شیخ حسینه، نخستوزیر پیشین بنگلادش که در کشورش به اعدام محکوم شده است، در گفتوگوی تلفنی با خبرگزاری رویترز گفته است که در ماه دسامبر سال جاری میلادی از تبعید در هند به کشورش بازخواهد گشت و خود را تسلیم دادگاه خواهد کرد.
او در این گفتوگو که امروز (جمعه، ۱۹ سرطان) منتشر شده، گفته است که قصد دارد همراه با اعضای ارشد حزب «عوامی لیگ» داوطلبانه به بنگلادش بازگردد و در دادگاه حاضر شود.
شیخ حسینه افزوده است: «ممکن است پس از بازگشت مرا بازداشت کنند، حتی ممکن است مرا بکشند. با این حال، باید برگردم. رهبران و اعضای حزبم تحت فشار و سرکوب شدید قرار دارند. اگر قرار است بمیرم، میخواهم در سرزمینی بمیرم که پدر و مادرم در آن دفن شدهاند و خون آنان در آنجا ریخته شده است.»
حکومت شیخ حسینه در ماه آگست سال ۲۰۲۴، در پی اعتراضات دانشجویی در بنگلادش، سقوط کرد و او با یک هلیکوپتر از داکا به دهلی گریخت.
دادگاه ویژه رسیدگی به جنایات جنگی در بنگلادش در ماه نوامبر ۲۰۲۵، بهطور غیابی شیخ حسینه را به اعدام محکوم و اعلام کرد که او دستور سرکوب خونین قیام دانشجویی را صادر کرده بود.
دولت کنونی بنگلادش همچنین فعالیت حزب «عوامی لیگ» به رهبری شیخ حسینه را ممنوع کرده و برای شماری از اعضای ارشد این حزب و مقامهای سابق دولت نیز حکم اعدام و زندان صادر کرده است.
از زمان فرار شیخ حسینه به هند، دولت بنگلادش بارها خواستار استرداد او شده است، اما این نخستینبار است که او اعلام میکند داوطلبانه به کشورش بازمیگردد و برای این کار یک بازه زمانی نیز مشخص کرده است.
او به رویترز گفته است: «آنها میخواهند مرا به بنگلادش بازگردانند و بارها برای استردادم به هند نامه فرستادهاند. اما من خودم بازخواهم گشت.»
نخستوزیر پیشین بنگلادش افزوده است: «تقریباً علیه همه رهبران و اعضای حزب ما پرونده تشکیل شده و بسیاری از آنان مخفی شدهاند. به همین دلیل گفتم این بار خودم به کشور بازمیگردم و روزی همه شما نیز بیایید. همه با هم در دادگاه حاضر خواهیم شد.»
شیخ حسینه گفته است: «من به عدالت باور دارم و احساس میکنم وقتی روند رسیدگی آغاز شود، مردم خواهند دید که این دادگاه تا چه اندازه نمایشی است و من میخواهم این موضوع را ثابت کنم.»
حسینه به رویترز گفته است که درباره بازگشتش به بنگلادش هیچ گفتوگوی محرمانهای با مقامهای کنونی این کشور نداشته و با هیچ کشور خارجی نیز مشورت نکرده است.
او گفته است که از زندانی شدن هراسی ندارد و یادآور شده است که پیش از این نیز چندین بار بازداشت شده است.
شیخ حسینه پس از بازگشت از تبعید در سال ۱۹۸۱ و در جریان مبارزه با حکومت نظامی وقت بنگلادش نیز چندین بار بازداشت شد. او در سال ۲۰۰۷ نیز از سوی دولت موقت مورد حمایت ارتش بنگلادش به فساد متهم و زندانی شد، اما بعداً آزاد شد و در انتخابات سال ۲۰۰۸ به پیروزی رسید و ۱۶ سال در قدرت ماند.
او به رویترز گفته است که این بار به دلیل تهدیدهای جانی و نزدیک شدن معترضان به محل اقامتش ناچار به فرار شد.
نخستوزیر پیشین بنگلادش گفته است که مردم باید درباره عملکرد حکومتش قضاوت کنند و اجازه داشته باشند خودشان تصمیم بگیرند.
او افزوده است: «وقتی دولتی مدت طولانی بر سر کار باشد، ممکن است اشتباهاتی رخ دهد؛ هیچ دولتی عاری از خطا نیست. اما قضاوت درباره خوبی و بدی، درست و نادرست عملکرد یک دولت، حق مردم است. این قضاوت را به مردم واگذار میکنم.»
شیخ حسینه گفته است که در تلاش برای سازماندهی دوباره حزب عوامی لیگ، نشستهای آنلاین با نمایندگان ۱۲۵ حوزه از مجموع ۳۰۰ حوزه انتخابیه پارلمان بنگلادش برگزار کرده است.
او در پایان گفته است: «ممکن است مرا محکوم کرده باشند و شاید نتوانم در انتخابات نامزد شوم، اما چرا باید فعالیت حزب عوامی لیگ را تعلیق کنند؟ اگر عملکرد بدی داشتهایم، بگذارید مردم تصمیم بگیرند.»
شیخ حسینه در سالهای نخست حکومت خود در بنگلادش بهعنوان مدافع دموکراسی شناخته میشد و به دلیل بهبود وضعیت اقتصادی این کشور مسلماننشین با جمعیت ۱۷۰ میلیون نفری، مورد تحسین قرار گرفت.
اما حکومت طولانی او با اتهامهایی مبنی بر سرکوب مخالفان و تضعیف نهادهای دموکراتیک همراه بود؛ اتهامهایی که او همواره رد کرده است.
بر اساس گزارش سازمان ملل متحد، سرکوبی که به سقوط دولت او انجامید، جان حدود یکهزار و ۴۰۰ نفر را گرفت.
پس از سقوط حکومت شیخ حسینه، بنگلادش توسط دولت موقت به رهبری محمد یونس، برنده جایزه صلح نوبل، اداره میشد.
