باابن خندون

روز جهانی زن
من هر سال در هشتم مارچ (روز جهانی زن) در خانه می‌مانم. در این روز به خاطر احترام به زن در سر سفره کمی جمع و جور‌تر می‌نشینم تا دست همسرم هم به کاسه برسد. البته ایشان معمولا خوش دارد در آشپزخانه غذا تناول نماید، اما در این روز خاص همه دور هم جمع می‌شویم. امسال نتوانستم در خانه بمانم، چون از من دعوت کرده بودند که در مراسمی به همین مناسبت سخنرانی کنم. آن‌چه در پی می‌آید، متن سخنرانی بنده است:
«خواهران عزیز و هر‌سه برادر محترمی که در این روز مقدس در این مجلس با‌شکوه تشریف آورده‌اید، درود! امسال روز جهانی زن در افغانستان خوب تجلیل نشد و این مایه‌ی تأسف است. به نظر من، همه‌ی ما وظیفه داریم که زن را گرامی بداریم، چرا که زن زن است. زن یک موجود لطیف و فداکار است که می‌توانست مرد باشد، حتا می‌توانست کمونیست باشد، اما از همه‌ی این امتیازات فداکارانه چشم پوشید تا در کنار ما بماند و به ما آرامش عطا نماید. اما زن کیست؟
زن زینت هستی است. تاج سر کاینات است. تصور کنید که میهمان‌خانه‌ای داشته باشید، بسیار مجلل که قالین در آن فرش نباشد یا قالین داشته باشد و آن قالین گل و نقش نداشته باشد. هستی بدون زن مثل همان قالین بی‌گل است. زن قالین گل‌دار خانه است. آیا هستی بدون زن خیلی بد نمی‌باشد در این صورت؟ یا تصور کنید که یکی از شما برادران به یک میهمانی با‌شکوه دعوت شده‌اید و در این میهمانی پلو هست، کباب برگ هست، ترشی هست، فانتا هست، فرنی هست، ترکاری هست و همه‌چیز هست. آیا اگر شما جوراب نپوشید و به آن مراسم بروید، مردم نخواهند گفت که این یابو از کجا آمده؟ ملاحظه می‌فرمایید که کاینات بدون زن مثل پای مردی است که جوراب نداشته باشد. زن گل است، زن جوراب است و از این جهت در روایات آمده که مگر شما خواهر و مادر ندارید که زن ندارید؟ هم‌چنین در منابع معتبر آمده و برادران عزیز خوب توجه بفرمایند نکته‌ی خیلی قشنگی هست‌ که مردی که در اثر تحریک شیطان لعین زن خود را با تبر شق نموده از دنیا برواند، فهو حمار‌‌الاسود. دقت بفرمایید که می‌گوید فهو حمار‌الاسود. یعنی چه؟ یعنی این که همانا آن مرد مثل یک خر سیاه است. می‌دانید که خر سیاه بی‌عقل‌ترین خرها می‌باشد و علم این را ثابت کرده است. حالا ممکن است یکی از این برادران سوال کند که چرا چنین است؟ من از شما می‌پرسم، آیا کسی که مثلا قالین گل‌دار خانه‌ی خود را آتش بزند، عقل دارد؟ بی‌شعور! تو که قالین خود را آتش می‌زنی، بعد از این در کجا می‌نشینی؟ روی خاک؟ من عرض می‌کنم و خواهران توجه بفرمایند، نکته‌ی خیلی قشنگی هست؛ اون آدمی که در اثر خشم زن خود را با تبر دو‌شقه می‌نماید، از زن هم پست‌تر است.
سوال من خدمت آن برادر خر که بر زن خود ظلم می‌کند، این است: آیا تو که قهر شدی، می‌زنی زن خود را می‌کشی؟ راهش این است؟ چرا به روش‌های علمی متوسل نمی‌شوی که خشمت را فرو نشاند؟ نشنیده‌ای که شاعر می‌فرماید:
مرد در هنگام خشم خویشتن
باید از منزل برآید دفعتن

تا کمی از خشم خود کاهش دهد
رو به سوی دشت آرد بی‌سخن

وانگهی در دامن زیبای دشت
عر زند مانند خر اندر چمن

والسلام علی من اتبع‌الهدی. با تبریک مجدد این روز خجسته، برادران امروز برنج تهیه کرده‌اند یا شوربا؟»