قانون به من میگوید که «هر آنچه را شریفه زرمتی وردک گفت، باید قبول کنم». شریفه زرمتی وردک در مورد اعلام نشدن نتایج ابتدایی انتخابات ریاست جمهوری، به رسانهها گفته که دلیل این تأخیر، بازشماری آرای دو هزار مرکز رایدهی میباشد که نزد کمیسیون مستقل انتخابات مشکوک قلمداد میشدند. به همین خوشمزهگی!
اینکه این روزها کمیشنران کمیسیون مستقل انتخابات چقدر نزد مردم، بهویژه آنهایی که خبرها و بحثهای انتخاباتی را دنبال میکنند، مشروعیت و اعتبار دارند، سرجایش. اما اینکه شریفه زرمتی وردک در قبال اعلام نشدن نتایج ابتدایی انتخابات دروغ میگوید، واضح و روشن است. (زبانم لال! الاهی مرا فدای یک تار موی شریفه جان قند بگردان) به همین خوشمزهگی!
شنیدهاید که میگوید سرزمین معکوس؟! بگذارید شرح دهم. شما در قدم اول به کمیسیون مستقل انتخابات نگاه کنید. این کمیسیون، مستقل است. مطابق نام و نشانش، تحت هیچ شرایط و فشاری، حاضر نخواهد شد که بیرون از محدودهی قانون کاری بکند. اما بگذارید من ادعا کنم که از روز اول، همان روزی که کمیشنران این کمیسیون گزینش میشدند، بساط معامله و تبانی میان صاحب امتیازان قدرت و سیاست پهن بوده. تیمهای سهیم در حکومت، هریک به اندازهی قدرت نفوذ خویش در دستگاه تصمیمگیریها و معاملات، تلاش کرده که نفرات خویش را شامل این بورد مستقل بنمایند. اینکه چه تیم و گروهی در این زمینه موفقتر بوده، اصلاً مهم نیست. مهم این است که حکومت و سیاستمداران دستنگر دموکراسی، با کمال پررویی، دموکراسی را نقض نمودهاند. اصلاً فکر نکنید که من این حرفها را بعد از افطار میگویم. مسئله افطار و سیری نیست، مسئله جریان سیلآسای بازی است که فقط چنگ و دندان برای غرق کردن مردم باز کرده، البته به همین خوشمزهگی!
در قدم دوم، من گفتم شریفه زرمتی وردک دروغ میگوید. همین ادعا برعکس واقعیت است. آنکه دروغ میفرماید، کمیسیون مستقل انتخابات است، نه شریفه زرمتی وردک! خانم زرمتی فقط از روی بدشانسی، باید اعلام دروغ نماید. به تبسم شتر قسم که این یکی از خوششانسیهای کمیشنران کمیسیون مستقل انتخابات است که کمکاری و خلافکاریهای خویش را پشت مشکلات تخنیکی پنهان مینماید. ما هم که دربست مشکلات تخنیکی را قبول داریم. اصلاً اگر روزی کرزی ادعا کرد که کابلبانک به دلیل مشکلات تخنیکی سقوط کرد، به امرخیل بابا قسم که ما قبول خواهیم کرد. چندی پیش، گزارشی از غصب گستردهی زمین در ولایت هرات به نشر رسید که برای یک روز، سروصدای بسیاری در شبکههای اجتماعی و رسانهها برپا کرد، اما به دلیل مشکلات تخنیکی، از سر زبانها افتاد و جای آن را امرخیل ضیاالحق گرفت. بیچاره امرخیل را آنقدر فشار دادند که وی نیز به نسبت مشکلات تخنیکی، از سمتش استعفا کرد. البته کارشناسان میگفتند که فشار زیاد ممکن است از جهات مختلف، بر مشکلات تخنیکی امرخیل صاحب بیفزاید. مگر کجاست آن کس که توجه کند؟! گفتیم و نوشتیم تا اینکه خبرهای حاکی از فرار تخنیکی امرخیل به گوش ما رسید. به همین خوشمزهگی!
در قدم سوم، فرخنده زهرا نادری را در نظر بگیرید. اسم وی فرخنده است. فرخنده به معنای نیک و مبارک است. یعنی آنچه این وکیل خوشگل ما میگوید، باید نیک و مبارک باشد. اما میبینیم که این فرخندهی تحصیلکرده، با خیال سبک، حرکت و تظاهرات گستردهی تیم اصلاحات و همگرایی را به نحوی یک اقدام بحرانی خوانده و از جنگ و خشونتهای احتمالی خبر میدهد. آنچه را وی فعلاً تا برطرف شدن مشکلات تخنیکی سیاست میگوید، از روی تحصیل و فرخندگی نیست، بلکه برای کمک به پیروزی تیم تحول و تداوم است که وی به اتفاق پدر بزرگوار، از حامیان این تیم میباشد. میبینید که این معکوسبازیها، مختص کمیسیون مستقل انتخابات نیست، بلکه حتا فرخنده جان نیز مرتکب این امر خیر شده است. به همین خوشمزهگی! (یک کمی خوشمزهگیاش بیشتر است دیگه).
در قدم چهارم، طالبان دارند قشنگ و آسوده، سر آدمها را در این ماه نه چندان مبارک رمضان میبرند، اما مسایل انتخاباتی به لطف یک عده از متجاوزان، آنقدر داغ است که این خبر، حتا ذهن کسی را مغشوش نمیکند. گفتم که ماه نه چندان مبارک رمضان، از چند جهت:
1- حرف و حدیثهای سیاسی، به سیاق سابقش، چتل است و آنقدر مشمیز کننده است که آدم رسماً باور میکند که روزه فقط برای توده است. خوانین از مادر خان زاده شده، حتا در خیالشان نمیگذرد که روزه است.
2- آدمکشی همچنان ادامه دارد. البته اینجا هیچ خوشمزهگیای مطرح نیست. با عرض معذرت!
3- قیمت مواد خوراکی بلند رفته، از سیر تا پیاز. تحول قیمت، در اولین حرکت، مردم عام را متضرر میکند، نه آنهایی را که گرفتار انتخابات اند و کمکهای میلیون دالری از کشورهای علاقهمند به مسایل داخلی افغانستان دریافت کردهاند.
والسلام!
به همین خوشمزهگی!
