Amrullah Saleh

راه انتقام از دهشت افگن حمایت از نیرو‌های دفاعی و امنیتی افغانستان است :
اگر در سنگر نیستیم پس سنگردار را حرمت کنیم.
وقتی سرباز را می‌بینیم برایش احترام کنیم و سلام کنیم. من این‌کار را همیشه می‌کنم.
وقتی در جاده‌ها خواستند موتر و محموله‌ها را بازرسی کنند به آن‌ها و به وظیفه شان حرمت بگذاریم. من همیشه این‌کار را می‌کنم.
وقتی متوجه حضور دشمن شدیم احساس مسئولیت کرده و بخاطر جلوگیری از فاجعه سرباز رضا کار شویم و در خنثا سازی آن با نیرو‌های ما همکار شویم. من با افتخار این کار را می‌کنم.
وقتی کسی از مدافعین شهید شد به فاتحه و جنازه‌اش اشتراک کنیم – من این کار را همیشه انجام می‌دهم.
وقتی مادر شهید را دیدیم برایش بگوییم “فرزند تنی‌ات را از دست داده‌یی و من فرزند قرآنی‌ات استم” . پیام من به هر مادر شهید این است.
وقتی فرزند شهید را دیدیم برایش بگوییم که پدرت بخاطر دفاع از من جانش را از دست داد و تو فرزند ملتی. برایش روحیه و اعتماد به نفس ایجاد نماییم. من همیشه این‌کار را انجام می‌دهم.
وقتی همسر شهید را دیدیم برایش بگوییم ” خواهر همسرت بخاطر دفاع از حیثیت و وقار ملیون‌ها زن این خاک شهید شد. پس احساس تنهایی نکن. حس تنهایی را از او دور سازیم.
به خانواده‌هایی که اعضای شان در نهاد‌های دفاعی خدمت می‌کنند حرمت قایل شویم. در هر مجلس جویای احوال عزیزان شان شویم. من همیشه این کار را می‌کنم.
وقتی با مدافعین وطن در جایی سر می‌خوریم از فداکاری‌های‌شان تقدیر نماییم. علاقه به آن‌ها و مسئولیت شان نشان دهیم. آن‌ها بهتر از دیگران اند. من همیشه این کار را می‌کنم.
تبارز هر نوع توجه و حرمت گذاشتن بصورت مادی و معنوی نوعی از حمایت و تشویق است که دشمن را منزوی می‌سازد و مدافعین را جایگاه خاص و روحیه بلند در جامعه می‌دهد. ملت‌های با عزت از نیرو‌های خود عزت و قدردانی می‌کنند و در استحکام کشور خویش سهم می‌گیرند.
خداوندا ….
ما را از شر شیطان رانده شده پناه بده. شیطان کدام مخلوق تخیلی و مبهم نیست بلکه همان‌هایی اند که امروز در کابل ماتم ایجاد کردند.