امروز در صفحه چند ژورناليست اين خبر را ديدم كه؛ “خانم شكريه باركزي يكي از نامزد وزيران وزارت دفاع است”. بلافاصله كامنت هاي بعضي دوستان را مطالعه كردم . در اين جمع بعضي كامنت ها از سوي مردان ظاهرا مدافع حقوق زن و مردان فعال مدني شرم اور بود. وقتي هنوز فعال مدني ما، تفاوتي ميان حوزه اجتماعي و شخصي زندگي افراد و اشخاص قايل نيست، وقتي كه همين فعال مدني ما از نامزدي دهها كانديد مرد بداخلاق و يا فاحشه سياسي نهراسيد و عكس العملي نشان نداد ولي از شنيدن اين خبر كه شايد شايعه اي بيش نباشد، به طنز و توهين رو اورد، وقتي فعال مدني ما هنوز نمي داند براي نقد يك نامزد وزير چه زن و چه مرد از سايز كمر، گردي صورت، بر و بازو و زيبايي ظاهر مهمتر، انديشه او است، پس نبايد توقع داشت كه در كوچه پس كوچه هاي خلوت شهر، مرد بي سواد و طالب انديشي، با شهوت به لمس يا وراندازي بدن دختركان تا پيرزنان نپردازد.
اي كاش بعضي مرداني كه فقط از راه بيان شعارهاي زيبا فعال حقوق زن شده اند، بدانند كه براي فعال حقوق زن شدن تنها شعار دادن و برگزاري وركشاب براي ديگران كافي نيست، هر حركت و هر كلام شما، بيانگر خود واقعي تان است پس لطفا كمي از اين وركشابها را براي خودتان داير كنيد.
