ملاله یوسف‌زی: جهان به زنان افغانستان بیشتر از طالبان اعتماد کند

ملاله یوسف‌زی، برنده‌ی جایزه صلح نوبل و فعال حقوق‌بشر می‌گوید که جهان باید به زنان افغانستان بیشتر از طالبان اعتماد کند.

خانم یوسف‌زی امشب (دوشنبه، ۳۰ سنبله) در یک نشست درباره‌ی وضعیت زنان افغانستان در حاشیه‌ی هشتادویکمین نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد گفت که پنج سال زمان کافی بوده است که طالبان بشناسیم و بدانیم که آن‌ها چه کسانی هستند.

او گفت که آنچه در افغانستان رخ می‌دهد، فراتر از تبعیض جنسیتی یا آزار و اذیت زنان به دلیل جنسیت‌شان است، بلکه این یک شکل نهادینه‌شده از سلطه است.

این فعال حقوق‌بشر همچنین گفت که آنچه در افغانستان رخ می‌دهد باید آپارتاید جنسیتی نامیده شود، این یک سرکوب سیستماتیک علیه زنان و دختران است و ما باید آن را همان چیزی بنامیم که واقعاً هست.

ملاله گفت: «امروز زنان اجازه ندارند در سیاست مشارکت کنند، ورزش کنند، در عرصه هنر فعالیت داشته باشند، یا حتی در یک پارک عمومی حضور پیدا کنند. آنها حتی نمی‌توانند بدون داشتن محرم به پزشک مراجعه کنند. طالبان تک‌تک حرکات و بخش‌های زندگی زنان را کنترل می‌کند.»

او از بی‎توجهی جهان به زنان افغانستان انتقاد کردو گفت که زنان افغانستان می‌خواهند در اتاق‌های حضور داشته باشند که درباره‌ی آن‌ها و آینده‌ی شان تصمیم گرفته می‌شود، همان‌ اتاق‌هایی که رهبران جهان با طالبان دیدار می‌کنند و درباره آینده‌ی زنان تصمیم می‌گیرند، در حالی زنان و دختران افغانستان از این جلسات کنار گذاشته می‌شوند.

ملاله یوسف افزود: «یکی از نکاتی که باید دوباره و دوباره بر آن تأکید کنیم این است که نباید روابط با طالبان را عادی‌سازی کنیم. نباید به آن‌ها مشروعیت بدهیم یا آنان به‌رسمیت‌شناسیم. زنان افغان باید در همان اتاق‌هایی حضور داشته باشند که درباره آینده آن‌ها تصمیم گرفته می‌شود. ما نمی‌توانیم درباره حفاظت از حقوق دختران هیچ سازشی انجام دهیم.»

او با اشاره به محدودیت‌ها وسیاست‌های طالبان علیه زنان گفت: «از رهبران]جهان[ می‌خواهم بیشتر به زنان اعتماد کنند، نه به طالبان. فقط به ما نگویند که به فمینیسم باور دارند، سیاست‌های فمینیستی دارند و مدافع بزرگ برابری جنسیتی هستند؛ در حالی‌که وقتی با یکی از سرکوب‌گرترین رژیم‌هایی که ممکن است در زندگی‌مان دیده باشیم مواجه می‌شوند، قادر نیستند برای زنان کاری انجام دهند.»

طالبان از زمان تسلط دوباره بر افغانستان، آموزش و کار زنان و دختران را ممنوع کرده‌اند و محدودیت‌های گسترده بر حضور و مشارکت آنان در اجتماع وضع کرده‌اند.

کارشناسان سازمان ملل متحد می‌گویند که سیاست‌های طالبان در قبال زنان «جنایت علیه بشریت» است و ممکن است که «آپارتاید جنسیتی» محسوب شود.