مقامهای ولایتی قندوز موفق شدند که با رییس جمهور خویش، ویدیو کنفرانس داشته باشند و از نگرانیهای موجود در ولایت قندوز، خدمت رییس جمهور خویش گزارش بدهند. آنها گزارش دادند. والی از وضع امنیتی و سیاسی سخن گفته (من نمیدانم چه گفته). به پودریهای کابل قسم که از دیگرانش هم خبر ندارم چه گفتهاند. هرچه گفته، مقصد اعصاب رییس جمهور را خراب نکرده. رییس جمهور به آنها امیدواری داده و گفته که قندوز را یکی از آرامترین ولایتهای افغانستان میسازد. سپس در حالی که انترنت ضعیف بوده و صدا خیلی قطع و وصل میشده و تصویر هم غیچغیچ میکرده، آقای اشرف غنی گفته که هیچ عملی بیرون از دایرهی قانون، قابل قبول نیست. در همین حال که گرمای این ویدیو کنفرانس، محسوس بود و بوی خوبی از طرف شمال میوزید، پارلمان بودجهی مالی پیشنهادی سال 1394 را با اکثریت آرا رد کرد. لابد هر وکیلی که آن را رد کرده، دلیلی دارد. مثلاً یکی از این وکلا گفته که قرار بود شاهراه کابل-هرات که از زندان مرکزی هزارهجات میگذرد، روی دست گرفته شود تا هم مسیر کابل-هرات کوتاه شود، هم زندان مرکزی هزارهها طبق وعده از بین برود، از طرح مالی سال آینده حذف شده است. در خیلی از ولایتها که قرار بود سرک و شفاخانه و بند آب آباد شوند، در بودجهی پیشنهادی وجود ندارند. آنها را حذف کردهاند. خیلی از برنامههای اقتصادی که تمرکز روی زدودن فقر و ایجاد اشتغال داشتند و قرار بود سال آینده اجرا شوند، در طرح مالی سال آینده وجود ندارند. لذا این بودجه ناقص است و باید رد شود. لعنت خدا بر وکیلی که بودجهی ناقص را تأیید کند. از سوی دیگر، وکیل دیگر، از زاویهی دیگر، به زبان دیگر به این بودجه رای منفی داد و آن را رد نمود. ایشان گفت که تشکیلات جدیدی در حکومت بهوجود آمده که هنوز از لحاظ قانونی مشروعیت ندارد و بودجهی پیشنهادی دولت، پیش از اینکه این تشکیلات مشروعیت بگیرند، برای آنها وقت بودجه اختصاص داده که از نظر ما قابل قبول نیست. البته منظور این وکیل، شخص احمد ضیا مسعود بود که نزدیک در انتخابات بیرون مانده بود که به ناگه توسط اشرف غنی مجذوب تحول شد و تا امروز حضور متداوم دارد. در کنار احمد ضیا مسعود، ریاست اجرایی است که جدیداً در ساختار قدرت و حکومت شکل گرفته، ولی از مشروعیتدانی مملکت هنوز مشروعیت نگرفته است. این وکیل ادعا دارد که اولاً خود این تشکیلات باید از پارلمان مشروعیت بگیرد؛ چون این حق و از صلاحیتهای قانونی پارلمان است. بعد این وزارت عالیهی مالیه طبق گزارشهای خالیه، برای آنها بودجه اختصاص بدهد. ناگفته نماند که ایشان به شورای عالی اقتصاد نیز اشارت فرموده که نزدیک بود از یادم برود. چون گفته میشود در رأس این شورای عالی، یکی از متهمان به دزدی خیلی عالی از کابل بانک قرار دارد. معمولاً وقتی در جاهایی که دزد یا متهم به دزدی حضور دارد، من طوری میشوم که تقریباً از یادم میرود؛ اما در آخر نمیرود. البته بدبختی این است که بودجهی پیشنهادی قبل از اینکه به تصویب برسد، در دسترس مردم قرار نمیگیرد، ورنه این روزهای سرد و بیکاری، ما از صبح تا شام فرصت تحلیل هرنوع بودجه را داریم. مفت و رایگان بودجههای هر وزارت، هر ولایت، هر ریاست و هر وزیر و رییس و والی را جدا جدا تحلیل کرده، لب و لعابش را برایشان میفرستیم. مثل مشاوران کلاً بیکار، حتا معاش هم نمیگیریم. (جالب است یک رفیق ما هرکاری کرد، چاق نشد، هر قدر غذاهای متنوع و میوه و سبزی و نوشیدنی نوش جان کرد، چاق نشد. ورزش کرد، وضعش بدتر خراب شد. به هر دری زد، هر روز لاغر و لاغرتر میشد. تا اینکه ایشان به مقام رفیق مشاوریت در یک وزارت رسید، حالا شناخته نمیشود. فکر کنم تنها فایدهی مشاوریت این است که آدمهای لاغرمردنی را چاق بکند و والسلام!) مثلاً شما را به نمونهای از تحلیل یا قدرت تحلیل خود آشنا میسازم. ذیلاً…
اشرف غنی گفت، هیچ عملی بیرون از دایرهی قانون پذیرفتنی نیست! اشرف غنی از این حرفها زیاد میگوید. ایشان پنج وقت نماز میخواند و همیشه تسبیح میکند، از این حرفها نگوید از چه حرفها بگوید؟ او که رییس جمهور مملکت است، حمامی پل سرخ نیست که بیاید و مشتریهایش را بچهی خر بگوید! بناءً ما به این نتیجه میرسیم که افغانستان ظرفیت تولید مواد مخدر را دارد و اگر یک دولت بیرون از دایرهی قانون داشته باشیم، کافیه که نافچپه خوابیده و مثل عربها که پول نفتشان را باد میکنند و خوش میگذرانند، ما پول تریاک خویش را باد کرده، دود کرده، بهسوی مرگ بشتابیم! این یعنی داکتران کشف کرده که اگر یک موش، یک هفتهی مداوم لوبیا بخورد، آخر هفته با راکت هم بزنی، از خواب بیدار نمیشود. قدرت خدا را اگر نادیده نگیریم، میبینیم که خاصیت تنبلیزایی لوبیا چون بر موش اثر میکند، بر ما انسانها نیز اثر میکند. با توجه به این مسئله، لوبیا یکی از حبوبات بیرون از دایرهی قانون است. لذا اشرف غنی هیچ چیز بیرون از دایرهی قانون را قبول ندارد (مخصوصاً اگر خدا زور داد و قوانین را خودش ساخت). البته اگر مسئلهی دایرهی قانون را طرف طالبان کش کنیم، قانون مثل خر لج میکند و یک قدم هم طرف طالبان نمیرود!
