خدایا! تو را به خیر و صلاح بشر قسم! واضح کن که فاروقها آبروی وردک را میبرند یا وردک آبروی فاروقها را! ملت گیج شده، هوا گرم است، 17 ساعت است هیچ چه نخوردیم و ننوشیدیم!
ای ربالعالمین! آنکه هفت سال تمام از وزارت معارف دزدی کند، استعدادی است ناب، شخصیتی است باب، خدایا او را بر کفار مسلط فرما! امت مسلمه ضرورت دارد که یک نفر دار و ندار کفار را دزدی کند! پیروزی از آن ماست (لطفاً به سبک آریانا سعید بخوانید!).
خدایا یک نفر به جان یکی از وزیرهای حامدکرزی چسبیده که یک مرکز تحقیقاتی بسازد به نام وردکتون! به نظرم این نفر بغلش میخارد، او را از تکلیف نجات بده! رنج هفت سالهاش را تر و خشک این مملکت کشید، دیگر بس است!
ای صاحب بهشت و جهنم! لطفاً بهانه نیار که چرا به فلانی وزیر که ماهانه یک تیلر کود سیاه میدزدید و آخر هر ماه ختم قرآن برگزار میکرد، کاری ندارید؟! این یکی را که هفت سال مکمل دزدی کرد و مملکت حتی آخ هم نگفت، اجازه بده که خودش را روسیاه و مفلوک حس کند. آخر او هم شیر اولاد آدم را خورده و حق دارد بعد از دزدی احساس کند که چه روسیاه و بدبخت است. قول میدهیم یکی یکی دزدان حکومتی روسیاه و شرمندهی تاریخ شوند.
ای قادر مطلق! عشق چیزیست که اراده و توان آدمی را زایل میکند و آدمی مثل گاوی که پشت علف سرگردان است، دنبال معشوقهاش میرود، بناءً پروای هیچ چه را ندارد. او نیز عاشق دزدی و چپاول بوده! من او را میشناسم، آدم شایسته است، عربی بلد است، پشتو بلد است، دری بلد است، دعا بلد است، انگلیسی اش هم حرف نداره، چند ماه تلاش کرد که اردو هم بلد شود، او از روی عشق هفت سال تمام جنایت و خیانت کرد. پس مستحق بخشایش است، ببخشا و پرده از روی اعمال سایرینش بگشا!
خدایا من از کجا مطمئن باشم که او تنها از وزارت خودش دزدی کرده؟ این جماعت آنقدر حرفهی و ماهر است که ممکن است همزمان از 12 وزارت دیگر هم دزدی کرده باشد. تعارف نکن! بگو. نگذار ما بسیار کم به او افتخار کنیم. افتخار هرچه غلیظ باشد، افتخارتر است.
خدایا! آن دزد عیار، آن مومن مکار، آن عاقل افگار، آن خاین دربار، آن چاپلوس هوشیار و آن رذیل تمام اعصار را ازین بیشتر خوار و ذلیل نکن! وبال دارد.
بار الهی ما فکر میکردیم که او از شدت بیآبروی هرشب رختخوابش را تر کرده و گناهش را به گردن یکی محافظانش میاندازد، اما چنین نیست. کجای کار مشکل دارد؟ تو ما را بفهمان!
ای خدای گذشته و آینده! تو میدانی که تمام دزدان عالم هم بندهی توست، لطفاً شرم و خجالت دزدیهای بیوقفهی او را از روی این ملت بردار! از یک طرف وضع اقتصادی ما خوب نیست و خوب نان خورده نمیتوانیم، از یک طرف بیست و چار ساعت عرق بزنیم، این کار درست نیست. خودت به تنهایی شرم این بندهات را تحمل کن تا که قیامت برسد. از قاضیها و مجریان قانون افغانستان هم توقعی نداشته باش، بیچارهها تحت فرمان اند.
یا ذوالجلال والاکرام! او شاید بخواهد به همین زودیها به اروپا سفر کند، حتی ممکن است قسم بخورد که یک هفته بعد بر میگردد، باور نکن! این دزدها عادت دارند، همین که فهمیدند کار شان به محکمه و جزا میرسد، عزم سفر میکنند. پس پیشاپیش طیارهای که قرار است او را به دوبی و از دوبی به اروپا ببرد را پنچر کن! یا ده تیلدانی اش کمی آب بیانداز! مقصد یک کاری کن که او رفته نتواند.
ای عالم و ای خدای معلم! اگر به خاطر هیچ کسی و هیچ کاری او را رسوا و روسیاه نمیکنی، بهخاطر معلمین بکن! نامرد تا که زورش رسید در حق این طایفه جفا کرد. لطفاً به ما نگو که “تا که این مکتب است و این ملا؛ حال طفلان خراب میبینم”. ما این سخن را در جای دیگری استفاده میکنیم. مثلاً همین وقتها که از شر ثواب حاصل کردن یک عده، نه خواب داریم و نه آرامش! یا مثلاً چند وقت بعد که نوبت یک جمع دیگرش میرسد. اینها از بس مشغول ثواب کمایی کردن اند، حتی به عقل شان نمیرسند که ممکن است همسایههایش مصروف مطالعه باشند یا ممکن است مریض باشند و حوصلهی سروصداهای نمایشی را نداشته باشند.
خدایا! سلام علیکم!
