پس از ماهها جنجال و کشمکش، هر دو نامزد بحران آفرین به توافق رسیدند. یکی از کمیسیونداران کمیسیون مستقل انتخابات گفته که باور کنید کمیسیون در طول این ماههای جنجالی، بسیار به عذاب بود. کمیسیون مستقل انتخابات مانند مرغی بود که نمیتوانست تخم دهد و هر وقتی که بنای تخم دادن میکرد، نفستنگی شدیدی عاید حالش میشد. وی این نفستنگیها را در سطح منطقه و جهان بینظیر توصیف کرده و دعا نموده که عاید حالی هیچ مرغی نشود. این کمیسیوندار عزیز کشور در حالیکه رنجهای نفستنگیها و در نهایت تخم دادن از سیمایش پیدا بوده، علاوه نموده، تخمی را که ما بیرون دادیم، باید «تخم دندانشکن» لقب داده شود. دستهای زیادی برای بیرون دادن این تخم کار کرد، بعضی از این دستها شناسایی شد و عدهیی هم ناشناس باقی ماند. وی در حالیکه از ملت افغانستان خواستار مدارا با تیکهداران قدرت بود، به صراحت اعلام نمود که مردم تمام خطرات را قبول کردند و پای صندوقهای رایدهی رفتند تا به انتخاب خود زعیم مملکت را انتخاب نمایند و این در حقیقت یک جواب دندانشکن به مخالفین افغانستان بود. وی پیروزی ملت افغانستان را به کافهی ملت شریف تبریک گفته و مطمئن است که هنوز هم بخت با مردم افغانستان یار است.
تخم دندانشکن مرغ کمیسیون انتخابات نشان میدهد که اشرف غنی 50 فیصد رییس جمهور شده و عبدالله 50 فیصد شریک وی. از حالا باید منتظر کشمکشهای 50 فیصد رییس جمهور و 50 فیصد شریکش در انتخاب و انتصاب مقامات عالیرتبهی دولتی باشیم. بر اساس توافق، سهم هر یک از اسامی تو اشرفغنی ولد پدرت (معذرت میخواهم اسم پدرش را نمیفهمم) و تو عبدالله ولد پدرت (بازهم معذرت میخواهم) در تعیین مقامات عالیرتبهی دولتی، مساوی بوده و به اساس همین توافق، حکومت وحدت ملی مشروعیت پیدا خواهد کرد. هر آن کسیکه در صدد تغییر این موازنه باشد، نظر به مادهی سوم قانون مشروعیت رایدهندهگان، حرامخوار مطلق بوده و حق شکایت را نخواهد داشت. قانون مشروعیت رایدهندهگان عبارت از مجموع اراده و انتخابهای مردمی میباشد که نه نزد کمیسیون معتبر بود و نه نزد هریک اشرفغنی و عبدالله! اگر ذرهی هم به ارادهی مردم حرمتگذاری میشد، نه مرغ کمیسیون اینقدر دیر تخم میداد و نه اشرف غنی و عبدالله اینقدر توافقبازی در میآوردند.
گذشته از این حرفها، من قبلاً عرض کرده بودم که همه چیز میان اشرف غنی و عبدالله تقسیم شده، از وزارتخانههای کلیدی گرفته تا وزارتخانههای لق و پق، از ولایتها گرفته تا ریاستهای مستقل، از نشستهای قانونی گرفته تا معاملات غیرقانونی، همه چیز تقسیم شده. جنجالهای اخیر هم روی چگونگی اعلام کردن نتیجهی انتخابات بوده تا اینکه هر دو نامزد قبول کرده که بدون ذکر آمار و فیصدی، اشرف غنی رییس جمهور اعلام شود و عبدالله شریک وی! هرچند ما عوامالناس تازه داشتیم به خرگریهای سیاسی عادت میکردیم و آمادهی ریاضت کشیدن برای سالهای خرتاخری میشدیم که وضع تغییر کرد و هر دو نامزد به شایستگی تمام به توافق رسیدند. بازهم فکر میکنم این مردم است که جنجالهای تشکیل و تداوم حکومت وحدت ملی را به دوش بکشند. از قدیم گفتهاند که ده گدا بر یک گلیم بخسپند و دو پادشاه در یک اقلیم نگنجند. حالا دیده شود که توافق سیاسی این دو داکتر چه روزگاری را به تجربه خواهند نشست، آیا هردو داکتر، عزم شان را برای جدی کار کردن جزم میکنند یا روزهای کاری را صرف اختلافبازیهای تقسیم امتیازات خواهند کرد. آیا مثل کرزی، فرصتها را قربانی مصلحتهای قومی-زبانی خواهند کرد یا به شایستهسالاری تن خواهند داد؟ البته که تنها این دو فرد در بازیهای آینده به تنهایی خویش موثر نیستند و افراد دور و بر هر دو نیز تاثیرگذاریهای خویش را دارند، اما در نهایت امر، تمام نتایج و پیامدهای سیاستبازیها به این دو نفر ختم میشود. هر دو داکتر باید هواداران و حمایتگران خویش را در تقسیم امتیازات قناعت بدهند و این قناعت دادنها، به خودیخود کار سختی است. وعدههای که هر نامزد به حامیان قدرتمند خویش دادهاند، میتواند یکی از پارامترهای جنجال در روزهای آینده باشند. تمام این وعدهها در صورت بُرد انتخابات به حامیان داده شده و حالا معلوم میشود که هر دو نامزد، برنده شده است. تاریخ ما به خوبی اثبات میکند که عملیهی تقسیم در افغانستان، بدون خشونت و جنجال نبوده و این بار نیز ممکن است چنین باشد. میگوید سالی که نیکوست از بهارش پیداست. این بهاری را که ما شروع کردیم، چندان هم نیک و فرخنده نیست. بهاری که با بازیهای کثیف و غیرقانونی در نهادهای انتخاباتی شروع و به بیخیالی و بیحرکتی مردم ختم میشود.
آها… تا یادم نرفته خدمت تان عرض کنم که تخم دندان شکن را یوسف نورستانی بیرون داد. گفته میشود که این تخم بدست خدا بیامرز امرخیل پایهگذاری شده بود. راست و دروغش به خدا معلوم است!
