میگویند به کسانیکه “کرسی و مقام ” نرسیده ناراضی اند و شکایت دارند:
وقتی به مقامهای تقسیم کننده چوکیها گفته میشود که مردم از شما نا راضی اند در پاسخ میگویند که طبیعی است، به آنهاییکه چیزی نرسیده نا راضی اند. نخیر چنین نیست. نا رضایتیهای روز افزون و فریاد درونی جامعه که حنجره نیاز دارد بر خاسته از حقایق تلخ زیرین است.
شما گفتید با روش نو امنیت را بهتر میسازیم – بدتر شده و به طرف بدترین در حرکت است. بحث طالب را بگذارید کنار ، لطفا به ارقام اختطاف و قتل در شهرها نگاه کنید.
شما گفتید که دستگاه اداری را اصلاح میکنیم – یک با ر نقاب بپوشید و به ادارات دولتی مراجعه کنید خواهید دید که وضع در رکود است. همه چیز ایستاده است و ادارات در اختیار “مرزا قلم ” هاست و از مدرن سازی خبری نیست. دستاوردهای گذشته نیز در حال فروپاشی است.
شما گفتید وضعیت اقتصادی بهتر خواهد شد و دسترخوان افغان خالی نخواهد بود. ذخیره ارزی بانکهای خصوصی 70 درصد کاهش یافته است. بازارها در رکود اند. حتمن گاهی میبینیند که لشکر جوانانیکه دنبال کراچیهای دستی با چند تا کیله، بادرنگ در حرکت اند و سیل از بیکاران درچهارراهیها زیاد شده است. کار نیست. افغانستان همان محوطه “کمربند فولادی ” نیست. کمی باید به بیرون نگاه کنید.
شما گفتید با دشمن سری و پنهانی داخل مذاکره نمیشویم. اما اگر مطبوعات غربی از حرفهای پنهانی، بیمحتوا و بیچوکات که با طالب در ارومچی چین آغاز کردید پرده بر نمیداشت همه چیز را از ملت پنهان کرده بودید.
شما گفتید رابطه با پاکستان بده و بستان خواهد بود. در پای بدنامترین توافق امضا کردید و حالا در صدد کاهش صدمه و مدیریت این افتضاح استید. قبل از شما تمام دنیا دوست افغانستان بود و پاکستان در انزوا قرار گرفته بود. شما دوستان خارجی افغانستان را به پنج دسته تقسیم کردید. دوستان کشور را شق و پارچه کردید.
ما میدانیم بسیاری از روندها و کارها نیاز به زمان دارد. مشکل با شما این است که هیچ روند اصلاحی و امیدبخش را حتی آغاز نکرده اید و شاید نتوانید. امیدوارم که به این نوشته کوتاه “نه” بگویید تا در بحث بعدی پرده از روی غلطهای بیشتر برداریم.