سومین موج اعتراض‌های سراسری در فرانسه برای سومین «شنبه» پی‌هم با حضور صدها هزار نفر برگزار شد که پس از به خشونت کشیده شدن راهپیمایی‌ها در برخی شهرها، از جمله پاریس، بیش از ۵۰۰ نفر بازداشت شدند.
وزارت داخله‌ی فرانسه اعلام کرد که دیروز (شنبه، ۹ عقرب) حدود ۳۲۰ هزار نفر در اعتراض‌ها شرکت کردند، اما برگزارکنندگان تعداد معترضان را نزدیک به ۵۰۰ هزار نفر گفته‌اند.
شبکه «فرانس ۲۴» در گزارشی نوشته است که این بار نیز افزایش هزینه‌های زندگی، گرانی سوخت، تورم و کاهش کیفیت خدمات عمومی از جمله آموزش و بهداشت، شعارهای اساسی معترضان را تشکیل می‌داد.
طبق گزارش این رسانه، حدود ۷۰ هزار نفر در پاریس به خیابان‌ها آمدند و درگیری‌ها عمدتا هنگام پایان راهپیمایی‌ها رخ داد.
«فرانس ۲۴» نوشته است که در پاریس، در منطقه دروازه شارانتون، پولیس با پرتاب سنگ و کوکتل مولوتف روبه‌رو شد و یک ژاندارم بر اثر پرتاب کوکتل مولوتف زخمی شد. در لیون پولیس از گاز اشک‌آور استفاده کرد و یک معترض با جراحت پا به شفاخانه انتقال یافت. در مارسی دست‌کم دو نفر زخمی شدند و در گرونوبل نیز دست‌کم دو جوان هنگام بازداشت زخمی شدند. در بوردو، تولوز، رِن، نانت و چند شهر دیگر نیز تلاش «گروه‌های تندرو» برای «ایجاد آشوب» گزارش شده است.
روزنامه لوموند به نقل از مقام‌های امنیتی گزارش داده است که تا شام شنبه، ۵۱۱ نفر در سراسر فرانسه بازداشت شدند و بیش از ۴۰ هزار بازرسی امنیتی انجام شده بود. حدود ۷۰ هزار پولیس و ژاندارم برای تأمین امنیت اعتراضات بسیج شده بودند.
لوران نونز، وزیر داخله‌ی فرانسه با اشاره به درگیری‌ها گفته است: «گروه‌هایی متشکل از صدها نفر، برخوردهای بسیار خشونت‌آمیزی با نیروهای امنیتی داشتند.» او در عین حال گفته است که راهپیمایی‌ها در مجموع «به‌خوبی» برگزار شدند.
وزارت داخله‌ی فرانسه میگوید شمار معترضان در موج سوم نسبت به دو هفته گذشته کاهش یافته است. این وزارت آمار معترضان در موج نخست را ۵۵۰ هزار نفر و در موج دوم ۴۱۰ هزار نفر اعلام کرده بود.
در موج نخست، دو هزار و ۶۲۸ نفر بازداشت شدند و بیش از هزار مأمور پولیس و ژاندارم زخمی شدند. در موج دوم، شمار بازداشت‌ها به یک‌هزار و ۴۳۵ نفر رسید؛ همچنین ۲۶۷ مأمور امنیتی و ۱۵۰ معترض زخمی شدند که سه نفر از معترضان جراحات جدی داشتند.
اعتراضات ابتدا با خواسته‌های دانش‌آموزان و دانشجویان در انتقاد از وضعیت مکتب‌ها و دانشگاه‌ها آغاز شد، اما سپس اتحادیه‌های کارگری و جنبش جلیقه‌زردها نیز به آن پیوستند. اکنون جنبش دانشجویی به شماری دیگر از کشورهای اروپا، از جمله ایتالیا، اسپانیا، آلمان، آلبانیا و کوزوو نیز رسیده است.
