استاد سرور دانش، انسان فرهیخته و محترمی است، اما یگان وقت در صفحهِ فسبوک ایشان چیزهایی میخوانیم که واقعا خیال انگیز و اندیشه پرور اند. به تازگی پیامی نشر کرده اند که در آن به «شهادت» کشته شدگانِ سقوط جرثقیل در عربستان، پرداخته شده است.
«پیام تسلیت جلالتمآب استاد سرور دانش معاون دوم ریاست جمهوری و رییس کمیته ملی حج فرضی به مناسبت شهید و مجروح شدن تعدادی از هموطنان در حادثه سقوط جرثقیل در مسجد الحرام … »
آدم از خواندن این پیام به این نتیجه میرسد که شاید ما نسل خوشبختی باشیم. شاید در زمان مرگ ما، رفته رفته مردن در تخت خوابِ پیری هم شهادت به حساب بیاید، و ما با مردن در بستر، شهید شویم. البته اگر روزگارِ بد، فرصت مان بدهد. اگر تا آن وقت، طالب گردن مان نزند، در تیر اندازیهای مرزبانان کشورهای همسایه کشته نشویم، برادران انتحاری آقای کرزی تکه و پاره مان نکنند، و یا در راه مهاجرت در دریاها و اقیانوسها، جان ندهیم.
