برادر عزیز و دوست ارجمندم! تقرریات را به حیث مشاور فلانی که اصلاً معلوم نیست از حکومت کردن چه میخواهد، خانهخالی میگویم. خانهخالی به این خاطر که بنده دیروز از کنار یک بلندمنزل (هشت یا نه طبقه) در حال عبور بودم که ناگهان آبی بر سرم پاشیده شد و من اصلاً نفهمیدم و تا آخر عمر هم نخواهم فهمید که کار که بود و از کدام طبقه بود؟ اینش مهم نیست که چه کسی یا از کدام منزل آب را بیرون پاشید، مهم این است که یکی از درون همان ساختمان، آب را بیرون پرت کرد که از خوششانسی بر سر و کول بنده اصابت نمود. درست است که از این وضع دل خوش ندارم، اما شاکی هم نیستم. چرا که میدانم هیچکاری نمیتوانم. اگر خیلی مرد شوم، یک روز عصبانی شوم، دیگر هیچ کاری از من ساخته نیست. حالا شما را نمیدانم از کاری که به شما محول شده، دل خوش دارید یا ناچارید با آن بسازید؟ از اینرو، گزینهای بهتر از خانهخالی نیافتم. شما اگر خوشحالید و به کارتان عشق میورزید، آن را با کلمهی تهنیت پر کنید. اگر از شرم زمانه گیر ماندهاید و چندان به طبع دلیرانگیز شما نمینشیند، آن را با کلمهی تسلیت پر نمایید و طبق اصول اجرائات کنید. ممنون!
رفتن شش تن از نیروهای دفاعی کشور به پاکستان را نیز از صحرای قلبم خانهخالی عرض میکنم. شش تن از نیروهای دفاعی کشور برای یادگیری فنون نظامی به پاکستان رفتهاند. قرار است این شش تن را مربیان پاکستانی آموزش بدهند، تا بعد از اینکه آموزش یافتند، یا به قول معروف وقتی ملا شدند، دوباره به کشور برگردند و از کشور دفاع کنند. قبل از اینکه برای این شش نفر، از بارگاه خداوند متعال توفیقات مزید بخواهم، لازم به یادآوری میدانم که این کار رییس جمهور خیلی مشکوکانگیز است. یعنی از پاکستان واقعاً توقع میرود به نیروهای امنیتی و دفاعی ما فنون نظامی یاد بدهد؟ واقعاً رییس جمهور توقع دارد که خود پاکستانیها به ما آموزش بدهند که چگونه از خاک خویش در مقابل حملات راکتی و موشکی آنها دفاع کنیم؟ راستی همان ولسوالیهایی که در ولایت کنر بارها زیر آتش موشکهای پاکستانی سوختند، اسمشان چه بود؟ از اینرو، اگر فکر میکنید که فرستادن نیروهای امنیتی کشور به پاکستان جهت یادگیری فنون نظامی کار نیک است، آن را با کلمهی تهنیت پر کنید و به سمع خودتان برسانید و اگر فکر میکنید که نه، این یک کار تعارفی-سفارشی است، برای روی خوش نشان دادن به دولت پاکستان، لطفاً آن را برای خود تسلیت بگویید! خیلی جالبانگیز است وقتی این همه نیروی خارجی در قالب یک قرارداد رسمی بینالمللی در افغانستان حضور دارند و مسئولیت آنها هم تعلیم و تجهیز نیروهای امنیتی افغانستان است، چه ضرور است که ما منسوبان امنیتی خویش را به پاکستان بفرستیم که فنون نظامی بیاموزند.
یک ضربالمثل عامیانه میگوید، «هیچ نیازی نیست برای خودکشی حتماً باید شاه شجاع شوید، سنگ بخورید!» نکته را گرفتید؟ نگرفتید؟ توضیح میدهم. من شخصاً شاه شجاع را ندیدهام. در کتاب ما نوشته است که شاه شجاع خیلی علاقه داشت وطن را به انگلیس بفروشد تا خودش بر تخت پادشاهی بنشیند. البته این به هیچ عنوان به این معنا نیست که جان کری آمد و وطن ما را خرید، نه! حضور نمایندگان کشورهای خارجی در افغانستان بر اساس قوانین بینالمللی و قراردادهای دوجانبهی رسمی میان افغانستان و آنها میباشد. حتا تمام پولهایی که به افغانستان کمک میشوند و دولتمردان ما آن را صرف تأمین حقوق مشاوران خویش میکنند، هم در قالب یک قرارداد و قانون وارد افغانستان میشوند. بناءً هیچکدام ما نیاز نداریم برای اینکه خیلی عذاب وجدان بگیریم و دست به خودکشی بزنیم، شاه شجاع شویم. ما به لطف طبیعت سنگ بسیار داریم، هرچند که تا حالا بارها سر به سنگ زدیم و کارگر نیفتاده، از این به بعد اگر لازمانگیز بود که خودکشی کنیم، از این سنگ بخوریم بهتر است. خیلی زود معده را از کار میاندازد. اگر باور ندارید، همین حالا تجربه کنید. خوبی کار در این است که هیچکسی مزاحمتان نمیشود. یعنی هنوز هم نفهمیدید؟ اگر همین حالا در ولایت ننگرهار یک راکت اصابت کند و هیچکسی را نکشد، جز یک گاو که شباهت عجیبی با یکی از وکلای گرانسنگمان داشته، خیلی زود میفهمید و تعطیلی عمومی برپا میکنید. نوبت به این مسایل که رسید، لج میکنید که نفهمیدیم، توضیح بده! از این واضحتر مگر ممکن است؟ بناءً این قسمت را هم از ته دل خانهخالی عرض میکنم!
از وقتی ضرورت افتاده که سخنگوی رییس جمهور عوض شود، یک عده چسبیده به قیافهی سخنگوی جدید! میگه او خیلی شبیه امداد، خواهرزادهی بابه زیزا است. برای این عده متأسفم. ممکن است سخنگوی جدید از شأن و شخصیت بالایی برخوردار باشد و بتواند وظیفهی محوله را بهخوبی اجرا کند. چرا به اناتومی صورت این بندهی خدا گیر میدهید؟ اما در فیسبوکش که بروی، حیران میمانی که چرا آقای زهیر سخنگوی نشده! در این قسمت هم خانهخالی عرض میشود!
