هدف سوم:
ایستادگی و مبارزه در برابر تفوق جویی و سیاست نخبهگرا چیست؟
رشد اقتصادی در افغانستان جامعه را از دید فکری تا حدی از بندها و چوکاتهای کهنه و دیروزی رهانیده است. اما مردم رها شده از بندهای دیروزی برای ایجاد مسیر جدید ساختارهای نو سیاسی و سازمان ندارند. جامعه امروزی افغانستان ملیونها آزاداندیش بی تشکل دارد. نبود ساختارهای نو به یک اقلیت بازمانده از ساختارهای دیروز زمینهی قانون گریزی، تحمیل، زور گویی، مدیریت عدالت غیر رسمی و انحصار گرایی را در بخشهای مختلف فراهم ساخته است. روند سبز افغانستان (رسا) به هستههای تشکیلاتی خویش در شهرها و دهکدهها توانایی و اعتماد به نفس ایجاد مینماید تا در برابر پدیدههای منفی مبارزه هدفمند، متمرکز و پیگیر نمایند. هستههای شهری و روستایی به مهارتهای تشخیص و تثبیت مسایل، حل منازعات کوچک، داد خواهی، ایجاد وحدت در میان جامعه و در آخر بسیج دست مییابند. هستههای منسجم و بسیج شده در نهایت تبدیل به نهادهای مستقل داد خواهی مردم محور میشوند. این روش شوق افرین و هیجان آفرین زمینه را برای رشد صدها استعداد خفته فراهم میسازد و آنها را در برابر بتهای سیاسی، نخبهگان سرکوبگرا و انحصارگر توان مبارزه میبخشد. آنهاییکه درین مسیر درحرکت اند نمادی از تعهد اند، هیچ زنجیر تعلق، تملق و ترس مانع گامهایشان نیست. به افق سبز عدالت میاندیشند و میدانند که برای رسیدن به آنجا دارند گام بر میدارند. ازینروست که گفتهایم …… بسیج ملی پیام ماست.