دشمن را در آیینه بیابید!

سخیداد هاتف

تعریف «دشمن» کار سختی نیست. اصلاً به تعریف کردن دشمن نیاز نیست. دولت‌های دیگر جهان در این زمینه چه‌گونه عمل می‌کنند؟ هرکسی که امنیت مردم را برهم می‌زند، قوانین مدنی کشور را زیر پا می‌کند و برای رسیدن به مقاصد سیاسی و غیر سیاسی خود به خشونت متوسل می‌شود، بنابر قراردادی که میان مردم و دولت هست مجازات می‌شود. اسمش را هرچه می‌گذارید، بگذارید. به‌نظر شما، اگر مثلاً در المان چندین گروه مسلح شوند و با نقض کامل قوانین آن کشور هر روز دست به حمله و انتحار و انفجار بزنند، دولت المان می‌نشیند و شروع می‌کند به تعریف کردن دشمن؟ آیا صدراعظم المان به پارلمان می‌رود و«برخی» از این گروه‌های آدم‌کش را محکوم می‌کند؟
اگر فردا گروه مسلحی به‌نام «جمعیت نخبه‌گان دموکراسی‌خواه» پیدا شود و شروع کند به آدم‌ربایی و قتل و غارت و شکنجه‌ی مردم، دولت افغانستان منتظر می‌ماند که اول ببیند نخبه یعنی چه و دموکراسی‌خواهی در این‌جا چه تعریفی دارد؟ وقتی‌که طالبان، یعنی تنها نیروی مسلح قوی مخالف دولت، حمله‌های انتحاری می‌کنند، دست به اعدام‌های صحرایی شهروندان افغانستان می‌زنند، مسافران را از راه می‌برند و شکنجه می‌کنند و سر می‌برند، دارایی‌های عمومی کشور را نابود می‌کنند، به چیزی کمتر از سقوط کامل دولت موجود راضی نیستند، زنان را بر اساس مجوزها و قوانین بدوی خود سنگسار می‌کنند، محاکم سریع و غیرقانونی و بدون تحقیق دایر می‌کنند و در آن‌ها شدیدترین احکام را برای افراد صادر می‌کنند، اخاذی و زورگیری می‌کنند و تا هر جا که دست‌شان برسد آزادی‌های فردی و مدنی شهروندان را محدود یا نابود می‌کنند…، دولت افغانستان (و مخصوصاً رییس کل قوا) برای آن که تعریف روشنی از «دشمن» به‌دست بدهد، چه چیزی کم دارد؟ چرا اشرف‌غنی نمی‌تواند به‌ساده‌گی و روشنی به مردم افغانستان بگوید که خطرناک‌ترین و مشخص‌ترین دشمن‌شان طالبان‌اند.
اصلاً از سیاسی دیدن این وضعیت که در کشور برقرار است، عبور کنیم. آیا دولت افغانستان دزدها را به گروه‌های مختلف تقسیم می‌کند و«بعضی» از آنان را مستوجب ملامت و مجازات می‌داند و «برخی» دیگر را نوازش می‌کند؟ حالا فکر کنید که طالبان هیچ هدف سیاسی ندارند. فرض کنید آنان مردمانی‌اند که امنیت مردم را برهم می‌زنند و مجرم غیرسیاسی‌اند. آیا نباید دولت با آنان برخورد جدی بکند؟ در کدام کشور دنیا دولت‌ها اجازه می‌دهند که عده‌یی راه بیفتند و آدم بکشند، شهر ویران کنند و آرامش و امنیت را از مردم بگیرند؟ در کجای دنیا دولت‌ها می‌نشینند و جلسه می‌کنند و برای این که با این گروه آدم‌کُش مقابله کنند بحث‌های بی‌پایان راه می‌اندازند و تا سال‌های‌سال به یک تعریف مشخص از کاری که این گروه می‌کند نمی‌رسند؟ دولت افغانستان تنها دولتی( در عصر مدرن) است که پس از یک‌ونیم دهه هنوز از جنایت خواندن جنایت و تروریست تعریف کردن تروریست ابا می‌ورزد.

از روزنامه‌نگاری مستقل حمایت کنید

محدودیت‌های گسترده بر رسانه‌ها و فضای عمومی در افغانستان، دسترسی شهروندان به اطلاعات مستقل را محدود کرده است. در چنین شرایطی، «اطلاعات روز» متعهدانه و مستقل به کار خود ادامه می‌دهد تا حقیقت قربانی خاموشی و فراموشی نشود.

ما وابسته به هیچ قدرتی نیستیم و تنها برای مردم می‌نویسیم.

مأموریت ما افشای فساد، بازتاب صدای سرکوب‌شدگان، تقویت پاسخگویی صاحبان قدرت، و پشتیبانی از چشم‌اندازی است که در آن همه شهروندان افغانستان از حقوق و آزادی‌های برابر برخوردار باشند و در صلح زندگی کنند.

خبرنگاران ما در شرایط دشوار و گاه خطرناک فعالیت می‌کنند تا گزارش‌های دقیق، منصفانه و مبتنی بر واقعیت منتشر شود و روایت‌های مردم به حاشیه رانده نشود. تداوم این کار، به حمایت مخاطبان و حامیان مستقل وابسته است.

هر کمک، فارغ از میزان آن، به ادامه روزنامه‌نگاری مستقل کمک می‌کند. اگر امکان کمک مالی ندارید، همرسانی این درخواست و تشویق دیگران به حمایت نیز سهمی مهم در تقویت این مسیر دارد.

در کنار حقیقت بایستید
از اطلاعات روز حمایت کنید

برای حمایت اینجا کلیک کنید
با دیگران به‌‌ اشتراک بگذارید
بدون دیدگاه