آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد میگوید ظاهر ثبات نسبی کنونی در افغانستان تحت کنترل طالبان، خطرات فزایندهای را که میتواند در کوتاهمدت و بلندمدت ثبات این کشور را تحت تأثیر قرار دهد، پنهان میکند.
دبیرکل سازمان ملل متحد در گزارش جدید خود گفته است که این خطرات شامل نقض حقوق بشر، فقدان فراگیری و شمول، فشار اقتصادی شدید و ناتوانی فزاینده در ارائهی خدمات اولیه، افزایش بازگشتهای اجباری و مهاجرت از کشور و نگرانیهای مداوم در مورد استفاده از خاک افغانستان بهعنوان پناهگاهی امن برای گروههای تروریستی میشود.
او افزوده است، اگرچه طالبان تا کنون ثبات نسبی را در افغانستان حفظ کردهاند، اما بسیاری از سیاستهای آنان ظرفیت این کشور را برای مدیریت چالشهای متعدد کنونی و آینده تضعیف میکند.
آنتونیو گوترش گفته است که مهمترین این سیاستها انکار نهادینهشدهی حقوق زنان و دختران و ماهیت اقتدارگرایانهی نظام سیاسی طالبان است. بهگفتهی او، این هر دو عامل، هم مانع ادغام مجدد افغانستان به نظام بینالملل میشوند و هم تأثیرات منفی مستقیم بر جامعه و توسعهی افغانستان دارند.
او افزوده است که نقض حقوق زنان و دختران از سوی طالبان، مانع اساسی برای بسیج بیشتر منابع مالی به افغانستان است؛ زیرا این اقدامات شیوههایی را که جامعهی بینالمللی میتواند از طریق آنها حمایتهای ضروری را به مردم افغانستان، از جمله زنان و دختران ارائه کند، محدود کرده است.
دبیرکل سازمان ملل متحد از طالبان خواسته است که گامهای مشخصی برای رسیدگی به تعهدات بینالمللی افغانستان و حمایت از حقوق بشر و آزادیهای اساسی همهی شهروندان این کشور بردارند.
او افزوده است که لغو محدودیتها و ممنوعیتهای تبعیضآمیز علیه زنان و دختران، یک نیاز فوری است.
او خواستار برداشتن موانع دسترسی کامل زنان و دختران به آموزش، اشتغال و زندگی عمومی شده و گفته است که به کارکنان زن افغانستانی سازمان ملل متحد و کارکنان زن در نهادهای بشردوستانه نیز باید اجازه داده شود که به کار خود برگردند.
دبیرکل سازمان ملل متحد همچنین از طالبان خواسته است که به آزادی بیان و آزادی رسانهها احترام بگذارند، روند قانونی عادلانه و حقوق بازداشتشدگان را تضمین کنند، از نقض عفو عمومی جلوگیری کنند، استفاده از مجازاتهای بدنی را پایان دهند و اطمینان حاصل کنند که استفاده از زور کاملا مطابق با حقوق بینالملل بشر، از جمله اصول قانونی بودن، ضرورت و تناسب باشد.
طالبان از زمان تسلط دوباره بر افغانستان، آموزش و کار زنان را ممنوع و محدودیتهای گستردهای بر حضور آنان در اجتماع وضع کردهاند.
این اقدامات باعث شده است که بسیاری از کشورها کمکهای خود را به افغانستان قطع کنند و یا کاهش دهند و در نتیجه برنامهی حمایت بشردوستانهی سازمان ملل متحد در افغانستان با کمبود شدید بودجه مواجه باشد.
