باابن خندون

سخیداد هاتف
حتما شنیده‌اید که امریکا قصد دارد بخش بزرگی از سلاح‌های پیش‌رفته‌ای را که به افغانستان آورده بود، به پاکستان بدهد. خوب، بدهد. این‌ها را آوازه می‌کند که ستون فقرات ما بسوزد. البته اگر بدانیم که ارزش این سلاح‌ها هفت و نیم میلیارد دالر است، ممکن است محل سوزش پایین‌تر بیاید و برسد به پایین‌ترین قسمت ستون فوق‌الذکر. خوب، برسد‌. ما نمی‌ترسیم. ما چو شیرانیم، شیران علم/ حمله‌مان از باد باشد دم به دم. باد خودش سوزش را تسکین می‌دهد.
در ضمن، اگر امریکا آن سلاح‌ها را در افغانستان یله کرده و برود، این امکان هست که ما توسط ابلیس لعین وسوسه شویم و انتخابات را برگزار نکنیم. دیدی که از یک کارشناس مسایل نظامی پرسیدیم که با یک فیر این سلاح‌های پیش‌رفته چند طایفه آدم را می‌توان به دیار باقی شتاباند و او جواب داد، «همه‌ی‌شان را». آن وقت چه کار کنیم؟ شما باشید و از این سلاح‌ها داشته باشید، چه کار می‌کنید؟ حضرت موسی علیه‌السلام یک عصای چوبی پر گره داشت (‌قیمتش هم هفت و نیم میلیارد دالر نبود)، زدش به قلب دریا و دریا دو نیم شد. فرعون با هزاران نفر از ستاد انتخاباتی خود وارد چاک دریا شد، چاک دریا به‌هم آمد و ایشان را فرو گرفت. موسی علیه‌السلام که اطمینان یافت ماهیان ندیده غیر از آب، حالا بعد از یک عمر حباب پف کردن نشسته‌اند و «فرعون کباب» می‌خورند، انتخابات را لغو کرد و گذاشت که اجداد صهیونیست‌ها بر فرعونیان پیروز گردند. این یک دلیل.
دلیل دیگر این است که ما بعد از سال 2014 تیل نداریم. رود خروشان و کوه سر به فلک کشیده و کفش نوک تیز داریم، ولی تیل نداریم. تیل که نباشد، موتر سر خود کی می‌رودا؟ درست است که 6 ضرب 6 مساوی به 36 می‌شود و اگر از 36 عدد 32 را تفریق کنیم، 4 باقی می‌ماند که عبارت می‌باشد از حیوان چهارپا (ره)، ولی با وجود این، یک قاطر بی‌چاره چطور این همه سلاح سنگین را بر پشت خویشتن حمل نماید؟ نبوغ اثبات می‌کند، ولی حرف بر سر حمل‌و‌نقل است.
یک دلیل سومی هم هست: اگر روزی کدام عبدالله مبدالله رییس جمهور شود، یقین بدانید که تمام کشورهای بزرگ و کوچک جهان برای نجات دادن افغانستان از این بحران بر میهن عزیز ما «تاخت و تاز اجانب» خواهند نمود. آن وقت اگر سلاح پیش‌رفته نداشته باشیم، طبعا سلاح پیش رفته‌‌ای هم نابود نخواهد شد، ولی اگر داشته باشیم، هفت و نیم میلیارد دالر نابود خواهد شد. خوب فکر کنید. آیا نابود شدن آن هفت و نیم میلیارد دالر سرمایه‌ی ملی قابل جبران خواهد بود؟
با توجه به این دلایل، من می‌گویم بگذاریم پاکستان آن سلاح‌ها را بگیرد و بدبخت شود.