وزیرجان! به سوالاتم پاسخ بفرست

ولایت غزنی سال‌هاست آشیانه‌ی ناامن برای تعدادی از باشنده‌گانش شده است. این ناامنی را مدیون طالبان و برادران محلی شان هستیم. طالبان آن‌قدر جسور و بی‌پروا اند که گاهی در صد متری پوسته‌های امنیتی، راه را می‌گیرند، مسافرین را تلاشی و هروقت و هرجا هم که دل شان خواست، سلاخی می‌کنند. در کنار این طالبان جسور و وحشی، والی‌ای قرار دارد که هرچه در وصفش بنویسی، کم است. موسی خان اکبرزاده آدم شریف و نجیبی است و نجابتش هیچ‌گاه برایش اجازه نخواهد داد که شخصاً در مسیر راه هزاره‌ها را گروگان گیرد و بعد چند لک کلدار طلب کند.

در کنار این والی شریف، وکلای عزیز غزنی قرار دارند. دم همه‌ی شان طبق نوبت گرم! حتی یک‌بار نتوانستند از والی غزنی حساب بگیرند. اما گروگان‌گیری‌های اخیر بالآخره به وزیر داخله تکلیف عنایت نمود که به غزنی برود. گفته می‌شود که والی غزنی تازه با چوکی نرم حرم والی غزنی تماس حاصل کرده بود و آن مبارکش را لم داده بود که راکت اول داخل حیاط حرم‌سرای موسی‌خان اصابت نمود. اما مهم نبود، چون هیچ کشته برجای نگذاشت.

حالا که والی غزنی شخصاً میزبان وزیر داخله بود و وزیر داخله هم برای بررسی اوضاع به غزنی رفته، اگر اجازه باشد چند سال از آقای علومی بپرسیم.

1- آقای علومی از موسی خان پرسیدی که روزانه اجازه‌ی شلیک چند راکت بر شهر را به طالبان صادر می‌کند یا نه، نه‌پرسیدی؟!

2- آقای علومی، به نظر شما که از مسایل امنیتی خوب می‌فهمید، آدمی که خربوزه می‌خورد، سنگین می‌شود یا نه به هوا پرواز می‌کند؟ بگذار واضح بگویم. به نظر شما، پرسیدن حال و روز غزنی از مقاماتِ چون موسی‌خان اکبرزاده، با عقل سازگار است؟ اگر بلی، که دمت گرم! عجب وزیری هستی. اما اگر نه، مطمئن باش که از قوماندان امنیه‌اش هم با عقل سازگار نیست.

3- بگذریم، از هرکه پرسیدی یا نه‌پرسیدی، زیاد مهم نیست. من عاشق موسی‌خان اکبرزاده هستم، بگو حالش خوب بود؟ چه‌قدر برایت عربی برمه کرد تا به شایستگی‌اش شک نکنی؟ نکند خدای نکرده شما هم فهمیده باشید که او نه مناسب ولایت غزنی، که بهترین گزینه برای ولسوال نام‌نهاد طالبان در اندر است؟ امیدوارم چنین نشده باشد…

4- آقای علومی، من شخصاً به عقل محاسبه‌گر شما شک ندارم. ولی نمی‌دانم چه‌طور محاسبه کردی که 200 پولیس محلی حلال مشکلات راه‌های مواصلاتی خواهند شد؟ ببینم اصلاً خبر داری که تعداد طالبان در غزنی چند برابر باشنده‌گان ولسوالی‌های چون گیلان، اندر، خوگیانی، مقر، قره‌باغ و امثالش است؟

5- جناب وزیر داخله! سرت تا پایان عمر سالم و عمرت نیز دراز باد! بعید می‌دانم صبحانه خورده به غزنی رفته باشی و خدا می‌داند چاشت چه خوراکی‌ای بدطعمی میل نموده باشی، ورنه بعید می‌دانم آدمی به هوشیاری شما به غزنی برود، ضرورت عملیات تصفیوی قاطع و گسترده را در غزنی حس نکرده و قول ایجاد چند پوسته را بدهد و خلاص!

6- آقای علومی! میدانی ملت به نحوی بر شما اعتماد کرده، ولی شما از کجا مطمئنید که پوسته‌های امنیتی‌ای که شما قول ایجادش را دادید، در همان شب اول ایجاد با حملات چندصد نفری طالبان مواجه نشود؟ اگر ناراحت نمی‌شوی این سخاوتی که شما در حق غزنی کردید، عین “کلوخ‌بگذار و از آب تیر شو” است.

7- حالا از والی و قوماندان امنیه و پوسته و طالب و عملیات تصفیوی لازم هم بگذریم، راکتی که در حیاط حرم‌سرا و در صد متری ات اصابت نمود، چطور بود؟ کیف کردی؟ نه راستی برای جنگی که در لحظه‌ی حضورت در اطراف شهر جریان داشت، چه تدبیری سنجیدی؟

8- آقای علومی عزیز! آیا تاهنوز آمار گروگان‌گرفته شده‌ها برایت معلوم است؟ خبر داری چند تایش آزاد و چندتایش کشته و چندتایش هنوز هم اسیر طالبان اند؟ فرض می‌کنم خبر داری، چه کاری برای آن‌ها کردی؟

9- فرض می‌کنم واقعاً که رفتی از حال غزنی باخبر شوی، آیا فهمیدی سهم والی غزنی در مجموع خشونت‌ها و ناآرامی‌های غزنی چه‌قدر است؟

10- به عنوان سوال آخر، اگر قرار باشد تا ده سال دیگر وزیر داخله بمانی، به نظرت چندبار مجبور خواهی شد دوباره به غزنی بروی و اوضاع را بررسی کنی؟ فرض می‌کنیم 10 بار! طالبان این‌قدر موشک و راکت از کجا کند که هر بار شما به غزنی رفتید، دو تا شلیک کند؟ حتماً دارد که شلیک می‌کند. اما آیا از والی پرسیدی که راه‌های تجهیز طالبان در غزنی به کجا منتهی می‌شود؟ آیا فهمیدی که مردم محل چه نقشی در پیروزهای طالبان در غزنی بازی می‌کنند؟ اصلاً تفاوت اندیشه به عنوان مکمل اوضاع امنیتی در غزنی را متوجه شدی؟! کسی برایت نگفت که این‌جا سرخ، سیاه است و آن‌جا سرخ، سرخ است؟