن پشتون، یک پاکستانی و یک مسلمان باید بهشدت مخالف سخنان اکرم باشد. بهگفتهی یوسفزی، سفیر پاکستان در سازمان ملل تلاش کرد که تقصیر زنستیزی غیرانسانی را که زنان افغانستان با آن روبهرو هستند، به فرهنگ پشتونها منتقل کند.
او که خودش در مسیر مکتب هدف گلولهی طالبان پاکستانی قرار گرفته بود، گفته است که این جامعه نبود که «من را از رفتن به مکتب بازداشت، بلکه طالبان پاکستانی بودند که تحصیل دختران، خروج زنان از خانه، تراشیدن ریش مردان، موسیقی و هنر را ممنوع میکردند.»
یوسفزی در بخشی از یادداشت خود نوشته است: «من ادعا نمیکنم که جوامع پشتون کاملا عادلانه هستند. مانند بسیاری از نقاط دیگر جهان، زنان و دختران ما هنوز با موانع بالایی روبهرو هستند. تعداد دختران خارج از مکتب بیشتر از پسران است. بسیاری از دختران مجبور به ازدواج زودهنگام میشوند.»
بهباور او، در سراسر جوامع افغانستان و پاکستان تحولی ایجاد شده که زنان و مردان برای برابری جنسیتی کار میکنند. او گفته است: «ما در حال تکامل هستیم و به جلو میرویم، حتا زمانی که طالبان و سایر گروههای افراطی سعی در عقبنشینی ما دارند.»
یوسفزی اضافه کرده است که در دو سال گذشته، او با بسیاری از رهبران پاکستان در مورد چگونگی کمک به زنان و دختران افغان صحبت کرده است؛ اما به نظر میرسد که تعدادی از مقامات پاکستانی نسبت به وضعیت بیتفاوت هستند.
او نوشته است که در سپتامبر ۲۰۲۱، اندکی پس از دست یافتن طالبان به قدرت، یک مقام پاکستانی به وی گفت که «افغانستان اکنون صلحآمیزتر از قبل است».
یوسفزی افزوده که در پاسخ به این مقام پاکستانی گفته است: «فکر نمیکنم شما یا من یا کسی که در این اتاق است، حتا برای یک روز هم با میل به زندگی در افغانستان برویم.»
او علاوه کرده که اگر منیر اکرم و رهبران در سرتاسر جهان واقعا به حقوق بشر برای مردم افغانستان اهمیت میدهند، باید با هم متحد شوند و یک صدا صحبت کنند.
بهگفتهی یوسفزی، رهبران جهان نباید هیچ سازشی با طالبان در مورد حقوق زنان داشته باشند و از این گروه بخواهند که محدودیتها بر تحصیل دختران و کار زنان را لغو کند.
