پارلمان ایالت «نیو ساوت ولز» استرالیا با تصویب قطع‌نامه‌ای نسل‌کشی هزاره‌ها توسط عبدالرحمان‌خان، پادشاه سابق افغانستان را به‌رسمیت شناخت.
این قطع‌نامه امروز (پنج‌شنبه، ۲۳ میزان) براساس «طرح پیشنهادی شماره ۳۷۷۳» آنتونی د. آدام، عضو شورای قانون‌گذاری، تصویب و صادر شد.
در این قطع‌نامه همچینن روز ۲۵ سپتامبر به‌عنوان «روز یادبود نسل‌کشی هزاره‌ها» در ایالت نیو ساوت ولز استرالیا تعیین شده است.
اعضای پارلمان ایالت نیو ساوت ولز از دولت فدرال آن کشور نیز خواسته‌اند که نسل‌کشی هزاره‌ها را به‌رسمیت بشناسد و آن را محکوم کند.
آنتونی د. آدام در طرح پیشنهادی خود گفته بود که «نسل‌کشی هزاره‌ها در افغانستان بین سال‌های ۱۸۸۸ تا ۱۸۹۳ رخ داد؛ زمانی که امیر عبدالرحمان‌خان، حاکم افغانستان، کارزارهای خشونت‌آمیزی را علیه مردم هزاره آغاز کرد».
او افزوده بود: «این اقدامات به قتل‌عام بیش از ۶۰ درصد جمعیت هزاره و آوارگی اجباری و به بردگی کشاندن شمار بسیار بیشتری از آنان منجر شد.»
این عضو شورای قانون‌گذاری ایالت نیو ساوت ولز گفته بود که «پس از نسل‌کشی، مردم هزاره با سرکوب نظام‌مند، قتل‌عام، خشونت جنسی هدفمند، برده‌داری، تبعیض مذهبی و آوارگی اجباری مواجه بوده‌اند؛ مواردی که تا امروز نیز ادامه دارند».
به‌گفته‌ی او، از زمان تسلط دوباره‌ی طالبان بر افغانستان و گسترش حضور شاخه خراسان داعش، هدف قراردادن مردم هزاره در افغانستان بار دیگر افزایش یافته است.
او پیشنهاد کرده بود که پارلمان نیو ساوت ولز ۲۵ سپتامبر را به‌عنوان «روز سیاه هزاره‌ها» به‌رسمیت بشناسد؛ روزی که مردم هزاره سالگرد نسل‌کشی را گرامی می‌دارند و یاد قربانیان آن را زنده نگه می‌دارند.
آنتونی د. آدام همچنین خواستار محکومیت نسل‌کشی هزاره، سرکوب مستمر آنان و دیگر اقلیت‌ها و همچنین سرکوب زنان افغانستان توسط طالبان شده بود.
پارلمان نیو ساوت ولز استرالیا با این پیشنهاد موافقت نشان داده بود و امروز آن را به‌صورت یک «قطع‌نامه‌ی رسمی» در سطح ایالتی تصویب و به‌عنوان موضع رسمی مجلس اعلی این ایالت اعلام کرد.
پیش از این حزب سبز استرالیا نیز از درخواست‌ها برای به‌رسمیت‌شناسی نسل‌کشی هزاره‌ها در افغانستان حمایت کرده بود.
فعالان هزاره همه‌ساله از روز ۲۵ سپتامبر به‌عنوان سالروز نسل‌کشی هزاره‌ها توسط عبدالرحمان، پادشاه وقت افغانستان، یادبود می‌کنند.
براساس روایت‌های تاریخی، در ۲۵ سپتامبر سال ۱۸۹۲ میلادی، نیروهای عبدالرحمان، پس از شکست آخرین خطوط مقاومت هزاره‌ها، وارد ارزگان شدند و اقدام به کشتار، به بردگی گرفتن و تصرف اموال و زمین‌های هزاره‌ها کردند.
مطابق اسناد و روایت‌های تاریخی، اقدامات لشکریان عبدالرحمان چندین سال علیه هزاره‌ها ادامه داشت و ۶۲ درصد از مردم هزاره قربانی این سیاست‌ها شدند.
فعالان هزاره همچنین می‌گویند که سرکوب خشونت‌آمیز هزاره‌ها در دور اول حاکمیت طالبان، حملات علیه جامعه‌ی هزاره در بیست سال اخیر و همچنین سیاست‌های کنونی طالبان علیه هزاره‌ها به معنای تداوم سرکوب هدفمند و نسل‌کشی هزاره‌ها هستند.
